CCCXXXIIFo.
vnitas ī colūba .i. in vniuerſali eccl̓ia. a quavnitate ⁊ cōmunione nullꝰ pōt diſcedere ſeruata diuina lege. q̄ tota cōplet̉ in charitate.Tertia eſt cōmunitas q̄ manat ex iure ciuilitatꝭ mūdane. qͣ fit vt vniꝰ imperij regni vl̓ciuitatis vna fiat reſpublica. l̓ vniꝰ ſocietatꝭmercatoꝝ vl̓ pugnatoꝝ cōmune fiat lucruꝫvl̓ damnū. vl̓ vniꝰ indiuiſe familie vna ſit cōmunis hereditaſ. Et huic cōmunitati renūciare eſt de ꝑfectiōis euāgelice neceſſitate. qꝛtal̓ cōmunitas ꝑſonalē includit ꝓprietatē q̄manat ex iure humanitꝰ īſtituto. cui etiā annexa ſunt q̄ occaſionalit̓ inducūt difficultatē ad bonū. ⁊ ꝓnitatē ad malū. ac ꝑ h̓ ꝑfectōni euāgelice aduerſant̉. Et iō aīe ſancte huiuſmodi ſuadet̉ dimiſſio. vt in pſal̓. Audi filia ⁊ vide ⁊ inclina aurē tuā ⁊ obliuiſcere populū tuū ⁊ domū pr̄is tui. Quarta cōitas ēque manat ex iure dotationis eccl̓ie. qͣ fit voīa bona q̄ ꝯferunt̉ eccl̓ijs dn̄o dedicēt̉. adcōmunē ſuſtētationē mīſtroꝝ ſuoꝝ ⁊ pauperū. Et hec cōmunitas ē in oībꝰ eccl̓ijs collegiatis habētibꝰ poſſeſſiōes. Et huic cōitatirenūciare nō eſt ꝑfectiōi neceſſariū. qꝛ teneripoteſt ſalua ꝑfectōe. ſicut apparet in p̄latis ⁊in religioſis ꝑfectis ⁊ ſanctis. qꝛ tal̓ cōmunitas manat ex iure diuinitꝰ ordinato. vt d̓ altari viuat qͥ altari ſeruit. ⁊ illis ſint om̄ia cōmunia. qͥbꝰ cor vnū ⁊ aīa vna. vnꝰ pater ſpiritual̓ ⁊ vna norma viuēdi. Huic tn̄ cōmunitati renūciare nō eſt ꝑfectōi ꝯtrariū. quinpotiꝰ fac̄ ad euāgelice ꝑfectōiſ cumulū. ꝓ eoſcꝫ ꝙ talis cōmunitas qͣꝫqͣꝫ manet ex iure diuino. manat etiā ex humano. vt qꝛ nō ſoluꝫeſt ſpūalis. veꝝ etiā tꝑalis. ⁊ qꝛ licet in ea nōꝯcludat̉ ꝑſonalis ꝓprietas. includit̉ tn̄ ꝓprietas collegial̓. cuiꝰ etiā quelibꝫ ꝑſona de colegio ꝑticeps eſſe dinoſcit̉. nō ſolū qͣntuꝫ advſum. veꝝ etiā qͣꝫtū ad dn̄ium. dū vnuſqͥſqꝫip̄o iure actionē habet ad res eccl̓ie ſue recuperādas ⁊ exceptionē ad defendēdas. quodvere declarat dn̄ij reꝝ ip̄aꝝ agentē vel excipientē aliqualit̓ eſſe participē. Qm̄ igit̉ valde difficile eſt om̄ibꝰ abdicatꝭ ī ſola pauꝑtate gaudere. difficile nihilominꝰ om̄i ꝓprietate excluſa ſola eccl̓iaſtica eſſe ꝯtentū. iō vtrūqꝫ ꝑfectū. nō ẜm humanā traditōem. vt aduerſarius paupeꝝ aſſerit. ſꝫ ẜm ius diuītꝰ īſtitutū. maxime ſi hͦ comitet̉ caſtitatꝭ votuꝫcū ꝓprie volūtatꝭ abnegatiōe. Si qͥs vero ꝓſola abdicatōe mūdialiū facultatū cū retentiōe quātalibet eccleſiaſticorū reddituū cle
ricos aſſerat eſſe ꝑfectos. eos vero ſolos īꝑfectos ⁊ claudos qͥquātūcūqꝫ exiliter de patrimonio viuūt. ſicut hic calūniator pauperū dogmatiſat. eccl̓iaſtice ꝑfectiōi nō modicum derogat. Quis em̄ quātūcūqꝫ parū intelligēs non aduertat hͦ eſſe inſanu dicere ꝙaliqͥs clericꝰ de patrimonio victitās vix habens victū ⁊ veſtitū ſit imꝑfectꝰ et claudusqui aūt quātoſcūqꝫ redditꝰ habet eccleſie ſipaternis bonis renūciet ſit rectꝰ atqꝫ ꝑfectꝰQuis ita claudꝰ mentalibꝰ pedibꝰ qui nō libēter ſtatū hūc mutaret in illū Nunqͥd taliſeſt euāgelice veritatis ꝑfectio quā velut ſublimē ⁊ arduā xp̄s cōmendat ⁊ p̄dicat. ad qͣlem quis infirmꝰ. imꝑfectꝰ. claudꝰ. cupidusſuꝑbꝰ. carnalis aſpirat. Mirū certe ſi via hͨͦnoua ꝑ quā aut nullꝰ aut rarus ꝑfectꝰ ſiue īperfectus inceſſit. antiquis p̄ferēda eſt ſemitis. vt clericꝰ ſumptꝰ ad eccleſiaſticos redditus om̄i ſe denudet ꝓprietate. Quis em̄ ſeculariū clericorū noſtris tēporibꝰ hoc perfecitquis ꝓpoſuit. quis etiā ſomniauit. vt ī ſuſceptione eccleſiaſtici bn̄ficij paterna bona cūhis q̄ habere poſſet diſtraheret ⁊ erogaretpauperibꝰ. ⁊ ip̄e deinceps voueret nihil habere propriū. ſoloqꝫ foret victu atqꝫ veſtitucōtentꝰ. Huiuſmodi ꝓpterea ſtatū qͥ vix autnunqͣꝫ in aliquo reperit̉ extollere. nihil aliud eſt qͣꝫ coruinā albedinē p̄dicare. nil certealiud qͣꝫ ꝓprij capitis ſentētiā veritati iā note p̄ponere. vt ſic filij hominū graui cord̓ diligentes vanitatē ⁊ q̄rētes mendaciū a chrīſti veſtigijs auertant̉. ſuaqꝫ ſequāt̉ phantaſmata. errantes in inuio ⁊ nō in via. Nec tamen negamꝰ eos qui bonis eccleſiaſticis cōtenti ſola neceſſaria retinēt. ⁊ reliqua omniapauperibꝰ cōferūt ad quandā perfectionē ꝑtingere. ꝑfectioni tamē religioſorū paupeꝝnullatenꝰ coequandā. ſicut ſupra mōſtratūeſt tertia parte reſpōſiōis prime. Huic ergoſuiſqꝫ cōplicibꝰ a ſaluatore veraciter diciturUe vobis hypocrite qui clauditis regnuꝫceloꝝ an̄ hoīes. vos em̄ nō intratis neqꝫ introeūtes ſinitꝭ intrare. Si eī ꝑ hāc venenatā doctrinā nōnulli credētes in ſeculo ſe eēꝑfectos retrahant̉ a religiōis īgreſſu. nullidubiū eſt qͥn ſanguinē aīaꝝ illaꝝ q̄ ꝓpter hͦ īſuoꝝ peccatoꝝ fecibꝰ remāſerint. iuſtꝰ iudexde ip̄oꝝ manibꝰ in examine diſtricto reqͥrat.niſi ꝑ ſuā clementiā vt oramꝰ eoſdē veritatꝭſue luce ꝑfuſos dignatꝰ fuerit ab erroris deuio reuocare.