Apologia pauperum
Primū quidē exēplū ex vita ſumit̉ ꝑfectorūcenobitaꝝ. quā deſcribēs Hiero. ad Euſtochium ait loquēs de ſanis. Uiuit̉ pane. legumībꝰ ⁊ oleribꝰ q̄ ſale ſolo ꝯdiūt̉ De hinc ꝓdebilibꝰ ſubdit. Uinū tm̄ ſenes accipiūt. qͥbus ⁊ ꝑuulis ſepe fit prandiū. vt alioꝝ feſſaſuſtētet̉ etas. ⁊ alioꝝ nō frangatur incipiēs.Poſt hͦ de infirmantibꝰ ait. Si qͥs ꝟo ceꝑitegrotare. trāſfert̉ ad exedrā latiorē. ⁊ tāto ſenum miniſterio ꝯfouet̉. vt nec delicias vrbium. nec matris q̄rat affectū. Hec Hieronymus. Porro exēplū ſecūdi manifeſte refulget in xp̄o. de qͦ Chryſo. ſuꝑ Matth̓. omel̓.xxvij. Uide qͣnta eſt xp̄i in ꝯdeſcēſione diligētia. ſicut cū comedat ⁊ bibat. cū videat̉ exaduerſo Iohāni faciēs. ⁊ hͦ iudeoꝝ gr̄a ſalutis facit. magis aūt orbis terraꝝ vniuerſi. ſimulqꝫ hereticoꝝ obſtruens ora. Magiſternāqꝫ ꝑfectiōis om̄imode Ih̓s xp̄s. ⁊ ſupportator imꝑfectōis noſtre vtrūqꝫ debuit ī ſuavia mōſtrare. cū tn̄ Iohānes totā ꝑegerit vitam ẜm artiſſimā abſtinētie legē. Et quāqͣꝫactus abſtinēdi ꝑfectior ſit ex ꝓprio genere.ꝑfectiꝰ tn̄ egit xp̄s qͣꝫ Ioh̓eſ. qꝛ ⁊ puriori modo in ſeip̄o abſtinuit. ⁊ alijs ex ꝑfectiore charitate ꝯdeſcēdit. Un̄ ⁊ ꝑfectōis p̄cipuus ſectator apl̓us nō ſolū imitabilē ſe p̄bet in auſteritate vite. veꝝ etiā pia ad ꝓximos cōdeſcenſiōe. ad Chorinth̓. dicēs. Factꝰ ſum infirmis infirmꝰ vt infirmos lucrifacerē. omnibꝰ om̄ia factꝰ ſum vt om̄es facerē ſaluos.Hāc ꝯdeſcenſiōis edificatorie formā diſcipulis ad p̄dicandū miſſis dn̄s dedit cū ait.In eadē domo manete edētes ⁊ bibentes q̄apud illos ſunt. Et rō a Mattheo reddit̉.Eſt em̄ dignꝰ oꝑariꝰ cibo ſuo. Quia eī diſcipuli pauꝑes erāt. ⁊ laborioſis p̄dicatiōis exponebāt̉ diſcurſibꝰ. ne ꝓ penuria ⁊ difficultate laboris ī ſeip̄is deficerēt. vel ꝓ difformitate victꝰ oneroſi redderent̉ ſuſcipiētibꝰ ip̄oſhmōi fuit eis a dn̄o viuēdi forma p̄ſcripta.tā pie qͣꝫ ꝓuide. vt ⁊ alijs cōdeſcenderēt. ⁊ iniunctū ſibi laborē viriliter tolerare valerēt.Ex p̄dictꝭ igit̉ eluceſcit ꝙ tā abſtinere a carnibꝰ ⁊ vino qͣꝫ his vti. poteſt fieri ꝑfecte ⁊ imꝑfecte. ſꝫ vnū ſcꝫ abſtinere fit ꝑfecte ex ꝓpriogenere. alteꝝ vero rōne circūſtantie adiuncte. cū ex ſe magis declinet ad imꝑfectiōem.Hec aūt nō idcirco dicimꝰ. qꝛ cibꝰ in culpaſit. cū dicat apoſtolꝰ ad Chorinth̓. eſca nosnō cōmendat deo. glo. ſumpta vl̓ nō ſūpta.Et Auguſtinꝰ. iij. libro de doctrina xp̄iana.
Quid locis ⁊ tꝑi ⁊ ꝑſonis cōueniat diligenter attēdendū eſt. ne temere flagitia rep̄hendamꝰ. Fieri em̄ poteſt vt ſine aliquo viciocupidinis vel voracitatꝭ p̄cioſiſſimo cibo ſapiens vtat̉. inſipiēs aūt fediſſime gule flamma in viliſſimū ardeſcat. et ſaniꝰ qͥſqꝫ maluerit more dn̄i piſce veſci qͣꝫ lēticula more eſauaut ordeo more iumentoꝝ. Hec Augꝰ. Adqd̓ etiā facit qd̓ dic̄ Grego. iij. li. moral̓. Nōcibꝰ ſꝫ appetitꝰ in vicio eſt Unde lautiores qbos pleꝝqꝫ ſine culpa ſumimꝰ. ⁊ abiectioreſnō ſine reatu ꝯſciētie deguſtamꝰ. Hinc eſaupͥmatū ꝑ lenticulā ꝑdidit. ⁊ helyas in heremo carnes edēdo virtutē corꝑis ſeruauit.Un̄ ⁊ antiquꝰ hoſtis pͥmū ſibi hoīem nō carne ſꝫ pomo ſubdidit. ⁊ ſecundū nō carne ſꝫpane tēptauit. Patet igit̉ ꝙ delicatis vti proloco ⁊ temꝑe poſſumꝰ abſqꝫ pctō. qꝛ tn̄ ꝑ exercitatiōꝫ ꝯcupiſcētie dāt occaſione peccādiab hmōi abſtinere ſalutare eſt. Ac ꝑ hoc cūſit difficile ⁊ arduū ⁊ ſuꝑerogatoriū. de natura ſui generꝭ colligit̉ eſſe ꝑfectū tāqͣꝫ ad perfectiōꝫ p̄parās ⁊ ip̄am ꝓmouēs ⁊ cōſeruās.Un̄ Hieronymꝰ cōtra Iouinianū. Fac eſūcarniū cūctis natiōibꝰ eſſe cōmunē ⁊ paſſiꝫlicere qd̓ paſſim gignit̉. qͥd ad nos quoꝝ cōuerſatio in celis eſt. qͥ ſuꝑ pythagorā ⁊ empedoclem ⁊ oēs ſapiētie ſectatores nō ei debemur cui naſcimur ſꝫ cui renaſcimur. qm̄ repugnantē carnē ⁊ ad libidinū incētiua rapientē inedia ſubiugamꝰ. Hec Hiero. Quibꝰoſtendit abſtinētiā viris ꝑfectis ⁊ celeſtibuſcōpetere ad ꝑfecte cauendā libidinē ⁊ edomadā carnē. Cōpetit etiā eis qꝛ ꝓmouet adperfectā virtutē. Ualet em̄ pͥmo ad ſeruandū pudicicie ſancte nitorē. Un̄ Hieronymꝰad Euſtochiū. Sollicite ꝓuidenduꝫ eſt vtquos ſaturitas de ꝑadiſo expulit. eſuries reducat. Nō ꝙ deꝰ vniuerſitatis creator ⁊ dominꝰ inteſtinoꝝ noſtroꝝ rugitu ⁊ inanitateventriſ. pulmonūqꝫ delectet̉ ardore. ſꝫ ꝙ aliter pudicicia tuta eſſe nō poſſit. Ualet ſecūdo ad cuſtodiā pauꝑtatis altiſſime. Iuxtaqd̓ idē Hieronymꝰ ad ſaluinā ſcribit dicēsUbi vile oluſculū cribrariꝰ panis ⁊ cibꝰ potuſqꝫ moderatꝰ. ibi diuitie ſuꝑuacue. Idemquoqꝫ cōtra Iouinianū. Si vis ꝑfectꝰ eſſebonū eſt vinū nō bibere. ⁊ carnes nō māducare. Et pꝰ. Grādis aīe exultatio eſt. cū ꝑuoꝯtentꝰ fuerꝭ. mūdū hr̄e ſub pedibꝰ. ⁊ oēm eꝰpōpā ⁊ epulas ac libidīes ꝓpt̓ q̄ diuitie ꝯquirunt̉ vilibꝰ ꝯmutare cibiſ. Ualꝫ etiā t̓tio ad