Tractatus primus

thalamiū tradit multis ſub metaphoris ⁊circū locutionibꝰ ſpōſam alloqui ſponſumꝓ cōſolationibꝰ recipiendis hic ab eo. Audis quēadmodū petit oſculū nunc amplexum. nunc trahi poſt ſe. nūc fulciri floribꝰ⁊ ſtipari malis. ⁊ ita de reliquis. Cur itaꝫplane quoniā amor ocioſus eē neqͥt. Igneus quippe eſt ſe prodere geſtit aſſidue/ qͥritintima cordis amici penetrare. Naꝫ ſpūsquidē eſt qui ſcrutat̉ ꝓfunda/ qui raptuꝫfacit ⁊ extaſim in amatū. Rurſus amica qͣſililium inter ſpinas poſitum ſi ꝓtectionēſi conſolationē / ſi recreationē qͥſierit in dilecto/ nemo recte mirabit̉ neqꝫ iam adeo ꝓſe ꝙͣtum ꝓ amici dilectione. Letet̉ cor meum inqͥt. conſidera finem vt timeat nomētuū vt ſcilicet in amore ſuo fortiori ſtabilitate ſubſiſtat. Nā delectatio tenet oꝑanteꝫī oꝑatōe dic̄ Ariſt. cū exꝑiētia. ¶ Epi.thalamiū nemo pōt ꝑfectū cognoſcere Eſine triplici theologia ſymbolica ſcꝫ ꝓpria⁊ myſtica. Haꝝ quālibet tradit dion̄y. Sꝫſymbolicā ſuam latini non habent/ niſi ꝙguſtuꝫ eius dedit vlti. ca. de ce. hierarchiatradens intellectum locutionis figuralis.quā ſcriptura ſacra tranſfert ad angelos ꝙelati ſunt. ꝙ armati ꝙ lumina ferunt cuꝫceteris. Sic in epl̓a quadā de menſa ſapiētie. Sparſim vero tam ip̄e ꝙͣ noſtri ſcripture gloſatores exponūt huiuſmodi ſymbola que deo tribuūtur/ ꝑ ſil̓itudinē ad corporalia/ qualiter fit in hoc toto canticoruꝫlibro. nūc de oſculis oris dei quid ſit. nuncde vberibꝰ de capite/ de oculis/ de linguade genis/ et ita ꝑ vniuerſum qd̓ enucleareper oīa nō eſt p̄ſentis opuſculi ſeorſum poterit forſan dari. ſicut de theologia myſtica q̄ prorſus ē neceſſaria cātare volenti peramorē duplex opuſculū hoc illud practicetradidimus. ¶ Epithalamiū poterat pertheologiā ſymbolicā ⁊ myſticā ad quodlibet genus matrimonij cū deo per amoreꝫſpūaliter adaptari nominatim vbi minusvideret̉ ad xp̄i ſpiritū ⁊ ad animā ſuā tanꝙͣ ad virum deſponſatū cū muliere ſponla ſua. Sūt hic multa ſupponenda que alibi iuxta cōmunē theologie ſentētiā/ tradita ſunt. ¶ Unū eſt ꝙ in xp̄o ẜm hūanitatem/ pars ſeu portio rōnis ſuꝑior quā hicappellamꝰ ſpm̄ (ne controuerſia ſit de noīe

finis) fuit ab inſtāti ꝯceptōis plene beata.quēadmodū ⁊ nūc eſt ⁊ erit in ſecula. propterea neqꝫ doluit neqꝫ timuit neqꝫ ſperauit ſpūs iſte in eterna beatitudine vbi nōerit ampliꝰ neqꝫ luctꝰ neqꝫ clamor/ ſꝫ nec vllus dolor ¶ Supponimꝰ p̄terea ꝙ animaxp̄i que nominat̉ hic inferior portio rōnisꝙͣuis eēt eadem res eſſentialiter cū ſpū nōtamen fuit tunc in termino beatitudinis.ſed habuit ſtatuꝫ vie ſubiecta paſſionibusexiſtēs vt dolori/ timori/ pauori cū ceterisita tamē ꝙ nulla paſſio p̄ueniebat iudiciūrōnis ſuꝑioris minus ꝙ in adam ꝓ ſtatunature pͥmitus inſtitute. ſicut ⁊ de benedicta matre ſua fuiſſe confitemur. ¶ Abijcimus ꝙ aīa xp̄i ꝓ ſuis quidē peccatis nondoluit que non habuit. ſed ꝓ noſtris generaliter quo ad ſufficiētiā deletionis. ſed qͦad efficaciā ꝓ ſolis electis mēbris ſuis. Cuigitur eſſet anime xp̄i ad ſuū ſpiritū naturalis ſimul ⁊ diuinalis cōuerſio ſicut contra. concludit ſtatim ꝑſpicax ſpeculatio/ ꝙaīa petebat crebro cōſolatione ſpūſſancti.nūc cōtra dolores ex obiectis rerum cōtriſtantiū ſenſualiter ⁊ ꝑ realem applicatōemin verberibꝰ fame ſiti frigore. nūc aliquando cōtra res apprehēſas intētionabilit̓ cōtri ſtationē afferētes cuiꝰ peccata erant aliena que ꝑ cōpaſſionē ſua fecerat. ¶ Eleuetigitur ſe pius animus in cōtemplatōe iluxp̄i in lumine fidei ⁊ euāgelice narratōis.Conſideret deuota pietate animam hanſponſaꝫ ſpūs impaſſibilis paſſibilem ⁊ crebro patientē. ſi pro conſolatione dilectiuaſuſpirabat ad ſpirituꝫ. Oſculet̉ me oſculooris ſui. cū multis ſimilibus cōſolationisrefrigeriū ſonātibus vt illud nominatim.Quis det mihi te fratrē meū ſugentē vbera matris mee vt inueniam te ſolum foriset deoſculer te et iam me nemo deſpiciat.Quid ſonabat hec optabūda petitio ſi ſpiritum cōſideres lac beatitudinis toto ore.tota ſecuritate. tota dilectione ſugenteꝫ abvberibꝰ conſolantis diuinitatis tanꝙͣ matris ſentiens animā ad illū felicitatis ſtatūquē nōdum acceperat ſuſpirantē hec dicere. Dicebat xp̄s pro hac anima ſua quā ponere ⁊ reſumere fas habebat Baptiſmo haheo baptiſari et quomodo coartor donetimpleat̉:? que ratio ſciebat nimirū gloritꝫ