Apologia pauperum
hanc docere apl̓os voluit. in montē ꝯſcēditnō turbas imꝑfectas alloquēs. ſꝫ diſcipl̓oſſuos. qͦs ad ꝑfectiōis culme exaltare d̓creuerat. Et ꝓpterea ſex p̄fata eo qͦ dictū eſt ordīedocet. Nā pͥmo dicēs. Btī pauꝑes ſpū. inuitat ad ꝑfectā abdicatōꝫ tꝑaliū poſſeſſionuꝫSecūdo addēs. beati mites. inducit ad abnegationē ꝓpriaꝝ volūtatū ⁊ ſenſuū. qͥbꝰ qͥsimmitis ⁊ ꝓteruus efficit̉. Tertio ſubdens.beati qͥ lugēt. incitat ad fugā ꝑfectā carnalium voluptatū. De hinc ſubiungēs. beati qͥeſuriūt ⁊ ſitiūt iuſticiā. ⁊ beati miſericordesattrahit ad iuſtā piā ⁊ ꝯdeſcenſiuā ꝓximoꝝſupportationē. Poſt hec ſuꝑaddēs. btī mūdo corde. ⁊ beati pacifici. allicit ad ſurſū actionem limpidā in intellectu. ⁊ trāquillā ſiuepacificā in affectu. qͥbꝰ aīa ꝑfecti viri hierl̓mꝯformis efficit̉. q̄ viſio pacis interp̄tat̉. Tādem cōcludēs beati qͥ ꝑſecutōꝫ patiunt̉ ꝓpt̓iuſticiā. qm̄ ip̄oꝝ eſt regnū celoꝝ. qͣſi circulūfaciēs redit ad pͥncipiū. qꝛ in hͦ vno ſummacōplet̉ vniuerſoꝝ. ac ꝑ hͦ ſenaria ꝑfectio minoris mūdi ī eſſe reꝑatiōis ⁊ gr̄e. directe correſpōdet ſenarie ꝓductōi mudialis machīein eſſe nature. Un̄ ſicut illoꝝ tria pͥma pertinent ad diſtinctōem. tria ſequētia ad ornatūſic etiā in his tria pͥma qͣſi diſtinguēdo ſeparāt aīe vires ab vniuerſitate maloꝝ. vt eſſehabeāt puꝝ atqꝫ diſtinctū. tria ſequētia qͣſiadornādo eaſdē reducūt in deū vt habeanteſſe decoꝝ atqꝫ ꝑfectū. Porro ſi deſcēdat̉ adſingula. tā mira eſt correſpōdentia ordinis.tāteqꝫ ſimilitudinis ſymbolū vt illud qd̓ pꝰdieꝝ ſex oꝑa d̓r. igit̉ ꝑfecti ſunt celi ⁊ terra etom̄is ornatꝰ eoꝝ. in aīa viri ꝑfecti videatureſſe cōpletū. Propt̓ qd̓ inſtar triū pͥmorumopeꝝ q̄ ſunt mūdi fundamēta. ⁊ triū ſequentiū q̄ ſunt cōplemēta. tria pͥma ex his cadūtſub voto tria ꝟo ſequētia ſub deſiderio. Incuiꝰ rei teſtimoniū beatꝰ paupeꝝ patriarchafranciſcꝰ. in pͥncipio regule ſue tria pͥma ꝓponit vt vouēda tanqͣꝫ fundamēta dicēs. Regula ⁊ vita fratꝝ minoꝝ hec eſt .ſ. dn̄i noſtriIh̓u xp̄i ſanctu euangeliū obſeruare viuendo in obediētia ſine ꝓprio ⁊ in caſtitate. Aliaꝟo tria poſtmodū vt deſiderāda cōmendattanqͣꝫ cōplemēta dicēs. Attendāt fratres ꝙſuꝑ om̄ia deſiderare debēt hr̄e ſpūm domini ⁊ ſanctā eiꝰ oꝑationē. orare ſꝑ ad deū puro corde. ⁊ hr̄e humilitatē ⁊ patiam in ꝑſecutione ⁊ in infirmitate ⁊ diligere eos qͥ nos ꝑſequunt̉ ⁊ rep̄hendūt ⁊ arguūt. Ubi illa tria
tangit. Nā p̄mittit ſurſum actōꝫ in deū. ⁊ ſb̓iungit vltimo ꝯdeſcenſionē ad ꝓximū. interponēs in medio tolerātiā aduerſoꝝ. Igit̉ ītribꝰ pͥmis vir ꝑfectꝰ crucifigit̉ mūdo. tribꝰſequentibꝰ ꝯformis efficit̉ deo. vt qͣſi ſex alisſeraphicis a mūdialibꝰ eleuet̉. ⁊ in diuina feratur. Proinde digne huic pauꝑculo ſacroqͥ ꝑfectionē euangelij ꝑfecte ſeruauit ⁊ docuit. in apparitiōe ſeraphica ſtigmata ſua tāqͣꝫfigillū approbatiuū imp̄ſſit. vt cōtra finaliūtēpoꝝ periculoſam caliginē manifeſtū nob̓in via ꝑfectiōis oſtēderet ſignū. quo reduceremur in xp̄m ꝑfecte v̓tutis exēplar ⁊ finemac ꝑ hͦ doceremur ad ꝑfectōꝫ attingere. ſi tn̄diſcamꝰ nō alta ſaꝑe ſꝫ hūilibꝰ ꝯſentire.Um aūt ꝑfectio euāgelica circa quāmodo ſermo verſat̉. in his q̄ ſunt ſupererogatōis. ſit in p̄cedentibꝰ monſtrata cōſiſtere. ea ꝟo que ſuꝑerogatōis ſuntnō ſolū reſpiciūt dona chariſmatū. veꝝ etiāexercitia virtutū. manifeſte colligit̉ ꝙ hmōiꝑfectio nō ſine ꝟtuoſoꝝ habituū exercitatōne poſſidet̉. Hmōi aūt exercitia virtutū ſuꝑerogantiū. aut fiūt ex mera volūtate abſqꝫobligatiōe. ⁊ tūc dicūt quandā ꝑfectōꝫ actionis ⁊ meriti. aut cū volūtate dicūt qͣndamobligatiōꝫ ſuꝑinductā ex voto emiſſo vel exofficio iniūcto. ⁊ tūc dicūt ꝑfectionē ſtatus ⁊ordinis. in qͦ videlicet qͥs actibꝰ ꝑfectis nonſolū eſt deditꝰ. veꝝ etiā ad actꝰ ꝑfectōis aſtrictus. Que quidē aſtrictio de ꝑfectōe nō minuit. ſꝫ potiꝰ culmē ſuꝑinducit. qꝛ de tꝑali facit eternū dū nō licet reſilire a voto. ⁊ de noſtro diuinū facit dū nō ſolū actū ſꝫ etiā volūtatē dedicās deo. totū illi offert ⁊ redigit ſb̓iure diuino. dūqꝫ ꝓpriā ſacrificat volūtatemque eſt imp̄ciabile bonū. ⁊ maxime chaꝝ ⁊ ītimū. offert deo ſacrificiū medullatū. ac ꝑ hͦꝑfectū ⁊ integrū ⁊ optimū deo ſumme acceptū. Unde Augꝰ. tractās illud pͣs. Sic̄ iurauit dn̄o votum vouit deo Iacob. ait ſic.Quid vouemꝰ deo niſi vt ſimꝰ tēplū dei. Nihil em̄ gratiꝰ poſſumꝰ ei offerre qͣꝫ vt dicamꝰei qd̓ dicit̉ in Iſaia. Poſſide nos. Hec Auguſtinꝰ Si igit̉ ꝑfectiꝰ poſſidet qͥ poſſidꝫ advſum ⁊ ꝓprietatē. qͣꝫ qͥ quo ad vſuꝫ tm̄. ꝑfectius ſe dedicat qͥ deo ſe offert ⁊ qͦ ad vſū oꝑis⁊ quo ad arqitriū volūtatis. QuēadmodūAnſelmꝰ in li. de ſil̓itudinibꝰ ꝑ exēplū ſenſibile patēter oſtēdit in duobꝰ. Quoꝝ vnꝰ ꝓ tꝑeoffert dn̄o arboris fructū. ſꝫ retinet ꝓprietatem. alter ꝟo largit̉ vtraqꝫ. ⁊ huiꝰ ſcd̓i donū