⁊ eius valore

78

¶ Tertia pars.Eſcendamus ꝯn̄r ad ꝑticulares caſus aliqͦs. qm̄ ẜmōesvniuerſales ī moralibꝰ (dicēteAriſtote. ⁊ teſte exꝑientia) minus ꝓſunt aut erudiūt. quēadmodū vidē eſt in p̄ceptis medicine. Neqtn̄ oꝑtet tēptare de ſingul̓ ꝑticularibꝰ qm̄infinita ſunt. ⁊ iō nec diſſere̓ neceſſe. ¶ Sꝫin primis ſic̄ directio cordis tendit ⁊ terminat̉ in deū. ſic ⁊ ab eodē hꝫ ortū. Audi hieremiā. Scio dn̄e qꝛ nō eſt hoīs via eiuſ necviri eſt vt ambulet ⁊ dirigat greſſus ſuos.Hinc vnꝰ ſctōꝝ Pete (inqͥt a deo filiū ſuūinſtruēs) vt vias tuas dirigat. Hec igiturpetitio qm̄ ſil̓r dirigi hꝫ a deo orabat ꝓpheta. Dirigat̉ dn̄e or̄o mea ſicut incenſum incōſpectu tuo. Quā directiōis neceſſitatē attendens ꝓph̓a tribuit illā deo dicens. Confitebor tibi dn̄e in directione cordis ¶ Eſtigitur ſcitu dignū q̄ ſit illa or̄onis ſicut incenſum directio Et videt̉ ꝙ ſit intētio cordis in deū vel erga deū/ q̄ intētio dū manet⁊ recta ⁊ imꝑturbata ſicut v̓gula fumi incenſi ſurſum tendētis/ tūc eſt or̄o recta. dūv̓o ꝑ irruentiū fantaſiaꝝ ⁊ cogitationū vētus ꝑ obſcura ⁊ dep̄ſſa deſiderioꝝ ſenſualium nubila/ agitat̉ rumpit̉ diſſipat̉/ vt cadat et rectitudine neceſſe eſt. Nihilominꝰinterruptio talis nō ſꝑ eſt vicioſa vel curſꝰpenitus in deū oratiōis impeditiua. Und̓pōt ſub diſtinctiōe fieri ẜmo de intētiōe q̄requirit̉ ⁊ ſufficit ī or̄one. Uel ſub alio forte noīe cōmuniori de attentiōe vocal̓ videlicet or̄onis. vt in ꝓlatōe hymnoꝝ cāticoꝝet horarū canonicaꝝ. Hec em̄ queſtio diucurnum cedit in vſum.St itaqꝫ multiplex attentio ſiue intentiōis cordial̓ directio. vna actualis alia habitual̓ alia qͣi media .ſ.virtualis. ¶ Rurſus harū q̄ libet diuidit̉qm̄ alia fert̉ in ſolas voces ⁊ v̓ba. Alia inverboꝝ ſignificatōes. Alia nec verboꝝ formas nec ſignificatōes attēdit. ſed ī affectusaliquos circa celeſtia et diuīa trāſit. et hocſiue in bonos vl̓ vicioſos ⁊ malos. ¶ Dicitur iuxta hoc pͥmo. ꝙ attentio actual̓ ad v̓boꝝ ſignificatiōes nō reqͥrit̉ ad or̄onis directionem. Perſpicuū fit hoc in laicis dicē

tibus vel audientibus ea quoꝝ ſignificationes penitus ignorant. vt ſūt ſeptē pſalmiet miſſa. Dicit̉ cōſequent̉ ꝙ actualis attentio circa voces orationis et verba. nō ſemꝑrequiritur ad orationis directionē debitaad ſufficientē ꝯtinuationē. alioquin nullaeſſet in via aut vix eſſet oratio nō diſcōtinuata. Exemplū legimus de qͦdā qͥ volens ruſticū ꝯuincere d̓ cordis inſtabilitate dū fitor̄o. nā ille deuotū ſe ſimulabat et attentūpollicitꝰ eſt ſe datuꝝ ſibi aſinū / ſi poſſꝫ orationeꝫ dominicā nihil aliud actualiter cogitans ꝑficere. Qui mox vt ad orationē diuertit ſecurus de afinini lucro. cepit diſtrahi in hanc cogitationē ſi ſellam habituruserat cum aſino. Qui tandē ad ſe rediens etſe redarguens inſtabilitatē ſui cordis ꝯfeſſus eſt. Exemplū aliud eſt de ꝑegrinatiōiscontinuatione. que nō requirit aſſiduā paſſum ſuoꝝ dinumeratione neqꝫ terminumquo ꝑueniendū actualem recogitationemAdditur ꝙ ſtat oratōnem ſicut ⁊ peregrinationem diſcontinuari quo ad eſſe naturale que ꝯtinua tn̄ erit in ſuo morali eſſe. ſicut et ecōtra. ꝓut ſtatim deducet̉.Ehabituali attētione amplius loquamur ꝙ illa videlicet non ſemꝑſufficit ad continuationem orationis conſeruandā. Stat enim aliquem eſſequi iā multo tempore ꝓpoſuit actualiter/ ⁊habitualiter retinet in animo. dicere ſepteꝫpſal. integraliter ⁊ attente. qui nō dicet illosvel interruptiſſime dicet/ tali interruptōneque contrariatur morali orationis vnitati¶ Habet itaqꝫ quelibet actio moralis/ ſuam et continuationem moralem. quare circumſtantie ad bonitatem morum requiſite ſunt appoſite ⁊ retente in hmōi actione.Dum autem apponit̉ circumſtantia malamoribus cōtraria. ꝙͣuis maneat eadem actio ineſſe ſuo naturali ſicut eſt idem motusin ꝑegrinando. variat̉ tn̄ in eſſe morali. vtſiqͥs motū ꝑegrinatiōis ꝯtinuet ꝓpt̓ auaritiam ⁊ rapinam aut libidinis expletionēSi vero in orationis voce apponit circumſtantiā attentioni debite contrariaꝫ ⁊ incōpoſſibilem ſcienter cum ꝓpoſito ⁊ aſſenſudeliberato tunc eſt diſcontinuatio moral̓.ſecus ſi neſcienter ⁊ inaduertenter hoc fuerit factum iudicabitur.