Epiſtola de quo quis

ſplicentiam ꝯfuſionē et abominationē et d̓iua tam diutina ſtulticia admodū admiratur et dolet tāꝙͣ miſera peccatrix que amplius indigna eſt tua vocari ſpōſa/ tua amica/ demiſſo vultu flebili facie ad te ſuſpiraterubeſcens. nec loqui p̄ſumens. ¶ Dulciſſime ieſu hanc clementer ꝓſpice. brachia ⁊manus ad te extendit. vt te trahente defundo lacu peccati et de ſtercore in quo tadiu ꝓſtrata iacuit/ erecta ꝓſiliat. Tū qͥ ſolus es ſaluator. ꝓpterea ⁊ ei manū porrigēseā ſubleua eamqꝫ ꝑire ne ꝑmittas. Tot vides peccatores qui te minime dep̄cāt̉/ immo te ꝑſequuntur. ¶ Conuertere igitur ⁊iuſtifica tuam hanc pauperem animā tuaꝫancillam humilē tuā puſillam pediſſequā.quā aliquādo prius dilexiſti ſicut et ip̄a tedilexit. qͥ nūc in magnis ſuſpirijs ⁊ in amaritudine cordis te dep̄catur Poſſes ne hācnō exaudire. poſſes ne eā nō ſuſciꝑe? Profecto minime immo magnā hinc ſpem cōcipio. ꝙ tuā in me experior gratiā in qͣ nūcadeſt mihi hec voluntas ad te reuertendi.ꝙ tibi ſummo medico doloroſa illa vulnera anime mee te inſpirāte detego ac demōſtro. ¶ Olim ſiquidē ꝑ os tui ꝓphete ꝓmiſiſti ꝙ in quacunqꝫ hora ingenuerit peccator ⁊ penitentiā egerit ab omnibus peccatꝭſuis que operatus eſt. omniū iniquitatumeius nō recordaberis. ⁊ reuera paucos habuiſſes iuſtos. niſi peccatores miſericorditer recepiſſes. ¶ Ideoqꝫ ſaluator ieſu chriſte. aduocate ⁊ meditator noſter/ ſimul imperator et frater qui ſolus noſti meam miſeriam ac fragilitatē. ſi vera ſunt que videoaudeo ⁊ credo de tua dulcedīe pietate ⁊ miſericordia/ ⁊ vtiqꝫ vera ſunt. ideo te finalit̓dep̄cor vt meas omnes deleas iniquitatesſinceram ⁊ mundā ꝯtritionem tribuens ⁊integram penitentiā. ¶ Sac vt ꝑ bonā patientia / omnes tribulatōnes aduerſitates etlabores quos dietim ſuſtineo ad purgatōnem deſeruiant: ⁊ ad pene quā mea peccata demeruerūt remiſſionē. vt ſic in hoc mūdo meū ſit purgatoriū. Fatitaqꝫ meam huius mortalis mundi ꝑegrinationē tibi acceptam. Tribue mihi baculū firme fidei.ſtolā charitatis. et ſcalā ſancte ſpei. Cōfunde ꝑ tuaꝫ potentiā qͥcqͥd mihi īpedimēto eēpōt. ita vt in via/ nulla me retineat delecta-

tio nulla me ꝯfundat aduerſitas. ¶ Genera in me cor humile piū clemēs erga proximū. ſine rixa. ſine inuidia. ſine indignatōeſine ſuꝑbia. ſine omniū detractione. Tuoamore inflamma cor meū. Uulnera illudſagittis potentiſſimis. tue pulcritudīs. tuidulciſſimi conſpectus. tui gratiſſimi geſtꝰ.tui pulcerrimi apparatꝰ. tue ſpeciei dulciſſime. Fac vt te ſemꝑ meditet̉/ letanter de teſermonē audiat. ad te ſuſpiret. ad te īgemiſcat. tibi cōplaceat. totam intelligentiā. totam mentē. totā curā. ad hoc impendat. vtdigne tibi ſeruiat. qm̄ non eſt alius amatorqui ſic vt tu es vices rependat. ¶ Inſuperda mihi dn̄e cor liberū. cor ſublime ⁊ inclitum quo deteſter fugiā et ſpernā vile lutūmundane cuiuſlibet voluptatis quo quālibet cōtemnā creaturaꝫ. que honori meoac ꝓmotioni ſalutari nō venit adiumentoquo te in te diligā. alios aūt omnes in te etꝓpter te. Demū tu qui es mea ſpes finalismea ſola ſalꝰ. meūqꝫ refugiū ſingulare ſubleua me. doce me. ſuſtine me. dirige me. itavt in illa hora tremenda mortis. meꝰ ſis ꝓtector potenſqꝫ defenſor. ſpiritꝰ mei aduerſus illos canes īfernales. ita vt in pace ⁊ benignitate illū recipias in gl̓ia ī qua te facīead faciē ſummo cū gaudio vide valeaꝫ. acpenniter adorare. amare ac laudare. Ame¶ Explicit.¶ Epiſtola eiuſdē ad ſorores ſuas docens de quo quis ꝑ ſingulosdies cograte pebeat.Ororibus meis in xp̄o Aieſu chariſſimis et dilectiſſimis ſalutem atqꝫ in ip̄iusdeuoto ſeruitio iugit̓ ꝑmanere. Nō facile exprimi poſſet gaudiū atqꝫ ꝯſolatio exbonis nouitatibus frequētius de vobis ꝑ̄ceptis ꝓueniens. Utinamidip̄m nūꝙͣ in imicoꝝ temptatione aut aliter quouis mō gaudiū in triſticiā vertat̉.contrarium videlicet de veſtra dilectōe audiendo. ¶ Quamꝙͣ amātiſſime ſorores oītempore ad dei obſequium exercitanduꝫ ⁊informandum/ literas libroſqꝫ ſufficienterhabueritis. ad habendum conſolationes