Druckschrift 
[Tertia pars] (1489)
Entstehung
Einzelbild herunterladen
 

De canticoꝝ originali ratōe

vnica corda. Hīc apd̓ Boe. ph̓ia canit. Ofelix hoīm genus. ſi noſtros animos amorquo celū regit̉ regat. Quid hec tibi ſonarevidet̉ optatio niſi canticū liberi arbitrij n̄diſſonare mūdi totiꝰ monocordo (ſolā qͥppe diſſona ſibi voluntas eſſe pōt) que ꝑ ſupremū ſaltē deū nihilominꝰ ad concordiāper iuſticie amorē ordinat̉. Pergat igit̉deinceps ꝯpoſitio noſtra loqͥ pauca d̓ amore tanꝙͣ intelligibili quadam volūtate quevitali ſuo pulſu/ ꝑcutit aures cordis intellectuales/ non abſqꝫ ſuaui melodia dumamori ſua numeroſitas adiungitur. Et inprimis reſpicientes ad exemplar vel ideamamoris creati nō ponimꝰ ꝑ fidē edocti talēaliquā ideam ſeparatam que non ſit deusquomodo redarguit Plato Ariſto. Concedimus tamen ꝙ omnia que facta ſunt/ſicut in verbo vita erant/ ſic in ſpirituſāctoamor erāt ſuo modo. Nam ⁊ amor ip̄e vitalis eſt. Ponit inſuꝑ fides amoreꝫ in deoeſſentialē ponit ⁊ ꝑſonalē. quoꝝ vterqꝫ reſpectu creaturarū idealis dici poteſt. Sedqua ꝓprietate loquendi/ quali rurſus diſtinctione vel reali vel formali/ vel modalivel ſolius rationis non eſt p̄ſentis inquiſitionis. Qualiter porro ſit in diuina trinitate. vox patris ip̄e filius verbuꝫ eiꝰ qualiteramor amboꝝ ſpirituſſanctus eū quodā numero vt conſequenter ponatur illic muſica ſuauiſſima que eſt amor numeroſus/ necaudemus nec voluimus aliquā in verbisnouitatē aperire/ que nō a ſacris litteris ſitexpreſſa. nobis quippe ad ſolam hanc regulam loqui fas eſt. Amor creatus producitura tota trinitate ẜm triplex genꝰ cauſeefficientis. formalis vel exemplaris ⁊ finalis. appropriatiue vero cauſaliter a patre. exemplariter per filium. ⁊ finaliter ⁊ cōmunicabiliter in ſpirituſancto. Eſt auteꝫ amoriſte creatus inclinatio quedā pondus/ cōaptatio/ tendentia/ motio conueniētia cuilibet indita rei ad bonum ⁊ in bono hoc aprimo bono appetibili deo. quatenꝰ quelibet res ſic tracta ⁊ inclinata/ reuertatur adſuū appetibile primū quaſi circulo quodāintelligibili. Et hoc mediate vel immediate Sic intelligi poteſt ꝙ monas genuit monadem ⁊ in ſe ſuū reflectit amorem. vel debeata trinitate ẜm aliquos. aut de mūdi ꝓ

ductione tā maioris ꝙͣ minoris ẜm elios. Rurſus amor creatꝰ quadruplex eſt. naturalis. anima lis. rationalis. intellectualisquibꝰ addit dionyſius amorē increatū diuinalē. Naturalis amor inſitus eſt ⁊ imp̄ſſus in re qualibet tanꝙͣ ſimilitudo ſue cauſe que eſt amor diuinus quo motus eſt deꝰſe cōmunicare rebus. Sic amor natural̓ tātūdem eſt in qualibet creatura quaꝫ habetde eē vel natura. ſicut em̄ ens ⁊ veꝝ ſic ens⁊ amor cuius obiectū eſt bonū cōuertūturvt ꝓprie paſſiones cuꝫ ſubiecto. Antiquedictū eſt. Bonū eſt quod omnia appetunt⁊ amant. Et ita omnia vt etiā materia prima ꝓprie nihil poſita amet formā vel appetat vt mulier virū ⁊ turpe pulcrū. ⁊ formam informe. neqꝫ em̄ materia putanda ēpure nihil. Alioquin qualiter eēt pars eēntialis cōpoſiti. Dicitur tn̄ ex ſe nihil eē ſupplenduꝫ eſt formale/ quale cōmunicat ſibiforma. Amor p̄terea ſicut impreſſus eſt abamore primo ſic in ip̄m reflectit̉. Si enimcreatura nequit fieri neqꝫ cōſeruari ſine cāefficiente ⁊ conſeruante/ cum finis ſit cauſaprincipij mouens efficientē. Nōne magis innitetur creatura cauſe finali ꝙͣ efficiēti. Nonne p̄terea nulli ph̓antes negantescreationē rerū a deo nec cauſam earū ſufficientem. poſuerūt nihilominus ip̄m eſſe finem eaꝝ cuiꝰ gratia ſunt ⁊ agunt ⁊ mouē̓t̉Spectant ad hoc dicta ph̓oꝝ ꝙ appetibilemouet appetitū circulo quodā. ꝙ deꝰ ſtabilis manes dat cūcta moueri. ꝙ eſt ſpera q̄dam intelligibilis cuiꝰ centrū vbiqꝫ eſt. circūferentia nuſꝙͣ. ꝙ ad ip̄m trahimus nosvt ad lapidē fixū in litore ⁊ hoc cordis deſiderijs. vel ſicut ꝑ catenulā ⁊ ſcalā ſurſumvbi deus innitit̉ iuxta viſionē Iacob. Sicdemū repetunt ꝓprios queqꝫ recurſus. necmanet vlli traditus ordo. niſi qd̓ ſinu iūxerit. ſtabilēqꝫ ſui refert orbem. Hic cardo ēhic tenax vigor. hic axis rote volubilis totius creature. hic poſtremo tenor vnicꝰ totius muſice mūdialis. Amor iſte naturalis cōſequit̉ cognitioneꝫ ſicut ⁊ quilibetamor. nam penitꝰ incognita qͥs amauerit:Sed refert de cognitōe. Nā quedā eſt noncōiuncta rei diligenti. quedā cōiuncta veleſſentialiter vnita. Primaꝫ inſequit̉ amorpure naturalis ſicut lapis tēdit ſurſuꝫ. ⁊ ſa