Fo.CCCXXIIII

ſunt. ꝙ autē ſint ad ꝑfectionis cumulū ſentire vl̓ dicere adeo abſurdū eſt. vt ex hͦ ſtatꝰmoduſqꝫ viuēdi p̄ſentiū tempoꝝ vite chriſti p̄ferat̉ ⁊ apl̓orū. qd̓ eſt aꝑtiſſime falſumUnde Hiero. malchi monachi vitam deſcribens ait. Scribere ꝓpoſui ab aduentuſaluatoris vſqꝫ ad noſtrā etateꝫ .i. ab apl̓isvſqꝫ ad huiꝰ tꝑis feceꝫ. quō ⁊ ꝑ quos chriſtieccl̓ia nata ſit. ⁊ adulta ꝑſecutiōibus creuitmartyrijs coronata ſit. ⁊ poſtqͣꝫ ad chriſtianos pͥncipes venerit. potētia ⁊ diuitijs maior. ſed virtutibꝰ ſit minor effecta. HucuſqꝫHieronymꝰ. Inſuꝑ ſi predia faciūt ad ꝑfectionis cumulū. tunc qͣnto eccl̓ie plura predia poſſidēt. tanto qͥ in eis degūt ꝑfectōreſexiſtunt. ac ꝑ hoc nullus ab eccl̓ia hn̄te copiam p̄diorū abſqꝫ detrimēto ꝑfectiōis adreligiones ſe trāſferre poteſt. qͥn potiꝰ ecōuerſo pauꝑtatꝭ erūnas abijcere ⁊ ad facultates eccl̓iaſticas aſpirare ſanctū erit atqꝫꝑfectū. Eius ſententie facultatē Hiero. adnepotianū eliminās ironice ait. Sunt ditiores monachi qͣꝫ ante fuerant ſeculares.poſſideant opes ſub chriſto pauꝑe qͣs ſublocuplete diabolo nō habuerunt. ⁊ ſuſpireteos eccl̓ia diuites quos tenuit mūdus ante mendicos. Ampliꝰ ſi eccl̓iaſtica p̄dia faciunt ad ꝑfectōis cumulū. nihil eſt ẜm chriſti conſiliū vendendū dandūqꝫ pauꝑibꝰ. ſꝫtotū eccl̓ie agris ſeu oꝑbꝰ aggregandū. cūẜm hͦ dogma ꝓphanū cumulatio poſſeſſionū in eccl̓ia chriſti ad cumulū faciat ꝑfecteſanctitatis. Contra qd̓ Hiero. ad demetriadem. Alij edificēt eccl̓ias. veſtiāt parietesmarmorū cruſtis. colūnaruꝫ moles aduehant. earūqꝫ deaurēt capita. gēmis auratadiſtinguāt altaria. nō rep̄hendo. nō abnuoſed tibi aliud ꝓpoſitū eſt. chriſtum veſtire inpauperibꝰ. viſitare in languētibꝰ. paſcere ineſurientibꝰ. ſuſciꝑe in his qͥ tecto indigent⁊ maxime in domeſticis fidei. Ex his colligi poteſt ꝙ p̄fata ꝯcluſio multiformē continet abſurditatē. Sed ⁊ ratio ip̄a nō valet.Nā ſicut poſſeſſiones ſunt vtiles. ſic ⁊ aliamulta. vtpote vxores. ſerui. arma ⁊ temporalis potētia. ex quoꝝ retentiōe non ſequit̉ꝙ cumulus ꝑfectiōis accreſcat. Nec ei ſuffragat̉ Ambroſij verbū qͦ diffinit ideꝫ eſſevtile ⁊ honeſtū. loquit̉ em̄ de vtilitate bonorū ſpūaliū nō terrenorū. Nā eodē libro. Nihil vtile niſi quod ad vite illius eterne proſit grām diffinimꝰ. nō quod ad delectatio-

nē p̄ſentis. Nec aliqͣ cōmoda in facultatibꝰſed incōmoda hec putamꝰ ſi nō reijciāturea que hominū magis cū aſſunt eſtimamꝰqͣꝫ diſpendio cū erogant̉. Ideꝫ quoqꝫ libera parte alia ſic ait. Nullū adminiculū p̄ſtātdiuitie ad beatā vitaꝫ. Quod euident̓ determinauit dominꝰ in euāgelio dicēs. Beati pauꝑes. quoniā veſtrū eſt regnū dei. beati qͥ nunc eſuritis ⁊cͣ. Itaqꝫ pauꝑtatē. famē.dolorē que putant̉ mala. nō ſoluꝫ impedimento nō eſſe ad beatā vitā. ſed etiaꝫ adiumento eſſe euidētiſſime ꝓnunciatuꝫ eſt. ſed⁊ illa que vident̉ bona diuitias ſatietatē. leticiā expertē doloris. detrimentū eē ad fructum beatitudinis dn̄ico declaratuꝫ iudicio liquet. Sic ergo nō ſolum adminiculonō ſunt ad vitā beatā corporis externa bona ſed etiaꝫ diſpendio ſunt. Huenſqꝫ Ambroſius. Ꝙ ⁊ in p̄dictis intelligēdis loquitur de vtilitate intrinſeca ⁊ ſpirituali. q̄ idēeſt quod honeſtas. non autē de extrinſecade qͣ canon habet intelligi. ẜm ꝙ etiā ꝓnunciat ſapiens vtiliorē eſſe ſapientiaꝫ cum diuitijs. Sunt em̄ poſſeſſiōes terrene vtiles⁊ ſuſtentamēta nature ad oꝑa humane induſtrie. nōnullis etiā ad exercitia virtutisꝑfecte. ſed hoc non ineſt eis ex ſeip̄is ſed exparte vtentis. Unde Auguſtinꝰ in fine libri. vnde malū. Qui inquit bene vult vti tēporalibꝰ bonis. nō eis amore agglutinet̉. etvelut membra animi ſui faciat. qd̓ fit amando. ne cū reſecari ceperint cum cruciatu actabe fedent. ſed eis totus ſuꝑferatur. et habere illa atqꝫ regere paratꝰ ſit. amittere ꝟoac non habere paratior. Hec Auguſtinus.Que nunqͣꝫ diceret ſi temporalia bona eſſent vtilia. ẜm ꝙ vtile idem eſt quod honeſtum. quia nullus recte ſapiens paratior eēdebet honeſtateꝫ amittere qͣꝫ ẜuare. Multum igit̉ a ſapientia diſcors fuit qui in temporalibꝰ eccleſie bonis honeſtū ab vtili nōdiſcreuit. In ſui quoqꝫ firmamentuꝫ erroris. perfectiōis virtutū. et poſſeſſionis opūſeptiformem aſſignat germanitatē dicens.ꝙ dominus voluit miniſtros eccl̓ie ipſumperfecte ſequi. volentes habere bona communia mobilia ⁊ immobilia. primo propt̓cautelam futurorū. quod eſt prudentie. ſęcundo ꝓpter ſuſtentationem miniſtrantiuꝫqd̓ eſt iuſticie. tercio in ſuſtentamentū egentiū. qd̓ eſt miſericordie. qͣrto ī mutue charitatis nutrimētū. qͥnto quietē. ſexto in alio-

AA ꝙ