Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CCCXXXIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Apologia pauꝑerum

nemo adire ꝯpellit̉. Inſuꝑ ſicut reꝝ vniuerſitas. puta hereditas ſolo aīo acqͥrit̉. ita ſoloaīo ꝯtrario repudiat̉. ſic̄ nuda volūtate extraneꝰ heres fit. ita ex ꝯtraria deſtinatōe ſtatim ab hereditate repellit̉. Propt̓ qd̓ iuriſcōſultꝰ Iulianꝰ ait. Pro herede gerere non facti qͣꝫ animi eſt. Cui aliꝰ ſcꝫ iuriſcōſultus ꝯſonat dicēſ. Furioſus pupillꝰ ſine tutoris auctoritate poſſunt inciꝑe poſſidere. qꝛ affectōꝫ tenēdi hn̄t. licet res ſuo corpore ꝯtingant. ſic̄ ſi dormiēti aliqͥd in manuponat̉. Patꝫ igit̉ hec v̓ba legꝭ exp̄ſſa nemi poſſe ꝓprietatē ſiue dn̄iuꝫ imo nec poſſeſſionē acqͥrere niſi ꝟe vl̓ īterp̄tatiue aīm habeat acqͥrēdi. igit̉ frēs minores aīm acqͥrēdi habeāt. qͥn potiꝰ volūtatē ꝯtrariā. et ſires corꝑe ꝯtingāt. nec dn̄ium nec poſſeſſiōꝫacqͥrunt. nec reꝝ hmōi poſſeſſores vl̓ dn̄i dici pn̄t. His aūt robur p̄bet pōtifical̓ auctoritas. eminēs eſt vt oīa iura hūana trāſcendat. vt extra de maioritate obedientiaſolite. Ad firmamētū celi i. vniuerſal̓ eccl̓iefecit deꝰ duo luminaria magna .i. duas inſtituit dignitateſ. ſunt pōtificalis auctoritaſregaliſqꝫ ptās. Sꝫ illa p̄eſt diebꝰ .i. ſpūalibus maior eſt. aūt noctibꝰ .i. carnalibꝰ minor. vt qͣnta eſt inter lunā ſolē. tāta interreges pōtifices differētia cognoſcat̉. Cuꝫigit̉ tāte ſit auctoritatꝭ ptās imꝑial̓. vt artet̉ legibꝰ. ſꝫ ip̄a ſit legꝭ origo. intm̄ poſſit vtea fuerūt factis habēda ſtatuerit. vtpatꝫ in lege poſtliminij. bello captꝰ ẜuuſeffectꝰ decernit̉ ſꝑ fuiſſe liber pn̄s. eafuerint factꝭ habēda decernat. ſic̄ ptꝫ Codice de inofficioſo teſtam̄to. in de poſtliminio nulla fit mētio. tn̄ iudicat̉ mētio factaSi inqͣꝫ tantū pōt regal̓ ptās. multo fortiꝰpōtificalis auctoritas qͣntūcūqꝫ vſus dominiū in aliqͥbꝰ rebꝰ ẜm ius ciuile cēſeāt̉ eſſeꝯiūcta. d̓cernere poterit ī ꝑſonis aliqͥbꝰ eſſeſeꝑata. Qd̓ circa ordinē p̄dictoꝝ fratꝝ mīorum xp̄i vicariꝰ ſua auctoritate ꝯfirmās ſiceſſe decreuit. cuiꝰ diffinitiōi ꝯtraire nullate/nus licet. diſtinctōe. xviij. gregor̄. Nullifas vel velle vel poſſe trāſgredi apl̓ice ſedisp̄cepta. Sit ruine ſue dolore ꝓſtratꝰ. qͥſqͥsvoluerit apl̓ice ſedis ꝯtraire decretꝭ. Nullaigit̉ poſſunt ad huiꝰ ſtatꝰ impugnatiōꝫ allegari iura ciuilia. nulla etiam iura canonica. extra de electōe Romane eccl̓ie legē nulla cōcilia p̄figūt. oīa ꝯcilia romane eccleſie auctoritatē. facta ſint robur acceperīt

eoꝝ ſtatutis romane eccl̓ie patēter excipiatur auctoritas. Nulla etiā p̄cedentiū pōtifi ſtatuta obſiſtūt. vt extra de electiōe. innotuit. dicit Innocētiꝰ tertiꝰ. Per p̄deceſſoreꝫnoſtꝝ fuit nob̓ adēpta facultas. eafuerit ꝓhibētꝭ intētio. ſucceſſoribꝰ ſuis nullum potuit ī hac ꝑte p̄iudiciū generare. pari poſt imo eadē ptāte functurꝭ habeat īperiū par ī parē. Et hec qͥdē dicta ſufficiāt ad cauillatōes malignātiū hoīum reuellēdas qͣꝫtū ad teſtimoniū ꝟitatꝭ ſummi legiſlatorꝭ xp̄i ſoliſqꝫ iuſticie exēplū ſufficit atqꝫ ꝯſiliū. Qui ſit iurꝭ natural̓ ciuilicanonici ac diuini pͥncipaliſ origo. ſacro ſuoſanxit eloqͥo tꝑaliū reꝝ dn̄ium abijciēdūꝑfectis. tn̄ ſufficiētiā qͣꝫtū ad vſum eiſdeꝫꝯceſſerit ꝓmiſerit atqꝫ ꝑſoluerit. Inſuꝑ vtqd̓ docebat ꝟbo. ꝯfirmaret exēplo. alieno cibo voluit ſuſtētari. ſic̄ euāgelica narrat hyſtoria. Hiero. ad nepotianū dic̄. euidētiꝰpatet ex p̄cedēti rn̄ſione.Orro de dn̄io pecuniaꝝ ad ſuſtentationē p̄fatis fratribꝰ ꝯferunt̉. īdubitāter tenēdū eſt. nullatenus adip̄oꝝ collegiū ſpectat. in ip̄oꝝ regula ſitceptū. fres nullo denarios vi pecuniam recipiāt. ſe vl̓ interpoſitā ꝑſonā. Etvt oīs tollat̉ de medio calūniādi materia. ītelligēdū eſt ꝑſona īterpoſita cui pecuniadiſpēſanda ꝯmittit̉ intelligi p̄t reciꝑe ac tenere ip̄am auctoritate dātis. vl̓ auctoritateilloꝝ qͦꝝ neceſſitate releuāda donat̉. Sauctoritate dātꝭ retinet diſpēſat. ſic ip̄iꝰ ēcurator ſeu nūciꝰ. dās pōt repetere reciꝑe. agere ꝯͣ in ad recuꝑatōeꝫ pecunie.aūt ille diſpēſanda ꝯmittit̉. Et debuit nec potuit inhiberi pauꝑibꝰ mēdicātibusqͥn interpoſitā ꝑſonā ip̄oꝝ valeat releuarineceſſitas. qꝛ valde abſurdū ē intelligere.cuiuis diuiti liceat elemoſynā ſeip̄ꝫ aut alteꝝ ſua volūtate ꝯferre. ſi reẜuet auctoritate illiꝰ diſpēſanda ē. ei ꝯpetit et incām trahere cetera agere p̄t qͥſqͥs veꝝ reiſibi vēdicauit dn̄iū. Et qꝛ ꝓfeſſiōi fratrumnullatenꝰ ꝯuenit. beatꝰ frāciſcꝰ exp̄ſſe inhibuit. qꝛ ẜm ꝟitatē qͣꝫtū ad ꝓprietatē rei refert.vtꝝ qͥs recipiat ꝓpriā manū vel alie. Hāc aūt differētiā natural̓ docet. etius ſcriptū dictat reſcriptū papale d̓claratſic̄ ml̓tū refert vtꝝ mīſtrat alicui ſit ip̄iꝰẜuꝰ vl̓ alicuiꝰ excellētiorꝭ ꝑſone mīſter. cuiꝰvolūtate imꝑio mīſteriū illd̓ impēdit. quē