Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

Anagogicum de verbo

Inſignū cuius non inueni poſitū a beatodionyſio traden̄. myſticā theologiā ꝙ dixerit ip̄am t̓mīari poſitiue obiectalit̓ ī deo. ſꝫvel nihil exp̄ſſit d̓ dilectōe vel ip̄am dixit fieri ꝑ caliginē ⁊ defectiue. Hinc eſt illud iāinductū. īmo mirāt̉ ⁊ deficiūt. Rurſus ī altero ex v̓b̓ ſapiētꝭ. Quātū potes tm̄ gandeqꝛ maior oī laude nec laudare ſufficꝭ. Poterit dici ⁊ laudādo deficis q̄ defectio ſumma ē refectio. ſūmuſqꝫ ꝓfectus. Excelſus ī v̓bo gl̓ie ſp̄s rōnalis intrādo d̓inācaliginē ꝑ defectionē ſublimius hꝫ dicere.oīs ꝯſūmationis vidi finē. Tradit ſnīalit̓btūs Hilarius. ꝙ nec angeli nec archangeli ſciūt aut penetrare p̄ſumūt d̓ine generatiōis arcanū. Cōſtat ꝙ hoc nō p̄t intelligid̓ viſiōe btā in poſitiuo vl̓ cōꝑatiuo graduAccipit̉ igr̄ de ſuꝑlatiuo qͦ ꝑ ignorātiā tm̄cognoſcēdo. ꝓficit ſp̄s in via. īmo ⁊ ī pr̄iaꝙͣtū ꝑ gr̄am aut ꝑ gloriā magꝭ exercitatus⁊ eleuatus fuerit ꝑ mēoriā ⁊ intelligentiā ⁊volūtatē in gradu cognitiōis poſitiuo vl̓cōꝑatiuo. qꝛ plus accedit deficiēdo ad vnion refectiuā. Cuius he ſūt ꝯditiōes ꝙ infallibilis etiā in via qͣ nihil p̄t hr̄e errorisadmixtū vel fātaſmatꝭ nihil create defectibilitatꝭ/ nihil inſidiaꝝ diaboli. vbi ē altiſſimū refugiū; vbi ſolus vnit̉ deo ⁊ vnicꝰ ſoli ⁊ vnico ſpūi. Si q̄ras quō fiet iſtd̓? Audi nō me ſꝫ d̓inū Dionyſiū. Ineffabilibuſinqͥt ⁊ ignotꝭ mēs ineffabilit̓ ⁊ ignote ꝯiūgit̉. Quis poſt hec v̓ba p̄ſumēt ineffabiliatari ⁊ in cognitionū ignota ꝓferre? Poſſumus itaqꝫ doctrinalit̓ ⁊ ſpeculatiue per qͥdnoīs v̓itatē eloqͥ myſterij. Sola v̓o trinitas ꝑ exꝑimētū rei. Suꝑſūt alia d̓ v̓bo ⁊hymno gl̓ie noīatim ſuꝑ hoc v̓ſiculo. Sicut erat in pͥn. ⁊ nūc ⁊ ſꝑ ⁊ in ſecula ſeculorū amē. Differat̉ in ꝑtitionē alterā. Et proꝯfirmatōe dictoꝝ ſil̓ ⁊ refectiōe aīoꝝ iūgāt̉vltima v̓ba Hugo. in ſua d̓ arra aīe. Ubiſic aīa ꝯq̄rit̉ aſſeres ſe in ꝯgnoſcēdo defice̓Aīa. Quid ē illud dilecte qd̓ in eiꝰ recordatiōe aliqn̄ me tāgere ſolet/ et tā vehement̓atqꝫ ſuauit̉ afficē vt iam tota qͦdāmō a memeup̄a abalienari ⁊ neſcio qͦ abſtrahi incipiā hilarat̉ ꝯſcientia. In obliuionē venitoīs p̄teritoꝝ maloꝝ mēoria. Cor illumīat̉.Deſideria iocūdāt̉. Iāqꝫ alibi. neſcio vbime eē video/ ⁊ qͣſi qͥbuſda amplexibꝰ amo-

ris intus teneo. Et neſcio qͥd illud ſit. Ettn̄ illd̓ ſꝑ retine ⁊ nūꝙͣ ꝑdere toto aīo meolaboro. Luctat̉ qͦdāmo debilit̓ animus nerecedat qd̓ ſꝑ amplecti deſiderat et quaſi īillo oīm deſiderioꝝ finē inuenerit ſūme etineffabilit̓ exultat. nihil̓ amplius q̄rens. ſpſic eē volēs. Nunqͥd ille ē dilectus meꝰ?ſo dic mihi vt ſciā ſi ille ſit. vt ſi denuo adme venerit obſecrē eū ne recedat. ſꝫ ſꝑ ꝑmaneat. hō. vere ille eſt dilectus tuus qͥ viſitatte ⁊ venit inuiſibilis venit occultus vt tangat te. Iō vt videat̉ a te. Uenit nō vt totūinfundat ſe ſꝫ vt trahat affectū. Primitiasqͣſdā porrigit ſue dilectiōis. n̄ plenitudinēexhibꝫ ꝑfecte ſocietatis. Et hoc ē qd̓ maxīead arra deſpōſatiōis tue ꝑtineat ꝙ ille ī futuro ſe tibi vidēdū ⁊ ꝑpetuo poſſidēdū dabit. Nūc aliqn̄ vt ꝙͣ dulcis ſit agnoſcas fetibi ad guſtādū p̄bet. Sil̓etiā vt interim d̓abſentia eius. ꝯſoleris qn̄ eius viſitatōe nedeficias inceſſanter reficeris.Quarta ꝑtitio de verbo glorie.S haiſicario mutua pis. Dlij ⁊ ſpūſſācti poſtulabatur fierig cū xp̄c ait. Pat̓ venit hora clarifica filiū tuū vt filiꝰ tuus clarificet te. Potuerat qͦꝫ rex gl̓ie xp̄c ẜm hocv̓bū gl̓ie ad pr̄em deū gl̓ie dice̓. ſꝫ expͥmēsexterius oculis ſubleuatꝭ in celū fecit d̓ verbo glorificatiōis hymnū gl̓ie dū armoniāaddit vocꝭ. Hymnū qͥppe dicimus laudēdei cū cātico. Hūc eē hymnū ꝯijciunt doctores de qͦ mattheus ⁊ marcus. Et hymnō in qͥt dicto abierūt in mōtē oliuaꝝ. Nōdubiū; qꝛ poſt inſtitutionē ⁊ refectiōꝫ ſacr̄alē ſtatim qn̄ receſſerat iudas. xp̄c dixit teſteIoh̓e. Nūc clarificatus ē filius hoīs. et d̓sclarificatus ē in eo/ ⁊ d̓s clarificauit eū in ſemetip̄o. Deinde poſtꝙͣ docuit diſcipulosmulta. Seqͥt̉ de hymno glorificatiōis ſeuglorie. Utrūqꝫ em̄ tradit̉ ex v̓bo greco. vn̄gloria quaſi clarea ſeu clara. Pat̓ venit hora clarifica filiū tuū vt filius tuus clarificꝫte. Proinde ſubiūgēs; claritate inquā quāhabui pͥus ꝙͣ mūdus fieret apud te. deditpalā intelligi ꝙ de glorificatōe quā habꝫ īeternitate ſolus cū ſpūſācto in gloria dei patris loq̄bat̉. Hoc ip̄m imitat̉ eccīa dū fre-