Fo.
CCCVI
Hiero. ad eliodoꝝ. Perfectꝰ ſeruꝰ xp̄i nihilp̄ter xp̄m habet. aūt ſi p̄ter ip̄m aliqͥd habetꝑfectꝰ nō eſt. Tertia eſt ꝑfectio vltimate plenitudinis. de qua ſapiēs in ꝓuerbijs Iuſtorum ſemita qͣſi lux ſplendēs creſcit et ꝓceditvſqꝫ ad ꝑfectā diē .i. diuine viſiōis fulgidamclaritatē. Et de hac Augꝰ. pͥmo ſoliloquioꝝUere ꝑfecta ꝟ̓tꝰ eſt rō ꝑueniēs vſqꝫ ad finē.quē beata vita ꝯſequit̉. Prima igit̉ ⁊ ſcd̓a ꝑfectio a tertia differūt ſic̄ meritū differt a p̄mio. Media qͦꝫ a pͥma differt. ſic̄ diſtinguit̉ꝯſiliū a p̄cepto. Oīa ꝟo tā ꝯſilia qͣꝫ p̄cepta referunt̉ ad charitatꝭ impletōꝫ ⁊ obſeruantiāquā ſic deſcribit apl̓s ad Thimoteū. Charitas eſt finis p̄cepti. de corde puro. ꝯſciētiabona. ⁊ fide nō ficta. inſinuās triplicē actuꝫcharitatꝭ. videlicꝫ declinare a malo. ꝓſeqͥ bona. ⁊ patiēter ferre aduerſa. Nā ꝓpt̓ declinationē a malo d̓r de corde puro. ꝓpter ꝓſecutionē bonoꝝ d̓r de ꝯſciētia bona. ꝓpter ꝟo tolerantiā aduerſoꝝ dicit̉. de fide nō ficta. glo.id eſt. nō fictili vl̓ fragili. ſꝫ ꝯͣ aduerſa forti.Quia ꝟo hic triplex charitatis actꝰ duobuſmodis ab habitu ꝟ̓tutis egredit̉. vel ẜm legem p̄cepti et obligatōnis neceſſarie ⁊ vniuerſalis. vel ẜm legē cōſilij ⁊ obligatōis ſpōtanee ⁊ ſpēalis. ⁊ ſequēs includit pͥmū. ⁊ ſuꝑaddit qͣntuꝫ poſſibilitas viatoris admittit.hinc eſt ꝙ ſcd̓m cū primo dicit̉ ꝑfectū. pͥmuꝫꝟo abſqꝫ ſecūdo qͣꝫqͣꝫ ſit qd̓ammodo ꝑfectu.reſpectu tn̄ ſecūdi dicit̉ imꝑfectū. ſic̄ d̓t Ambro. in li. de offi. in auctoritate capitulo p̄cedenti ꝓpoſita. Cū igit̉ de ꝑfectiōe euāgelicaloqͥmur. ẜm cōmunē acceptionē de hac materia intelligimꝰ. Et iſtiuſmodi ꝑfectionisnotificationē ex p̄cedentibꝰ colligere poſſumus. videlicet ꝙ ip̄a ſit ꝯformitas viatorisad xp̄m. ꝑ illū v̓tutis habitū quo ſuꝑerogatiue declinant̉ mala. efficiunt̉ bona. ⁊ aduerſa ꝑferunt̉. In his nāqꝫ tribꝰ tres ꝑtes euāgelice ꝑfectiōis ꝯſiſtūt. Porro cū ex ꝯuerſione inordinata ad triplex bonū cōmutabileſcꝫ exteriꝰ. īteriꝰ. ⁊ interiꝰ. om̄e pctm̄ trahatoriginē ẜm ꝯcupiſcētiā oculoꝝ. ſuꝑbiā vite.ꝯcupiſcentiā carnis. ⁊ hec tria vitari habeātnō ſolū qͣntū ad actū ⁊ ꝯſenſum. qd̓ fit ꝑ ꝟ̓tutes illis oppoſitas. veꝝ etiā qͣꝫtū ad occaſiōꝫ⁊ hͦ quidē ꝓmotiuū ſit in merito ⁊ expediēsad ſalutē ꝑfectiōis mgr̄ xp̄s ad ꝑfecte declinandū ꝯcupiſcētiā oculoꝝ ꝯſulit ꝙ hec omnia tꝑalia relinquāt̉ ẜm illud Matth̓. Sivis ꝑfectꝰ eſſe ⁊c̄. Ad ꝑfecte aūt declinandū
ſuꝑbiā vite ſuadet ꝙ volūtas ꝓpria abnegeliuxta illd̓ Matth̓. Qui vult venire pꝰ me abneget. ⁊c̄. Ad ꝑfecte aūt declinādū ꝯcupiſcetiaꝫ carnis edocet ꝙ oīs experiētia ẜm actūgeneratiue potētie abſcindat̉ ſic inqͥens illd̓Matth̓. Sūt eunuchi qͥ ſe caſtrauerūt ꝓpt̓regnū celoꝝ. qͥ pōt caꝑe capiat. In hac igit̉triplici ſuꝑerogatiua declinatōe triplicꝭ originis om̄is mali pͥmā ꝑtē euāgelice ꝑfectōiſꝯſiſtere. ⁊ ſacra ſcriptura inſinuat. ⁊ veri doctores aſtruūt. ⁊ ſancti patres religionū īſtitutores affirmāt. Secūda ꝟo ꝑs ꝑfectionis euāgelice ꝯſiſtit ī ſuꝑerogatiua pſecutōebonoꝝ. q̄ ẜm duplicē vitā. videlicꝫ actiuā etꝯtemplatiuā in duobꝰ ꝯſiſtit. vicꝫ ī ꝯdeſcēſion ad ꝓximū. ⁊ in ſurſum actiōe mētꝭ in deum. Cōſiſtit aūt ſuꝑerogatiua ꝯdeſcēſio caritatꝭ ad ꝓximū in hͦ. vt ẜm legē iuſticie ⁊ miſericordie amorꝭ ſigna ⁊ bn̄ficia nō ſolū adamicos veꝝ etiā ad inimicos largiflua benignitate ꝓtendant̉. ẜm illud Matt. Diligiteinimicos vr̄os. bn̄facite his qͥ oderūt vos.Et pꝰ. Eſtote ꝑfecti ſic̄ ⁊ pr̄ vr̄ celeſtꝭ ꝑfectꝰ ēPer hunc etiā modū ſuꝑerogatiua ſurſumactio mētis in deū ī hͦ attēdit̉. vt ẜm legē mētalis mūdicie ac pacꝭ ꝑ amorē extaticū in diuinos ſplēdores ⁊ ardores ſacra mēs deuota ſentiat ⁊ patiat̉ exceſſum. iuxta illud apl̓iad Chori. Siue mēte excedimꝰ deo. ſiue ſobrij ſumꝰ vob̓. Et ad Heb̓. Perfectoꝝ ē cibꝰſolidꝰ. Tertia deniqꝫ euāgelice ꝑfectiōisportio ꝯſiſtit ī ſuꝑerogatiua ꝑpeſſiōe aduerſi. Que quidē attēdit̉ nō ſolū in hoc vt quispatiēter aduerſa ꝑferat. cū ſibi ſuꝑuenerintque ẜm legēdei declinari nō pn̄t. qm̄ ad hocom̄es tenent̉. veꝝ etiā ex feruore dīni amoris magno d̓ſiderio illa p̄optet. ⁊ cū magnogaudio illa ſuſtineat. ẜm illud Iacobi. Omne gaudiū exiſtimate fratres cū in tēptatōeſvarias incideritis. Et poſt. Patiētia opusīfectū habeat. vt ſitis ꝑfecti ⁊ integri. in nullo deficiētes. Hic nāqꝫ eſt cōſummatio perfectionis ⁊ charitatis. iuxta illud pͥme Ioh̓.Perfecta caritas foraſ mittit timorē. Scd̓ꝫigit̉ hoc arca ſpūalis ꝑfectionis cū inferiuſſit tricamerata. ⁊ bicamerata ī medio. in cubito conſummat̉. Hoc ſane ꝑfectōnis arcanū ſaluator nr̄ mōſtrauit ī ſemetip̄o tanqͣꝫ īmōte ſublimi. qui totiꝰ ꝑfectiꝰ eſt ſplēdor ſpeculum ⁊ exēplar. iuxta qd̓ ip̄e teſtat̉ in LucaPerfectus diſcipulꝰ omnis erit ſi ſit ſic̄ magiſter eiꝰ. Et ideo in huiꝰ deſignationē cum.