Fo.
CCCXII
cōquirendā animi fortitudinē. ẜm illd̓ Bernardi. Quō ip̄ꝫ corpꝰ noſtꝝ quotidie creſcit⁊ decreſcit. ſic neceſſe eſt ſpūm ſꝑ ꝓficere autdeficere. ſꝫ intereſt ordīs. Nā ſꝑ in robuſto⁊ vegeto corꝑe animꝰ mollior atqꝫ tepidioreſt. ⁊ rurſum in corꝑe debili ⁊ infirmo fortior viget ꝓmptiorqꝫ ſpūs. Qd̓ ſe exꝑtū teſtatur apl̓us dicēs. Qn infirmor tūc potēs ſūSicut igit̉ ꝑ abſtinentiā vigor attenuat̉ incorꝑe. ſic ⁊ augmētat̉ virtꝰ in aīmo. qd̓ maxīelocū habet in viro ꝑfecto. Ualet nihilomīꝰquarto ad obtinēdā mētis ſerenitatē. iuxtaſnīam ſenece in quadā epl̓a. Nō eſt inqͥt iocunda res aqua ⁊ pulmēta aut fruſtū ordeacei panis. ſꝫ ſumma voluptas ē ex his poſſecaꝑe voluptatē. ⁊ ad id ſe deduxiſſe qd̓ eriꝑenulla fortune iniqͥtas poſſit. Si igitur hecmētis trāquillitas quā varij euētus fortune nō auferūt ꝑfectiōi atteſtat̉. aꝑte colligit̉.ꝙ ſic abſtinere ſit ꝑfectoꝝ.Is p̄allegatis ꝓ veritatis parte facih le iā eſt ⁊ ꝑfectōis abſtinētie ſublimiItatē defendere. ⁊ hoſtis aduerſus eāerecta machinamēta diſſipare Nā ab impoſitiōe falſi crimīs ſumēs exordiū. pͥmū qͥdeꝫſe fundat ſuꝑ falſuꝫ. aſſerēs eū ꝯtra quē ſcribit dixiſſe ꝙ carniū eſus ſit a ꝑfectōe receſſiqd̓ nunqͣꝫ dixit. inſuꝑ ⁊ ꝙ de numero ſit illerum de qͥbꝰ dicit apl̓s. ꝙ in nouiſſimis diebus diſcedēt quidā a fide attēdentes ſpiritibus erroris. Qd̓ crimē illi impingit qꝛ ſaturitati abſtinētiā p̄tulit. Quāte igit̉ malignitatis ſit ⁊ fraudis. ꝑ abſtinētie cōmendatiōaviro fideli errorē manicheoꝝ impingere. isqͥ legit aduertat. Hoc eī nihil aliud ē aſtruere niſi ꝙ abſtinētia cōmēdari nō poſſit ſinep̄iudicio fidei ⁊ ſane doctrine. Qd̓ ſi veꝝ eſterrauerūt viri clariſſimi qͥ magna ⁊ mira fuerunt abſtinētia p̄diti. Errat ⁊ nūc ſctā mater eccl̓ia que in ieiunijs ab ip̄a inſtitutis iubet abſtinere a carnibꝰ ⁊ ab his q̄ ſementināinde trahūt originē. Errare ꝓbat̉ ⁊ ip̄e quiaut morē ſequit̉ eccl̓ie. ⁊ tūc ẜm ſuā ſentētiaꝫeſt manicheꝰ aūt morē hūc ſacrū impugnat⁊ tūc eſt Iouiniani diſcipulꝰ. Audiat igiturnō nos ſꝫ auguſtinū ꝯtra adamantiū manicheū de diſcipulis illiꝰ ſecte loquentē Iſtoſinquit ſignificauit futuros apl̓s in tꝑibꝰ nouiſſimis ꝓhibētes nubere ⁊ abſtinere a cibquos deꝰ creauit. Hos em̄ ꝓprie deſignat qͥſe nō ꝓpterea tēperāt a cibis talibꝰ vt aut cōcupiſcentiā ſua refrenēt. aut infirmitati al-
terius parcāt. Audiat etiā Hieronymū cōtra Iouinianū. Reprobat inqͥt apoſtolꝰ eoſqui ꝓhibebāt nubere. ⁊ iubebāt a cibis abſtinere. ſed martinianū d̓ſignat ⁊ ceteros hereticos. qui abſtinētiā inducunt ꝑpetuā addeſtruēda ⁊ cōtemnēda ⁊ abomināda oꝑacreatoris. Nos aūt oēm creaturā laudamꝰ⁊ maciē ſagine. abſtinentiā luxurie. ieiunia p̄ferimus ſaturitati. ⁊ a diebꝰ Iohānis baptiſte ieiunatoris ⁊ virginis regnū celoruꝫ vimpatit̉. In his ſatis Hieronymꝰ iouiniani ⁊noui ſectatoris ip̄iꝰ os obſtruit. ne inſtar ſepulcri patentis ſuoꝝ carnalitate ſermonuꝫtanqͣꝫ exhalationibꝰ fetidis fideliū mētes ſobrias ⁊ pudicas inficiat. moreſqꝫ corrūpatNā vt ait apoſtolꝰ. Corrūpunt bonos mores colloquia praua. Sane qꝛ ſtudiū eē cōſueuit errantiū. teſtimonijs veritatis ꝑuerſe intellectis aduerſus ip̄m veritatē ꝯfligere. ideo ꝯſequēter munire ſe nitit̉ aucͣtoritæte ſcripturaꝝ. pͥmo allegās illud apl̓i. Omnis creatura dei bona. Et iteꝝ. Om̄ia munda mūdis Cui etiā interpoſitis quibuſdaꝫſubnectit euangelicū illud. Nō quod intratin os coinqͥnat hominē. Quibꝰ etiā interponit auctoritatē Auguſtini de ciuitate dei. qͥdicit. ꝙ ꝯſuetudo victꝰ nō impedit religionēEx quibꝰ conat̉ aſtruere ꝙ abſtinētia ciborum nihil facit ad ꝑfectionē. nec ip̄oꝝ vſus:vel ſumptio ad imꝑfectionē. Unde ⁊ dicit.Imꝑfectionē noͣ facit dei creatura. ſed mēsinfirma. ⁊ neſciens vti ea. Idcirco magis eīabſtinētia qͣꝫ perfecte mēti ē neceſſaria. Hocſi verū eſt ⁊ huiuſmodi ratio aliqͥd roborishabet. cū bona tēporalia ſint creature dei. etmulier formata a deo. ⁊ cōiugiū quod plus:eſt ſit domini ſacramētū. ⁊ libertas ꝓprie voluntatis ſit donū diuinū. nihil horū ad imperfectionē facit. magiſqꝫ cōpetunt hec perfectis qͣꝫ imꝑfectis taqͣꝫ meliꝰ ſcientibus vtiMagis igit̉ ẜm hāc indoctā doctrinā ꝑfectis cōpetit diuitias poſſidere qͣꝫ ſpernere.magis nubere qͣꝫ cōtinere. magis agi voluntate ꝓpria qͣꝫ gubernari aliena. Ex quibꝰ etiam illud infert̉ ꝙ doctrina chriſti fuerit ꝑfectioni cōtraria. Ad qd̓ quidē incōueniēsauribꝰ pijs horrendū nequaqͣꝫ deueniſſet ſiearū quas allegat auctoritatū. catholicū habuiſſꝫ ītellectū. Nā auctoritas apoſtoli quāproponit hereticoꝝ reprobat īpietatē. euangelicū verbū phariſeorū ſuꝑſtitionē. ſꝫ Auguſtinꝰ in verbo ꝓpoſito aduerſatur vtriſqꝫ.