de mendicitate ſpirituali

amaritudine. Eritqꝫ tua ſpes in ſua inuicta potentia. tua fides in ſua limpida ſapienta. tua charitas in ſua voluntate dulciſſima. Hoc profecto potius faciēs quaꝫ increatura in qua non niſi vmbra eſt et vanitas potentie. Quapropter nimirum in vmibram atqꝫ vanitatem defluis. cuꝫ creaturefinaliter inheres.¶ Anima chriſti ſpōſaſe humiliter accuſat. atqꝫ ſuo ſponſo totaliter ſe cōmēdat. petes veniā de offenſis. gratiā ſuā in pn̄ti ⁊ gloriā in futuro.Al̓s ſic. Lacrimabilis que­ Lrela ac deuota oratio creature/ de ſtatu pctīad dn̄m reuerti cupientis.Ieſu. virginitatis ſponſe. Ieſucaſtitatis fidelis amice: ieſu meaſpes finalis mea ſalus. meum ſingulare refugium. nunc ad te reuerti deſiderat anima mea pauper inops ⁊miſera. que totiens ꝑ temerariam rebellionem atqꝫ inertiam deſidioſam id facere cōtempſit ⁊ recuſauit. que anulū gratie quoillam ſpiritualiter deſponſaueras negligēter amiſit. ſuſcepitqꝫ anulum peccati/ ſe tradens ſponſam ſeruam ⁊ ſubiectam tuo antiquo hoſti. eu ꝙͣ pericuſoſum connubium. heu ꝙͣ ſtulta ⁊ miſera cōmutatio eiusqͥ pulcerrimus potentiſſimꝰ ⁊ opulētiſſimeſt/ ad illū deformiſſimū miſerrimū egētiſſimū. ¶ Dic mihio anīa qͥs tibi hoc feceritRn̄dit mihi/ cuius ꝯſilio freta es. ꝙ ſic tuum ſupremū dn̄m tuū glorioſum p̄ceptorēpaꝝ honoraſti. Sic tuū creatorē/ tuū ſaluatorem/ a quo tibi eſt oē bonū/ oblita es. Sictuo vero ſponſo. tuo fideli amico vidēti etꝯſideranti/ fidē violaſti. ¶ Is quidē pͥmūtibi cor ſuū impenderat ſuāqꝫ ad te tantaꝫon̄derat dilectione/ vt etiā ꝓ temortē acerbiſſimā pati dignatus ſit et tu illi cor tuū ⁊amorem penitus ſurripuiſti. immo qd̓ grauius eſt/ ve lut ꝑfida et infideliſſima ſpōſaſue ꝓprie habitationis portas p̄cluſiſti/ qͣsnihilominus illis ſuis miſeris ac nefarijshoſtibus ſinis eſſe patētes qui te perdere q̄runt ⁊ eterne morti tradere. ¶ Quid queſoarbitraris o anima. Putas ne a pena īmunis euadere? Manebit ne tāta iniuria/ tāqꝫ grandis offenſa/ tandem penitus multa

O ꝑfide totiuſ humane creature hoſtis. iāanima mea tua ſeductōne ꝑdita eſt infelixac ꝓſtrata. quoniā ſicut carnifex viridi ramo ac modica herba ducit ad mortem agnellam petulantē et ſaltantē/ future ſue occiſionis neſciā ita meā fatuellam animamdeduxiſti / momentaneā aliquā huiꝰ mūdivanitatē ſibi demonſtrās. quā ſic tractā/ tuis vinxiſti vinculis eāqꝫ excecaſti. ⁊ poſtmod̓ū plurimis criminū mortaliū lanceis admortē vulneraſti. Demūqꝫ ſuꝑ eā īpoſuiſtigrauē illū male cōſuetudīuis lapidē. Inſuper et frigidā illā durā atqꝫ horribilē obdurationis cordis tumbā qua reſurgē ꝓhiberetur. qͥnimmo ꝯtinue magis p̄ſſa iacet terrenis affectiōibꝰ obuoluta ⁊ in fimo ac ſtercore criminoſe delectationis incluſa putreſcit. ita vt vſqꝫ ad finē maneat fetida ⁊ abominabilis deo ⁊ ſanctis eius. Heu me miſeram creaturam. heu me ſi hac in diſpoſitione relinquor vſqꝫ ad finē. Quid nempefactura ſum in tali ſtatu moriens. quo ꝓfectura? ¶ Contremiſco iſta cōmemorāſ. exhorreſco vehement̓ tātūmō hec recogitāsPerpetuis certe ſic moriens ardoribus ſtrīdoribꝰ ⁊ fletibus manciparer/ ⁊ p̄ rabie tormentoꝝ deū blaſphemarē nullā ab ip̄o cōſo lationem ꝑcipiens. Tunc euidenter perpenderem ſed ſero nimis/ quali preceptoriparuiſſem. et cum quanto detrimento deẜto deo/ dyaboli mundi ⁊ carnis oblectamēta ſuſcipiunt̉. ¶ Preſerua me domine deꝰab his horrendis tormentis ab hac mortetam crudeli me ꝓtege. ¶ Aduocō te anima olim a deo formata. anima ſuo p̄cioſoſanguine redempta. anima plurimis doniſſuper ceteras creaturas nobiliſſime decōrata a tot et tantis periculis totiens pretertua merita p̄ſeruata. Te aduoco inquā audi me. Tuos nūc paululū aperias oculos⁊ intuere vbi iaces. Cōſidera vbi tu es. ꝙͣ ꝓpinqua ſis inferis. ꝙͣ a celis elongata Cogita quem deſeris. quē deſpicis. cui ſurdā aurem prebes ¶ Et tu dulciſſime ieſu animarū medice clementiſſime fons omnisdulcedinis. ſi humana miſeria te valeat Vad miſericordiā inclinare. reſpice oculis pietatis hac ꝯpaſſiōis ad hāc aīaꝫ miſerabilēnūc exurgit nc̄ exꝑgiſcit̉ cū ſuā nuditatē ⁊ſtatū miẜabilē aduertit magnā h̓ ꝯcipit di