De oratione

Reterea dicimus/ ꝙ virtualis attētio ſeu cordis directio nō interrupta de libertate ꝑ actualem attentio.ne ſibi moraliter cōtrariā ſufficit vt oratiodicatur ꝯtinua in eſſe morali vel moraliter⁊ ſi nō ſꝑ naturalit̓ vel in eſſe naturali. Efaūt virtualis attentio quā genuit actualisqua tranſeunte remanet eius virtus in corde orantis. que .ſ. virtus. orationem ſufficitꝯtinuare etiā vbi cor euagatur actualiter ⁊inaduertenter circa cetera multa. Experimur hec nedū quotidie ſed ī omni fere hora vel momento. Exemplū naturale eſt inactu ſagitte que mouetur poſt quietē ſagit̉tantis ⁊ nauis ceſſantibus nautis. Immoſic habet omnis ars ꝑfecte habituata/ ꝙ frequenter in actione ſua nequaꝙͣ deliberat.Docent hoc cithariſte ſcriptores ⁊ mechanici alij fere omnesLicimꝰ ꝯn̄r doctrinā vtilē ex premiſſis. Quiſqͥs orat vocalit̓ orōneꝫquā tenet̉ exoluē (qꝛ de volūtarijsnō oꝑter repetitionē fieri) ſi ꝑcipit orās ꝙeuagat̉/ nec attendit ad verba vl̓ ad ſnīamſi facit hoc ex inaduertentia ⁊ diſplicet ſibidū aduertit. nequa ꝙͣ dicēdus eſt interrūꝑeor̄onē nec ad iteratonē obligat̉. īmo ſtaretreiterationē talē frequent̓ fieri nedū ſuꝑuacuam ſed ⁊ nociuā. p̄cipue ſi in ꝯuentibusLaborat. vbi ſocietate qͥbus eſſet effendicuoſum iuuare tenet̉. ¶ Neqꝫ dꝫ faciles ſuꝑhmōi inaduertētia ⁊ obliuiōe ſcrupulos ſibi formare. alioqͥn nūꝙͣ pōt cor ſuū quietare. qꝛ nitit̉ ad impoſſibile ſibi ꝑ naturā velcōplexionē. vel conſuetudineꝫ vel fantaſieturbationē que nūꝙͣ pōt (ſicut tradūt medici) quieſcere. ſicut nec aer vel mare dumagitantur aſſiduitate ventoꝝ requieſcuntAddunt aliqui rationē dicentes. Simile ēin natura. que ſicut nouas ſemꝑ deproperat edere formas naturales ī materia ſic eadē a celeſtibus influentijs ⁊ intelligentiasnouas iugiter formas intentionales agitatac renouat in organis ſenſuū interioruꝫ. q̄ſunt ſenſus cōmunis ⁊ fantaſia ⁊ eſtimatiua que in ſpeculi ſimilitudinem recipiuntirradiatōes corporum ſuꝑiorum. ⁊ (vt volunt aliqui) intelligentiaꝝ. Attamē quātū⁊ quonſqꝫ dictū hoc veritatē habeat. maiorem requirit inueſtigationē. Quacūqꝫ aūt

ex cā ꝓueniat. nos experimēto ꝯtinuo cernimus et ſentimus. hāc euagatiōis neceſſitatem. quā ſi toleramus inuiti nec ſentiendo ꝯſentimus. ſecuri ſumus a pctō mortalivenialia v̓o omnia quis euaſerit.I autem deliberato cōſenſu rūpimus attentioneꝫ actualem inoratione .ſ. eam ſuſpendendo qͦuſqꝫ ceſſauerit actualis euagatoVel attētio circa alia quod fieri ſepe ꝓdeſt⁊ ſalubriter cōſulit̉. p̄ſertim dū homo oratſolus. vel cum illo qui eius moram ſeu diſcōtinuationē tolerare ꝑatus eſt. Exemplūdum ſentit aliquis in orando vehementētractum cogitatiōis bone et honeſte ſicutpredicationis faciende aut dū exterius inquirit̉ ab altero aliqͦ ſuꝑ rn̄ſione ſibi facienda/ ſiue dū rei domeſtice vel officijs ꝓprijsimminens vrget vel trahit cōmoditas vt eidem protinus intendat̉. Potens orans inhis et ſimilibus caſibus vel cauſis. orationem verbalē intermittere. aliqn̄ diutiꝰ. aliquādo breuius. ⁊ redire poſtmodū ad continuationē. abſqꝫ vlla p̄cedentium iteratōne verborum. qꝛ ſtante interruptiōe actusnaturalis. moralis cōtinuatio certa manetneqꝫ fructū orationis prorſus aufert vl̓ meritu ¶ Porro ſi quis oratōne agere debeatin cōmuni ſicut in eccleſia fit. non ſuppetittalis interruptiōis actual̓ libertas. qm̄ nōita redire pōt ad paſſum quē deſeruit reſumendum. Sufficit tamen in caſibꝰ multisbona q̄dā ⁊ pia cauſa q̄ nō iteranda eſſe q̄fuerunt omiſſa ſatis exciſat Ut ſi vnū autduos vel tres verſus alicuiꝰ pſalmi dimiſerit. ſi reſumere voluerit vndecunqꝫ turbabitur in alijs cōtinuandis. Et ideo eſt conſultius. cū quadā cordis penitentia vlteriꝰꝓgredi. ¶ Hoc ſpāliter obſeruandū videretur apud religioſos ꝙ ſuꝑiores eoꝝ. talēeis indulgentia cōcederēt. immo ſuaderetne iterationē facerent talē. que cōmunē orationem magis turbaret ꝙͣ ſua reſumptō ſolicita et anxia proficeret. qua data indulgetia nulla fit tranſgreſſio. ¶ Addito ꝙ nōoportet in loro penitentiali dare formaleꝫillius quod omiſſum eſt repetitionē. vt primam ꝓ prima. tertiaꝫ ꝓ tertia ⁊cͣ. ſed ſufficit ꝙ aliquid equiualens iniungat̉. ¶ Addito p̄terea ꝙ nō leuiter dꝫ orans formare