Tractatus primus
gitta ad ſignū. nō ꝑ ꝓpriā cognitōeꝫ. ſed ꝑcognitōeꝫ impellētis ⁊ dirigentis. Sic ſuomō qͥlibet amor vel tendētia naturalis reꝝin ſuos fines fit ꝑ directōeꝫ ⁊ cognitōeꝫ intelligētie nō errātis q̄ deꝰ eſt vt ph̓s ⁊ ꝯmencator ſuᵍ tradūt. ¶ Leteꝝ triplex amor aliꝰtriplicē ſequit̉ cognitōeꝫ ꝯiuijctā. ſicut aīalis amor ſequit̉ cognitōeꝫ ſenſitiuā interiorem ⁊ exteriorē. rōnalis ſequit̉ cognitionērōnis homī ꝯiunctā eſſentialit̓. amor intellectualis in angelis plus hoīe ꝯiunctā ſeqͥtur intellectuale cognitōeꝫ. Habemus ꝓprias cuiuſlibet amoris ad alterū differencias. vn̄ amor naturalis qͥ bonꝰ eſt nec malus eſſe pōt. ſicut nec errare pōt ſuꝰ director⁊ cauſator deus ꝙͣuis inueniat̉ in agentibꝰvolūtarijs. non tn̄ ea rōne qua voluntariaſunt. ⁊ qͣ ſuā inſequūt̉ ꝯiunctā cognitionēſed ꝑ reſpectū ad inſtinctuꝫ vel impulſumprime rōnis ſeꝑate quā eſſe deū ꝯſtat. Sicin hoīe ſolo/ genus quodlibet amoris inuenitur tanꝙͣ in minore mūdo qͥ omni ꝑticipat creatura: ſed hoc eſt alia ⁊ alia rationeAmat itaqꝫ pure naturaliter ſequēdo motionē prime cognitōis ſeꝑate. Amat aīalit̓ordine ad cognitōeꝫ ſenſualē ſibi iunctam⁊ intrinſecā. Amat rōnabilit̓ ſequēdo intelligentiā mētis ſue. que eſt ſup̄ma portiorōnis. ¶ Queret aliqͥs quid ad materiā.de canticis/ tāta de cōditionibus amorisdigreſſio? Rn̄demus multū ꝑ oēm modūqm̄ in pͥmis ex hoc vltimo colligi debet diſtinctio ſeu diuiſio multiplex canticoꝝ inſenſuale ⁊ intellectuale. Trahit̉ inſuꝑ diffinitio cantici rōnalis ⁊ intellectualis qd̓ eſtamor numeroſus rōne ꝑceptibilis vel intellectu tā ꝙͣ ſpūali mētis aure. Habet̉ poſtremo qͥd ſit canticū pure naturale qd̓ oīscreatura cātat pſallit modulat̉ ⁊ iubilat d̓oqm̄ ē amor natural̓ numeroſus. in dei gloriā ordinatus. qualis etiā in cemonibꝰ obſtinatis ⁊ obſtrepētibꝰ volūtarie deo phorrendas blaſphemiaꝝ diſſonātias pulchreſonoreqꝫ collocāt̉ ordines. ¶ Suꝑſunt adintegrā canticoꝝ noticiā moraliū qui ⁊ rationales ſunt/ alie diſtinctiones de amore.maxime penes volūtariū ⁊ inuolūtariumdiuerſimode penes meritū ⁊ demerituꝫ penes iocundū ⁊ luctuoſuꝫ. letū ⁊ triſte. Efflagitaret ruiſus ordo loqͥ de cāticordo hꝰ
eſt de cātico cordis niſi ſuꝑ hac re tractatꝭiam ſpecialis haberet̉ cuiꝰ iniciū eſt. Beatiqui audiūt verbū dei. vbi practica tradit̉ ꝑgamma nouū ⁊ myſticū in vltima ꝑte promoraliū notū latōne. canticoꝝ. ¶ Atveropluribus omiſſis ꝓtinus offert ſe de monocordo memoria. cuiꝰ ſola q̄ reſonat corda ponit̉ amor. Et eius figurā ſuffecerit hͨponere videndā ad oculuꝫ relatiue ad pat̓noſter. Suꝑaddet̉ aliud exemplar d̓ pſalcerio decacordo qd̓ ad eandem ꝓprie reſpicit ꝯſideratōeꝫ. Subdet̉ cōpoſitio moralis ſcacarij ex qͥbus habebit ſolers animusfacultatē circa qd̓ libet inſtrumentū muſicum ꝑ tropologiā allegoriā ⁊ anagogiā faciliter excogitādi ſimilia. ¶ Expedit aūtfieri rememoratōeꝫ ſub cōpendio de gāmap̄dicto. qd̓ duplici metro cōplectit̉. A ſitamor gaudēs. e. ſpes cōpaſſio iota. O timet. vqꝫ dolens odit. ⁊ iſta notes. Declaratio ſtat in hoc pͥmo ꝙ voces in gama myſtico nō intelligēde ſunt ſenſibiles auribꝰextrinſecis. ſed dicunt̉ interiores affectōesmente vel corde ꝑceptibiles que cū ſint innumerabiles nihilominꝰ ad paucas ph̓iaſimul cum theologia ⁊ medicina reduxit.nūc ad vnā. nūc ad duas. nunc ad tres. dehinc ad qͣttuor. ac deinceps vſqꝫ ad vndenariū in quo ſtecit Ariſto. ¶ Nobis autēplacuit ad pn̄s numerus pͥncipaliū quattuor affectionū qͣſi ſimpliciū iuncta quītavelut ex multis compoſita. ¶ Placuit rurſus has affectōes qͥnqꝫ / ꝑ qͥnqꝫ vocales defignare/ tāꝙͣ ꝑ notulas qͥnqꝫ ꝓportionabilesillis de gamā manuali. videbis em̄ ſub ſolis qͥnqꝫ vocalibꝰ eas cōplecti. ꝙͣuis vna ſcꝫa. duplicet̉ in fa. ⁊ in la. Unde remotis cōſonācibus aut mutis ab vt. re. mi. fa. ſol. laſuꝑſunt hic vocales qͥnqꝫ. v. e. i. o. a. quasaliter hic ordinamus mutantes. a. e. i. o. v.¶ Applicamus ꝯſequēter affectiones noſtras qͥnqꝫ. que ſunt amor ſeu gaudiū. ſpesſeu deſideriū cōpaſſio quaſi mixta. dehinctimor ſeu metus. poſtremo dolor vel odiūApplicamus inquā iſtis qͥnqꝫ vocalibꝰ. vtA. ſignificet amoreꝫ gaudioſum. Eſpemſeu deſideriū. nō virtutē theologicā. I veliota compaſſionē. O timorē. U doloremvel odiū. ¶ Sic̄ ꝑſpicua eſt duplicis metriſuia. ſic omne canticū poſſumus ad gāma