Secunda pars
exerceo officium de meip̄a iudiciū ſumensTu itaqꝫ etiam ꝓ me intercedes. ¶ Sedforſitan mihi dices. ꝙ longe circa condiguū in hac ꝑte de me ſummo iudiciū. nō cōDigne vt merui mea vindicans pctā. Prohdolor iuſticia/ fateor ita eſſe vt aſſeris. ſedhoc venit cōdonādū. qm̄ nō ſubeſt hoc viribus meis. Neceſſitas aūt legem nō habꝫ/infirmitas quidē mea pauꝑtas atqꝫ imbecillitas non me ſinūt ad cōdignum vel etiam ad votū expugnare ac ꝑſequi pctā cumſua familia. Sed ab inope vel ꝑua ſolutioſibi poſſibilis acceptāda eſt. ⁊ ab operariodebili/ labor remiſſus nō ſpernendus. Sisitaqꝫ iuſticia de mea poſſibilitate contentaqd̓ reliquū eſt tua potenti virtute ſuppleb̓Onſidera igit̉. ſi tui ſit officij tueqꝫ cōſuetudinis vl̓tra vires expoſcere. Cū aūt mihi maior aderitincolumitas ac potentia diuinegratie virtutūqꝫ fortius robur. tunc et poxentius cū peccato cōgrediar eiqꝫ viribusaduerſabor. ¶ Dico īſuꝑ ꝙ benedictus filius dei ꝓ me debitū ſufficienter immo ſuperabundanter ſoluit. quantūlibet etiā angea offenderim ſaluo ꝙ ei me legitime ſubī̄ciam. ⁊ ſue ſim aſcripta familie Nullo autem iure duplex de offenſa exigit̉ emenda.nam et deus nō punit bis in idip̄m. Quicquid igit̉ miſcd̓ia filij dei circa me facere diſpōſuerit/ minime tu poteris cōtradicere.¶ Ceteꝝ iuſticia te interrogo. ſi nō ad inſtātiam ſanctoꝝ qui apud te hoc meruerūt tenearis aliqͥd annuere? ꝓfecto ſic. Quē em̄honorem illis impenderes ſi eos te ꝓ pctōribus deprecātes velut alios quoſlibet qͥbꝰnūꝙͣ fuiſti honori vacuos repellēs. ¶ Uade igit̉ or̄o mea ⁊ reuertē ꝯfitēter ad celeſtēciuitatē. illicqꝫ ſanctos illos ſolicites vt tibi et mihi iuſticiā pacatam reddant. vt ⁊ illa ſimul cum miſeri cordia mihi pacem impetrent ad dn̄m deū meū et patrem meumatqꝫ ita ad domū meā vnde exijt denuo reuertatur. ¶ O vtinā horā illā p̄ſcire poſſeꝫqua dignabitur dominus meus ad me declinare. Cur nō aliquē nunciorum ſuoruꝫp̄mittit. vt legitime parata poſſem illū decēter .i. deuote ac ſancte ſuſciꝑe. ¶ Aliquotiens em̄ adeo latenter aduenit pulſans adoſtium. vt alibi me diſtractam inueniens
mox anteꝙͣ valeā ei occurrere et decent̓ recipere diſcedat. ¶ Sed quid loquor. tam.inconſulte/ quid tā temerarie tamqꝫ p̄ſumtuoſe peto. vt talis ac tantus dn̄s ſuos mihi p̄mittat nuncios. ? Abſit. Mihi potiusincumbit ſemꝑ eius aduentū explorare nihilqꝫ aliud meditari. nihil aliud operari.ꝙͣ aduentū eius preſtolari. moxqꝫ ad oſtiūpulſanti aperire. ip̄m ꝙͣ reuerenter ſuſciꝑeNō igit̉ cū curis huius ſeculi / mea amplius tenebunt̉ colloquia. ſed ſedebo ſolitaria in pace et ſilentio diligenterqꝫ obſeruabo: ne aliud meū ſubintret hoſpitiū qd̓ tāti hoſpitis oculos poſſit offendere. qͥnimmo et ego ipſa vadam in occurſum ſui iocundi aduētus.Meditatio aīe apuddiuinā trinitateꝫ ad ſpeciale robur obtinēdum in virtutibus et in ſancta vita.Ttende aīma mea que tā in Ofirma es atqꝫ inſtabilis. attendeverba ꝓphete. Uerbo inquit domini celi firmati ſunt. ⁊ ſpirituoris eius omnis virtus eoꝝ Facilius longeeſt tibi a deo cōferri fortitudinē et ꝑſeuerātiam in bonis oꝑbus/ ꝙͣ celis firmitatē p̄ſtari. Si igitur p̄ſtitit tibi deus in hac glorioſa ſolennitate beatiſſime trinitatis/ vt ꝑpotentiam patris in ſapientia filij ⁊ ꝓpterbonitatem et dulcedineꝫ ſpirituſſctī roburhabeas cōſtantiam ac ꝑſeuerantiam in bonis oꝑibus. te ip̄am omneſqꝫ vires tuas fige in dn̄o deo trinitate ſancta. illiqꝫ ſic īhereas. vt in ſola eius potētia tua ſit fiducia.nec extra ip̄m ſapientiā queras finalit̓ autvoluptatem. Ita quippe tuam cōſeruabispulcritudinem qua facta es ad imaginem⁊ ſimilitudinē illius ſanctiſſime trinitatisẜm memoriā intelligentiam et voluntateꝫSed heu frequenter illā defedo et obſcuroeam luto peccatoꝝ inuoluens ac demergēſdemoranſqꝫ in terrenis occupatōnibus acvoluptatibus immundis. Nihi lominꝰ adip̄m reuertere ⁊ ip̄e te mundabit teqꝫ liberabit ⁊ tue pulcritudini te reſtituet. quā īſuper in te firmabit ⁊ ſtabiliet ſi tantūmodoilli iungi volueris ac velut ſumme voluptati inherere ip̄m potenter amando abſqꝫfinei ſapienter abſqꝫ errore. ſuauiter abſqꝫ