Apologia pauperum
Quarte reſpōſiōis ſecūda ꝑticula vndeci̓mūqꝫ capitulū. in qͦ ꝓfeſſio fratꝝ minorū veraciter carere on̄dit̉. ⁊ appropͥatiōe reꝝ īmobiliū ſiue mobiliū. ⁊ ꝓprietate pecuniaꝝ tā inꝓprio qͣꝫ in cōmuni.Rrogantiū hoīum tumide mētes qͥmūdi huiꝰ vanitate paſcunt̉. gl̓iam ſibi vidēt̉ ꝯquiſiuiſſe nō modicā. ſi verā ſimpliciū ſanctitatē viſi fuerint vt ſimulationē doloſam arguere. eoꝝqꝫ prudētiā ſpiritꝰ vt inſaniā reprobare. Qd̓ vt efficaciꝰ ꝑficere queāt. bona frequēter ī mala ꝯuertur.⁊ in electꝭ maculā ponūt. Ueꝝ eſt qͥdē ꝙ ꝓpt̓hūane infirmitatꝭ corruptelā vix reꝑiri pōtaliqua ꝑſona vl̓ ſtatꝰ ab om̄i macula rep̄hēſionis īmunis. ſꝫ ⁊ nos ꝟaciter inficiari nōpoſſumꝰ. qͥn int̓ ꝑfectōis euāgelice ꝓfeſſoreſꝑuerſi ſint aliqͥ ⁊ imꝑfecti qͣꝫplurimi. Si igitur is cui rn̄demꝰ inſolentiū vicia rep̄hēderet. p̄conia laudū reportare deberet. ſi etiaꝫgeneralit̓ in ꝑſonas maledicta ꝯgereret. deceret euāgelicos viros ori ſuo ſilentiū īponere. p̄ſertim ſi diuīo motu id ageret. ⁊ ꝑ patientiā diſſimulādo ꝯuitia ꝓ maledicēte rogare. Nūc aūt qꝛ ī totā xp̄i paupeꝝ religiōeꝫvenenatoꝝ eloqͥoꝝ tela ꝯuettit. eoꝝqꝫ ꝓfeſſioni errorꝭ ⁊ ſimulatōis crimē impīgit. neceſſe habemꝰ ꝓcacitati ip̄iꝰ reſiſtere. nō qꝛ velimus maledictōnes ꝓ maledictōibꝰ reddereſꝫ qꝛ ſacrā religionē intēdimꝰ ab obiectꝭ criminibꝰ excuſare. Aſſumēs gͦ ꝑſonā eccl̓ie aduerſus pauꝑes p̄fatos inuehit̉ velut ꝯͣ hoſtes ip̄iꝰ. Nūc inqͥt deridēt me iuniores tꝑeqͦꝝ nō dignabar pr̄es ponere cū canibꝰ gregis mei. aꝑte inſinuās ꝑ hͦ religioſos ꝯͣ qͦsloquit̉ obiurgādos vt eccl̓ie inimicos ⁊ aduerſus eccl̓iam inſurgētes. ip̄amqꝫ vt irriſores habētes ꝯtēptui. cū tn̄ vt dic̄ vita ip̄a putent̉ indigni. ſteriles egeſtate ac fame. ⁊ ī terra penitꝰ nō parētes. Qd̓ quidē nihil aliuoeſt qͣꝫ pr̄em ſuū xp̄i vicariū a qͦ ſtatꝰ hmōi approbatꝰ eſt ſubſannādo deſpicere. ⁊ partū ſacre mr̄is ſpōſe xp̄i eccl̓ie irridere. Et ideo iuxta ſalomonis ſnīam. ip̄iꝰ eſt oculꝰ a coruis⁊ aqͥlis. veritatꝭ ſcꝫ emulatoribꝰ erudiēdꝰ. acꝑ hoc veraciter ꝯtra hūc ⁊ cōplices eiꝰ nouoꝝ dogmatū inuētores dicere pōt eccl̓ianūc deridēt me iuniores tꝑe. vt ſic ictū ꝓprioiniquꝰ oculꝰ eruat̉. dū ſagitta qua ferire nitit̉ip̄e ferit̉. Dehinc zelū ⁊ v̓bū apl̓icū ſibi vſurꝑans cū tn̄ apl̓ice ꝑfectōis īpugnator magꝭſit qͣꝫ imitator. ſubſeq̄nt̓ annectit. Utinā ſu
ſtineretis me modicū. Emulor em̄ vos deiemulatiōe. Quid vos p̄ ceterꝭ iactatꝭ de ꝑfectiōe. Hec v̓ba ip̄iꝰ. In qͥbꝰ apl̓ice humilitatis oblitꝰ. illud omittit qd̓ potiſſime potuit dicere. modicū qͥd ſapīe mee. dūqꝫ non inſipiēter ſꝫ ſapiēter loqui ſe reputat. iuſto deiiudicio ſtultꝰ effectꝰ in multas ⁊ magnas ꝓrumpit inſanias. Om̄ia em̄ fere q̄ ſubſequēter allegat. nō ſolū inſipientiā ſed ⁊ nequitiam ſonāt. Nequaqͣꝫ em̄ vt dicit nos p̄ ceterꝭde ꝑfectōe iactamꝰ. qͣꝫqͣꝫ pauꝑtatis celſitudinē tanqͣꝫ vere ꝑfectiōis ꝯſonā cōmendemꝰ.Nā ſicut veraciter p̄fert̉ virginitas cuilibetgradui pudicicie. nec tamē ex hoc ſequit̉ ꝙſtatꝰ ſacraꝝ virginū p̄ferat̉ ſtatui p̄latorumvel viroꝝ quorulibet qͥ ad hāc mime aſtringunt̉. ſic ⁊ circa differētias ⁊ gradꝰ pauꝑtatꝭoportet intelligi. Un̄ nec ille ait vt aſſerit. ꝙhic ſtatꝰ paupeꝝ ſit perfectior alijs qui ſibialiquid retinēt. niſi cū hac cōditione paribꝰcōditionibꝰ alijs ad ꝑfectionē requifitꝭ. ſednullꝰ eſt om̄ino ſtatꝰ in qͦ ꝯditiones om̄es cūſtatu p̄fato ꝑ om̄ia parificēt̉. Nō gͦ poteſt exhoc argui ꝙ oībꝰ ſtatibꝰ vel alicui oīm preferat ſtatū ſuū. Magne gͦ fuit malignitatꝭ occaſione vniꝰ ẜmonis veracꝭ ⁊ hūilis. libꝝ plenū inuectōibꝰ ⁊ crimīatiōibꝰ falſis ꝯponereaduerſus totū ordinē paupeꝝ. quaſi paruꝫſuꝑbo viſum fuerit ī vnū mardocheū mittere līgue manū. Propt̓ qd̓ ⁊ detractiōes ī libello ꝯſcripte manifeſte declarāt auctoremnō ęmulatōe dei fuiſſe ſuccēſum. ſꝫ potiꝰ ſtimulatōe illiꝰ cuiꝰ inuidia mors introiuit inorbē terraꝝ. Ceteꝝ ꝯfuſionis babylonice filius vt vniuerſos cōfundat eccl̓ie ſtatꝰ ꝓ viribꝰ conat̉ aſtruere ꝙ nullꝰ ſit gradꝰ nullaqꝫ differētia in pauꝑtatis ꝓfeſſione. Nā quibuſdā friuolis interpoſitis ſubſequent̓ ſubiungit. In quo gͦ gloriamini ꝯtra miniſtroſeccl̓ie. qꝛ ſicut nec vos ita nec ip̄i ſunt ꝓfeſſores. quibꝰ dn̄icaꝝ poſſeſſionū tm̄ vſus cōceditur nō dn̄ium. intantū beatiores ac preferendi ꝙ res quibꝰ vtunt̉ eternū habēt dn̄iū.ſꝫ veſtre res ſub poteſtate ſunt terreſtriū dominoꝝ. Hec v̓ba ip̄iꝰ. In qͥbꝰ om̄ia ꝯfunditatqꝫ intm̄ ꝑuertit vt in pauꝑtate gradꝰ nonſit. aūt ſi eſt. p̄ferēdꝰ ſit ſtatꝰ clericoꝝ eccl̓iaſticis redditibꝰ affluentiū ſtatui qͣntūlibꝫ pauperū ⁊ ꝓ xp̄i amore nihil habere volentiumqꝛ illi vtunt̉ rebꝰ celeſtis ⁊ ſempiterni dominij. hi terreni. qͣſi xp̄s excluſus ſit a dn̄io reꝝquas laycipoſſidēt. cū tn̄ ſit dn̄s vniuerſoꝝ