De canticoꝝ originali ratōe

7 (

rem. dē charitate ad charitatē. de dilectiōead dilectionē ſine fantaſia carnalis ſexꝰ inamāte vel amata. Dicet aliquis hic contradictionē implicari ꝑ terminos. Nonnemaſculinū inquiet genus ad maſculū. femininū ſpectabit ad feminā. alioquin diſtinctio talis qͥd oꝑabit̉ in articulis. Rurſus ſi qd̓ natū eſt ex carne caro ē. ſic ꝙ ſimilitudo carnal̓ eloquij cauſat nōne corporeū fantaſma putādū ē. Ueꝝ attēdat qͥ ſicopponit dictū hoc vltimū retorq̄ri ꝓ nobis. Nā pōt oculꝰ rōnis ⁊ intellectꝰ/ ex fantaſmatibꝰ vtiqꝫ corporeis/ ſpēs elicere ⁊ fodē ſpūales ꝑ qͣs ītelligit ea q̄ ſūt ſpūs. qͥ teſte xp̄o carne ⁊ oſſa nō habet nec eoꝝ ſimilitudinē. ſed qd̓ natū eſt ex tali ſpū/ ſpūs ē.Uidere ē ꝓinde remeandē p̄cipue ſpūalem reciꝑe quēlibet articulū. Exemplū d̓ſpūſancto qͦ nihil indubitabilius. ⁊ ſine ſexu. latine hic d̓r ſpūs. hec charitas vel ſpiratio paſſiua vel gr̄a. ⁊ hoc flamē. hebraicehec ruba. grece hec neuma vel cariſma. Deniqꝫ deꝰ ſi ꝑ Eſaiam ſponſum ⁊ ſponſaꝫ ſevirū ⁊ mulierē que matricē etiā habeat cōfitet̉. Ita demū dat intelligi ſe ꝑ naturamneutrā eſſe. ꝑ metaphrā apponit̉ vterqꝫ. niſi forte qͥs ita deſipuerit. vt hermofroditaꝓ duplici ſexu mōſtruoſoqꝫ credat̉ ¶ Epithalamiū vocat alterū amorē tanꝙͣ viruꝫ⁊ ſponſum. nō ꝓ ſexu carnis. ſed quoniaꝫeſt potētie maioris ſapiētie clarioris. influentie potioris. Uocat alterū amorē vt ſpōſam nō ꝓpter debilitatē ſexus que non eſt.exempli gr̄a. in ſapiētia increata nec creataſed ob quādam fecunditatē. venuſtatē. iocunditatē allectiuā qͥbus ſolet mulieri eminere ſibi quaſqꝫ tribuit ſapiētia. Ego inqͥtmater pulchre dilectōnis cū alijs ſonantibus ad p̄dicta. Deſerat igit̉ mens epithalamiū canens: palliū metaphoraꝝ foris. etnudam charitatē vel amoreꝫ introducat.alioqͥn ſi neſcierit ſe nō idoneū. qui cantetepithalamiū fateat̉. ¶ Epithalamiū/ proprie eſt in via nō in termino. in deſpō ſatione nō in cōſumato cōnubio. Cōcludit̉ exp̄miſſis hec epithalamij noſtri conditio. q̄conſequēter infert epitha lamiū/ nō requirere confirmatuꝫ amorem vel charitatem.Ac ꝑinde datur intelligi ꝙ exultatio epithalamij/ compatit̉ ſecum lamentationeꝫ

⁊ planctū nō minus aliquādo ꝙͣ elegiacūcarmē. in amore carnale qd̓ elegiacū a miſeria nominat̉. quia in litore quot conchetot ſunt in amore dolores. ait vnus. inſanos amores docere ſe ꝑ artē iactas. ¶ Epithalamiū ſalomonis ea ꝓbat que mox intulimus. lꝫ in amore diuīo videri poſſintindigna. Et quidē de ſaltatōe ⁊ exultatōede tripudio geſtienti gaudio. nullꝰ vel ambigit vl̓ malefert ſi ſint in amore diuinaliAtuero vis in ſpōſa audire lamētatōem ⁊planctū Filie hieruſalē nūciate dilecto/ qꝛamore langueo. Et iterū. Percuſſerūt me⁊ vulnerauerunt me. Quid porro totꝰ iſlecircuitꝰ inquirēdo dilectū ſonat niſi ſuſpiria gemitus ⁊ luctū. Uis ⁊ hoc audire qd̓amplius mireris in dilecto. Uulneraſti inquit cor meū ſoror mea ſponſa. Ceteꝝ duꝫclamat ad hoſtium foris. Caput meuꝫ inquit plenum eſt rore. ⁊ cincinni mei guttisnoctiū ſe pati frigus iniuriaſqꝫ aeris nonne plāgit? ¶ Epithalamij canticū nō reddit cātantē beatū niſi tm̄ in ſpe. a qua tn̄ vtmulti pn̄t excidere. Hinc eſt ꝓfecto lamētatio quādoqꝫ nō equabilis nō enarrabilis vlli ꝓpter timorē repudij dū tempꝰ aduenerit cubiculi. Ne quādo forte dicat̉ illud ei ꝑabolicū de fatuis v̓ginibus imparatis. ⁊ clauſa ianua petētibus introitum.Neſcio te. O verbū durū ⁊ aſperū. O diſcidiū ſola vel leui ſuſpitione recogitatuꝫ /amanti ſponſe nō ferendū. ¶ Epithalamium non ita curat aut petit mutuas hic invia cōſolatōes amoris quin ad cubiculuꝫeternitatis plus anhelet. Colligitur ex fine canticoꝝ vt ſponſa monita ꝑ ſponſum.Que habitas inqͥt in hortis amici auſculcant. fac me audire vocē tuā. Illico reſpōdit. Fuge dilecte mi ſuꝑ mōtes aromatuꝫQuis amicū talem ⁊ taliter velle crederetſponſum fugere nec ſecū eſſe. Deſiderabatcubiculum quale nō erat in hortis/ nec inamicoꝝ turbis. immo ſurſum ſuꝑ montesaromatū quo fugere ſponſum petit/ quoniam illuc ſe trahendam mox ſperabat. Amplius ⁊ ſi ſponſa delicioſa cupiebat ociumcum ſponſo. ſciens tamē voluntatē ſuā eēde cura quandoqꝫ ꝓximoꝝ/ p̄ponebat ſuiſponſi voluntate. Ueni dilecte mi egrediamur in agrū cōmoremur in villis. ¶ Ep

Ee ⁊