CCCXXXIIIFo.
⁊ quaſi eccleſia nō habeat rerū temporaliuꝫveꝝ dn̄ium. cuiꝰ ꝯtrariū euidēter mōſtratūeſt ſupͣ. ⁊ iō in hͦ ip̄iꝰ mr̄is pauꝑtatē fallacit̓inſinuat vt poteſtatē ꝟacit̉ impugnet. Deniqꝫ ſi veꝝ eſt ꝙ eccl̓ia nō hꝫ cū ſuis mīſtris rerū dn̄ium. ſꝫ tm̄ vſum. vt qͥd ꝯſequent̓ ꝓfeſſionē calūniat̉ paupeꝝ dicētiū ſe nullaꝝ reꝝhr̄e dn̄ium qͣꝫuis habeāt vſum. dicēs ꝙ omnibꝰ videat̉ hͦ eſſe ridiculū. cū eoꝝ q̄ ꝑ ipſumvſum penitꝰ ꝯſumunt̉ ab vſu dn̄iū int̓ hoīeſnullatenꝰ diſtinguat̉. Et dehinc irridēdo ſb̓iūgit. Ceteꝝ qͦꝝ ſunt pecunie qͣs ꝑ ꝓuīciasnō ceſſatꝭ a diuitibꝰ petere ⁊ in vnū ꝯgregare niſi aliqͥd habeatꝭ cōmune. Vt igit̉ p̄fatiſ⁊ his ſil̓ibꝰ cauillatōibꝰ malignis ⁊ ſubdol̓ īponat̉ ſilentiū. ītelligendū eſt ꝙ cū circa restꝑales qͣttuor ſint ꝯſiderare .ſ. ꝓprietatē. poſſeſſionē. vſufructum. ⁊ ſimplicē vſum. ⁊ pri.mis qͥdē tribꝰ vita mortaliū poſſit carere. vl̓timo ꝟo tāqͣꝫ neceſſario egeat. nulla ꝓrſus ꝓfeſſio pōt eſſe oīno tꝑaliū reꝝ abdicas vſuꝫ.Ueꝝ ei ꝓfeſſiōi que ſpōte deuouit xp̄m ī extrema pauꝑtate ſectari. ꝯdecēs fuit vniuerſalit̓ reꝝ abdicare dn̄iū. artoqꝫ reꝝ aliēarū ⁊ſibi ꝯceſſaꝝ vſu eſſe ꝯtentā. Un̄ ⁊ in ip̄oꝝ regula ꝯtinet̉. frēs nihil ſibi appropͥent nec domū. nec locū. nec aliquā rē. Porro ne qͥs forte ꝓprietatē interdictā in his ꝟbis credat nōcollegio ſꝫ pͥuatꝭ ꝑſonis. audiat qͥd ſuꝑ hocGregoriꝰ. ix. fratꝝ ꝯſultatōi rn̄det. Dicimuſinqͥt ꝙ nec in cōi nec in ſpēali debēt ꝓprietatē hr̄e. ſꝫ vtenſiliū ⁊ libroꝝ ⁊ eoꝝ q̄ licet habere. ordo vſum habeat. ⁊ fratres ẜm ꝙ generalis vl̓ ꝓuinciales mīſtri diſponēdo duxerint his vtant̉. Nec debēt vēdi mobilia velextra ordinē ꝯmutari. aut alienari quoquomō. niſi eccl̓ie romane cardinal̓ qͥ fuerit ordinis gubernator. generali vel ꝓuincialibꝰmīſtris auctoritatē ſuꝑ hͦ p̄buerit vl̓ aſſenſūHec v̓ba reſcripti papal̓. in qͥbꝰ ſapiēs ⁊ piꝰantiſtes ꝓprietatē ſeꝑauit ab vſu illā ſibi vteccl̓ie retinēs. hūc aut fratꝝ neceſſitati cōcedens ſancte qͥdē ſapient̓ ⁊ pie. Si eī tꝑaliabona ꝓ alijs poſſidere ac diſpēſare. vbi etiātꝑale recipit̉ emolimētū atqꝫ ſolatiū nihil d̓rōne ꝑfectiōis in p̄latis diminuit. ſic̄ ex tertia rn̄ſione clareſcit. qͣꝫto magis cū ſolū p̄ſidiū impēdit̉ ⁊ nullū tꝑale cōmodū expectat̉ip̄iꝰ ſummi pōtificꝭ ſaluat̉ ꝑfectio. ⁊ ei accreſcit meritū an̄ deū. Ꝙ ſi forte his qͥſqͣꝫ conetur obſiſtere. ex eo ꝙ iure cautū ē vſū n̄ poſſe ꝑpetuo a dn̄io ſeꝑari. rn̄debimꝰ ꝙ lex iſta
ciuilis nō habꝫ h̓ locū. qꝛ hͦ id̓o ius ciuile decreuit ne dn̄iuꝫ inutile videat̉. ac ꝑ hͦ inanisſit noīs. Nā retētio dominij hmōi reꝝ cū cōceſſione vſus facta pauꝑibꝰ nō eſt infructuoſa. cū ſit pr̄i paupeꝝ meritoria. ⁊ ꝓfeſſiōi filiorū xp̄o famulātiū oportuna. Nec obſtatꝙ aduerſariꝰ obijcit de rebꝰ q̄ vſu cōſumunt̉ꝙ in eis ꝓprietas nō ſeꝑat̉ ab vſu. Hoc eī fallit in peculio p̄fectitio filij familias. vbi filiꝰfamilias vſum hꝫ. ⁊ tn̄ ꝓprietas nec ad momētū reſidet penes ip̄m. Sic ⁊ de ordīe huiuſmodi paupeꝝ reſpectu romane eccl̓ie intelligi dꝫ. Sūt qͥppe de iure cōi om̄es xp̄ifideles ſummi pōtificꝭ filij. peculiari tn̄ qͦdamiure hi ſunt eiꝰ obediētie ſubditi ⁊ cure ꝯmiſſi. ⁊ ideo cū alij ſint tāqͣꝫ filij emācipati qͥbuſlicet auctoritate iuris eis indulta de boniseccleſiaꝝ ſuaꝝ ſine dilapidatōne diſponere.hi ſunt tanqͣꝫ ꝑuuli ⁊ filij familias totalit̓ ip̄ius regimini deputati. Propterea ſicut legecauet̉ ꝙ filiuſfamilias nec retinere nec recuperare poſſeſſionē rei peculiarꝭ poteſt. ſꝫ patri ꝑ eū querit̉. ſic ⁊ in his pauperibꝰ intelligendū eſt. qꝛ reꝝ eiſdē collataꝝ ad ſuſtentamentū ip̄oꝝ patri paupeꝝ deputet̉ dominium. illis ꝟo vſus. Sane quēadmodū eſſentiale cuiuſlibet religiōis ſtatui eſſe dinoſcit̉.ꝙ nulla ꝑſona pͥuata poſſideat aliqͥd ꝓpriuꝫſic nec hmōi paupeꝝ religio tota. q̄ qͥdeꝫ adabdicatōem ꝓprietatꝭ cenſet̉ ſicut vna ꝑſonaQuēadmodū igit̉ monachꝰ vl̓ qͥuis religioſus vtit̉ veſtibꝰ. calciamētꝭ. cibis. ac ceterisq̄ vſu ꝯſumunt̉. ita tn̄ ꝙ nihil ſibi appropͥatquo ad pͥuatū dn̄iū. nec ꝓpter talē vſum efficitur ꝓprietariꝰ. qꝛ ꝓprietas ſꝑ collegio reſeruatur. ſic ⁊ de collegio iſtiuſmodi pauperuꝫſummoqꝫ pōtifice intelligere debet. quicūqꝫde ꝓfeſſione ip̄oꝝ ſentire vult tā vere qͣꝫ pieEt ppterea ſicut illud qd̓ dat̉ monacho. qualiſcunqꝫ ſit intētio dātis. nō in ipſiꝰ trāſit dominiū ſed totiꝰ collegij. ⁊ ſubiacet diſpoſitioni abbatis. etiā ſi dans nihil de collegio cogitet. ſic quicqͥd dat̉ cōgregatiōi minoꝝ fratrum in ius dominiū ꝓprietatē ſummi pōtificis ⁊ romane eccl̓ie trāſit. p̄cipue cū ip̄i fratres ius ſeu ꝓprietatē alicuiꝰ rei ſibi acquirere nulla ratiōe intendāt. His aūt que dictaſunt ſuffragat̉ legis naturalis dictamē. euidenter explicatū ꝑ iura ciuilia. Nam lege cauetur ꝙ nō poteſt libertas nolēti acquiri. etꝙ beneficiū īuito nō dat̉. ⁊ ꝙ nemo donatūaſſequi. ⁊ dānoſam ſeu lucroſam hereditatē