pſalmos penitentialesIoo

.6

qͥan̄t tibi dn̄e mala que patior in hac p̄ſenti vita. ne ī futura infligas peiora Qm̄ ſagitte tue infixe ſunt mihi Sagitte tue ſūtvindicte tue. ſcꝫ dolores corꝑis et anime.quia ſicut ſagitte intendunt ⁊ deinde infigunt̉ ita vindicte tue intenſe fuerūt ī adaꝫpropter inobedientiaꝫ. ⁊ inde nobis infixeſunt ꝓpter originalem culpam ⁊ penā ml̓tiplicem Ip̄e em̄ huius totius miſerie fuitorigo. nos ꝓpago. Sed ve mihi. quia ſagitte tue nō ad modicū tempus nec ad vnicūvulnus infixe ſunt. ſed diu ⁊ vſqꝫ in finemſęculi manēt. ⁊ multis modis in corpore ⁊anima vulnerāt. Et ſic in ſagittis meis (cōfirmaſti ſuꝑ me manū tuam j. id eſt. vindiciam tuā quā ꝓhdolor eo vſqꝫ cōfirmaſtiſuꝑ me vt poſſim dicere ¶ Nō eſt ſanitas incarne mea a facie ire tue Porro em̄ mortale corpus tot miſerijs ſubditū. qd̓ etiamcum ſanū dicit̉. nō vere ſanū ſit. qd̓ leuiterledit̉. ⁊ ſepius grauiter infirmat̉. Eſt autēhec ml̓tiplex miſeria carnis mee. a facie iretue. id eſt. ab inſtātia vindicte in adam inchoate originalit̓. Quid plura? nō ē paxoſſibus meis hoc ē in interioribꝰ meis viribus. ſed eſt cōtinua pugna ab infirmitate ⁊ rebellione carnis. ⁊ hͦ a facie peccatorum meoꝝ qꝛ huiꝰ miſerie mee cauſa nonſolū eſt origina lis culpa. ſed ſimul cā ſuntactualia peccata mea Unde merito ſequit̉¶ Qm̄ iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſunt caputmeū: ⁊ ſicut onus graue grauate ſunt ſuꝑme QQuia em̄ iniqͥtates mee caput animemee. id eſt. rectam ratōneꝫ ſuꝑgreſſe ſunt ⁊eleuauerūt capuameū ſuꝑbuꝫ. cōtra te deum meū. ideo tu dn̄e aggrauaſti me grauonere penarū. ſed hoc dn̄e non tibi ſed mihi imputo. quia Putruerunt ⁊ corrupteſunt cicatrices mee: a facie inſipiētie meeIdeo em̄ iniqͥtates mee ſuꝑgreſſe ſunt caput meū ⁊ grauate ſunt ſuꝑ me. quia cicatrices mee. id eſt. plage peccatoꝝ meoꝝ priꝰper baptiſmū ſanate. putruerūt cum iā pecato cōſenſi. ⁊ corrupte ſunt dū iā peccatūin actum ꝓduxi ⁊ hoc totum a facie inſipientie mee. quia ſtulte gr̄am baptiſmaleꝫjdidi. nec eius viribus ſapienter vſus fui.Et ideo Miſerfactus ſum nō vna ſolūſed multiplici miſeria afflictus ⁊ curuatꝰſuꝫ ladeo deiectus ad terrena. vt me erige

re nō valeam ad ſuꝑna. Et niſi tu dn̄e meerexeris in hac miſeria ⁊ in curuitate manſurus ſum ⁊ hocvſqꝫ in finem I. id eſt. vſqꝫ ad mortem (⁊ tota die ꝯtriſtatus ingrediebar hoc eſt tota vita in hac manēs miſeria. huius vite viam gradiēs ambulabā.non inueniēs ſabbatū. id eſt. mētis requiēquā optabā. Nec mirū ¶ Quoniaꝫ lumbimei impleti ſunt illuſionibꝰ: ⁊ nō eſt ſanitas in carne mea Peu me miſeꝝ. nō īmerito ſum cōtriſtatus. qm̄ nō ſolū nō eſt ſanitas in carne mea. nō ſolū temptatus ſuꝫab infirmitatibꝰ ⁊ rebellionibꝰ carnis. ſꝫ etiam lumbi mei. id eſt. carnalitas ⁊ ſenſualitas mea vexant̉ illuſionibꝰ diabolicis necſolum pecco ꝑ carnis infirmitateꝫ ſed perdiaboli fatigatōeꝫ. Quid plura? Non ſolum lumbi carnis mee. ſed etiaꝫ vires anime mee replent̉ illuſionibꝰ diabolicis. Illuſiones ei anime infinite ſunt. que aliqn̄vix orare ſinūt. ⁊ ita nō eſt in toto hoīe. vn̄plena ſit leticia. plenū cordis ſabbatū. plena requies. donec anima illuſionibꝰ exuatur ⁊ corpus ſanitate īmortalitatis induatur. Propterea clamat apl̓us. Infelix egohomo. quis me liberabit de corꝑe mortishuiꝰ? Et ideo nō īmerito ¶ Afflictꝰ ſumcorꝑe ſimul ⁊ anima. p̄fatis vexatus miſerijs. ⁊ indeꝭ humiliatus ſum nimis qͥppeqꝛ pͥus ſuꝑbus erā nimis. ⁊ ꝓpt̓ea (rugiebāa gemitu cordis mei Gemitus corde ⁊ rugitus voce fieri ſolet. ego v̓o non voce ſedgemitu rugiebā. id eſt. cum magno deſiderio anime cōſolatōeꝫ querebā. non in verbo oris mei. ſed in gemitu cordis ꝓrūpēs.Eſt enī gemitus cordis ⁊ gemitus carnisOmnis gemitus qͥ de exterioribꝰ ē carniseſt. qui vero ꝓ ſabbato. id eſt. ꝓ ſpūali requie. quā caro nō obtinet: cordis eſt. Et qꝛhūc gemitū nō homo nouit ſed deus. Iō¶ Sn̄e ante te omne deſideriū meū: ⁊ gemitus meus a te nō eſt ab ſcōditus ſed merito exauditus. quia pius eſt ⁊ nō ꝓ terrenisſed ꝓ celeſtibus. Sit ergo dn̄e deſideriummeum ante te. id eſt. tibi gratum ⁊ acceptabile. audi ⁊ exaudi deſideriū meū cū gemitu meo. accelera dn̄e ⁊ exaudi cito qꝛ ¶ Cormeum cōturbatuꝫ eſt ⁊ pauore ac terrorecōcuſſum. ⁊ hoc ideo quia dereliqͥt me v̓tus mea ſſcilicet virtus illa quaꝫ habui anaI11

EC 2