Apologia pauperum.

rū exemplū ⁊ largitionē elemoſynaꝝ. ſeptimo ꝓpter ꝯformitatē ad celeſtē curiā. cuiusparticipatio in idip̄m. Ex qͥbꝰ om̄ibꝰ arguit ꝙ hr̄e poſſeſſiōes eccl̓iaſticas ꝑfectionemnō minuit ſed ꝯſummat. Ꝙqͣꝫ aūt p̄dictaꝝrationū aggregatio ſuꝑficietenꝰ conſiderata efficax videatur ⁊ pia. ſi tn̄ diſcutiat̉ interius inefficax inuenit̉ ⁊ impia. Pro eo videlicet impia. qꝛ ſi mobiliū ⁊ immobiliū communis poſſeſſio nō diminuit ſed potiꝰ complet. qͥ nō valent nec volūt hec poſſidere cōmunia. ꝑfecti eſſe non poſſunt. Inſuꝑ cumchriſtus ⁊ apl̓i hmōi poſſeſſiōes īmobilesnō habuerint. ſequit̉ in eis ꝙ ꝯſummatefectionis exemplū nō effulſit. Inefficax vero. qꝛ in eiſdē rōnibꝰ pōt etiaꝫ aliqͥs laicusvxoratꝰ bona ſua retinere .ſ. vt prudent̓ iuſte. miſericorditer. charitatiue miniſtrantibus chriſto ſubueniat. ad illorū quietem ⁊alioꝝ exemplū ẜm ꝯformitatē ſuꝑnā ī quaeſt cōicatio larga bonoꝝ. aut igit̉ talis eritꝑfectus. aut p̄fata rō nullius efficacie eē cōuincit̉. Ampliꝰ ſicut eccl̓iaſtica bona bn̄ vtētibus ſunt materia exercēdaꝝ virtutuꝫ. ſicetiā abutentibꝰ ſunt fomentū multiformium ꝑuerſitatū. vtpote iniuſticiarū ⁊ impietatū carnalitatū. contentionū. ſimoniarū.ambitionū ⁊ ſciſmatū. nec tn̄ inferri pōt ꝓpter hmōi abuſū. ꝙ bona hmōi habere ſitimpiū. pari rōne inferri nō poterit ꝙ ꝑ bonā diſpenſationē vtentiū ea habere ſit ꝑfectū in ſe ⁊ abſolute vl̓ ꝑfectiꝰ qͣꝫ carere. Un̄⁊ illa ꝯcluſio quā poſt explicationē rōnumpredictarū. in quibꝰ multas abſurditatesinterſerit. tanqͣꝫ finaliter intentā ſubiūgat.nullius eſt ꝓbabilitatis. ſed magne ꝑfidie.Ait em̄ vt verbis eiꝰ vtamur. his cauſis p̄dictis forte ⁊ alijs q̄ a ſapientibꝰ poſſunt inueniri cū apice ꝑfectionis. Qd̓ em̄ citra eſt.imꝑfectū eſt bona tꝑalia eccl̓ie a ꝑfectis viris p̄cepit deus et voluit poſſideri. In qͥbus verbis manifeſte aperit. ꝙ pauꝑtatiseuāgelice ꝑfectionē totis viribꝰ elimīare cōtendit. Si em̄ tꝑalia bona eccl̓ie poſſidereſic eſt ꝑfectū vt dicit. vt om̄e quod eſt citraillud ſit imꝑfectū. pauꝑes igit̉ chriſti qui nihil oīno poſſidere volunt. ſed totū dant vtvidua illa pauꝑcula. aut citra hunc ꝑfectionis apicē ꝯſiſtūt. ⁊ tunc ſunt imꝑfecti. autvltra ꝓcedūt. ⁊ tunc ſuꝑſtitioſi ⁊ impij. Siigit̉ talis fuit chriſtꝰ ſicut narrat euāgeliceveritatis hiſtoria. ⁊ ꝑfectorū teſtimōio mō-

ſtratū eſt ſupra. tales etiā fuerūt apl̓i. neceſſario ſequit̉ ẜm antichriſtianā doctrinaꝫ ꝙchriſtus ⁊ eiꝰ diſcipuli vel ſuꝑſtitioſi fuerītvl̓ imꝑfecti. Inſuꝑ ſi hec tꝑalia bona chriſtus p̄cepit poſſideri a viris ꝑfectis ſic̄ aſſerit. qͥcunqꝫ ergo ꝑfectionis ſtatū ꝓfitētur. ⁊hec bona nō poſſidēt. trāſgreſſores diuinp̄cepti eſſe cōuincunt̉. Qd̓ ſi veruꝫ eſt vtiodici nō pōt. beati pauꝑes ſpū qm̄ vr̄m ē regnū dei. nec ve vobis diuitibꝰ. ſed potiꝰ vevobis pauperibꝰ tanqͣꝫ miſeris. imꝑfectis.iniuſtis ⁊ impijs. et beati diuites. Beatusetiā populꝰ cui hec ſunt. ſine qͥbus nec ꝑfectionis apex. nec virtus iuſticie poſſidetur.que ꝑfectio inter dona dei locū p̄cipuū tenet. Caueat ſibi qͥ eiuſmodi ſnīe eſt ne ſuꝑeū maledictio pͥncipis apl̓oꝝ iuſte deſcendat. dicat̉qꝫ ſibi. pecunia tua tecū ſit in ꝑditionē. eo ꝙ exiſtimaſti donū dei pecūia poſſideri. Mirū certe quō qͥs pōt ad tātā impietatē ꝓficere. ad tātā venire inſaniam. adtantā ꝓrumꝑe fatuitatē. vt cū chriſtus virꝭꝑfectis ſuadeat om̄ia vendere ⁊ dare pauperibꝰ. p̄cipiatqꝫ apl̓is vt nec perā nec pecuniā tollant in via. nec aurū nec argentū poſſideant. ecōtrario audeat dicere p̄ceptū eēa deo viris ꝑfectis tꝑalia poſſidere. Ꝙ vero abſurda dogma ꝯcluſio p̄fata cōtineat.ex ip̄ius verbis elicit̉ ex qͥbus affirmat omne qd̓ infra ꝑfectionis apicē eſt eſſe imꝑfectum. Si apex dicit ſummaꝫ rei alicuiꝰ extremā ⁊ excelſam. ⁊ apicē ꝑfectio habet. aliqͥd eſt ꝑfectiōis citra apicē eius. duo gͦ contraria ſimul dicit. cū aſſerit ꝑfectionem habere apicē. ⁊ nihil citra ꝑfectiōis apiceꝫ eſſeꝑfectum. Eſt etiā hec vniuerſalis negatiuapene in toto falſa .ſ. cū nō ſolū ꝑfectio vie ſꝫetiā perfectio patrie gradꝰ habet. ⁊ ſicut ꝑfectio caſtitatis ⁊ obediētie poteſt eē maior⁊ minor. ſic ⁊ pauꝑtatis. quēadmodū ex prime reſponſionis tercia parte pateſcit. Deniqꝫ qͣꝫ periculoſum ſit poſſeſſionū affluentiā magnis laudatā p̄conijs deſiderabileꝫreddere ex hoc patent̓ aduertit̉ ꝙ omniuꝫfere mortaliū appetitus ⁊ ſenſus proni ſuntad ꝯcupiſcentiā oculoꝝ ⁊ admirationeꝫ diuitiaꝝ. Et ſicut dic̄ apl̓s ad Thim̄. qͥ volūtdiuites fieri incidūt in tentationē ⁊ laqueūdiaboli. Ꝙ ſi dixerit nō ſe laudare poſſeſſiones quaſcūqꝫ. ſed tm̄ cōmūes et eccl̓iaſticas et dn̄o dedicatas. attendat ꝙ nō paruꝫlatet in ip̄aꝝ cumulatiōe periculum. Unde