FO.
CCCIIII
Si igitur imperfectio eſt diſtortio. imperfectū erit iniuſtū. Sequit̉ ergo ſi imperfectioeſt diſtortio ꝙ aliqua iuſticia ſit iniuſta. Deniqꝫ cū virtꝰ om̄is. vt ait Auguſtinꝰ ſit rectaratio. neceſſario ſequit̉ ꝙ diſtortio ſit peccatum Si igit̉ vniuerſal̓r imꝑfectio eſt diſtortio. ſic imperfectio vniuerſal̓r erit peccatuꝫ.cū aliqua charitas ſit imꝑfecta. cōſequentianeceſſaria pōt inferri. ꝙ charitas ſit peccatrix. Ac ꝑ hoc colligit̉ ex p̄miſſis ẜm notificationes imꝑfectōis p̄habitas. ꝙ iuſticia ſitiniuſta. rectitudo diſtorta. ⁊ charitas vicioſa. Ad maiorē quoqꝫ īperitie ſue declarationē paulo poſt ſubdit. ꝙ ſapiēs magnā aſſerit eſſe gl̓iam ſequi dn̄m. ⁊ quod ſimpl̓r dictum eſt vniuerſal̓r intelligit̉. Quod ſi verūeſt. cū velle ſequi dn̄m in aliquibꝰ ſuis actibꝰſit magna p̄ſumptio. vtpote in miracul̓. ī iudicijs. in vindictis. ⁊ in p̄uidendis futuris.⁊ ꝯſil̓ibꝰ. igitur ſi hoc verbū ſimpl̓r dictū eſtvniuerſal̓r intelli ndū. aūt magna erit gl̓aſequi dn̄m in hic Ique aſpirare eſt p̄ſumptuoſum ⁊ imperitū. aut ẜm iſtiꝰ ꝑuerſū iudiciū ſapiens dixit falſum. Huic quoqꝫ demētie ⁊ aliā nō minorē adiūgit dicēs ꝙ chriſtus adoleſcēti dixit. ſequere me. nō diſtinguens in qͥbꝰ ⁊ qualibꝰ ſed ſimpl̓r. ⁊ magna vtdicit p̄ſumptio eſt velle diſtinguere vbi dominꝰ nō diſtinxerit. qꝛ legiſlatoris eſt ꝓpriūlegē interp̄tari quā cōdidit. In qua quideꝫaſſertione ⁊ ip̄i fidei ⁊ ſanctoꝝ patrū ſententie. ⁊ etiā ſibimet ꝯtradicit aꝑte. Nam ſi vbichruᵐ ⁊ ſermone ꝓprio nō diſtinxit. nec noſdebemꝰ diſtīguere cū dixit. pater maior meeſt. errat catholice fidei ſenſus. quo doceturnō ad xp̄i diuinitatē ſꝫ ad eius tm̄ modo humanitatē p̄fatū verbū eſſe referendū. Errātnihilominꝰ ſancti qͥ xp̄i eloqͥa explanando ⁊diſtinguēdo exponūt ⁊ exponēdo interp̄tāt̉Errat ⁊ ip̄e qui ꝯſequēter in hͦ verbo etiā diſtinguit dicēs. ꝙ nō intelligit̉ de actibꝰ ſpectantibꝰ ad graduū ⁊ dignitatū diſtinctiōꝫ.ſed de alijs tm̄. Uerū nec his cōtentꝰ ſtulticijs ſubiūgit ⁊ aliaſ. aſſerēs ꝙ dicere deū aliquid p̄cepiſſe ꝑfectis nō imꝑfectis. error ſitmanicheorū. ⁊ res magni periculi. nō attendens ꝙ ſacer dicit Hieronymꝰ ꝯtra Iouinianū. libro ſcd̓o. Dicit em̄. Nunqͥd omnibꝰ p̄ceptū eſt ne duas tunicas habeāt. nec ciboſin pera. es in zona. calciamēta in pedibuſ. vtvendāt vniuerſa que habēt ⁊ ſequant̉ ih̓m.Sed his qui volūt eſſe ꝑfecti Alioqͥn cur a
Iohāne baptiſta aliud militibꝰ aliud p̄cipitur publicanis. Hec Hieronymꝰ. Quibuspatēter oſtēdit hāc ſuā. imo ſcripturarū eſſeſententiā. quā hic nouellꝰ doctor iouinianierroneū dogma ſecutꝰ. hereticā aſſerit ⁊ periculoſam. Sane qd̓ addit. mādatis hominē imꝑfectū nō effici. quia mandatū ſanctūbonū ⁊ iuſtū nō oꝑat̉ mortē. ſed imperfectōmors quedā eſt. manifeſte veꝝ ꝓbans ꝑ manifeſte falſum. ſimul ſuijpſiꝰ imprudētiā declarat ⁊ errorem. Certū enim eſt ꝙ mādatanec imꝑfectos faciūt nec ꝑfectos. cū tam hiqͣꝫ illi ad eoꝝ obſeruantiā aſtringant̉. Certum eſt etiā ꝙ imꝑfectio a ꝑfectōe nō diſcrepat. ſicut mors a vita diſtat. Si em̄ imꝑfectio mors eſt. aut eſt penalis aut culpabilisSi penalis. nullꝰ eſt in hac vita ꝑfectꝰ. necetiā ip̄e xp̄s. Si culpabilis. ſed mors culpabilis eſt culpa mortalis. nullꝰ eſt igit̉ imperfectus qͥ nō ſit ꝑ mortale peccatū vita priuatus. Ꝙ ſi dicat mortē quandā dicere culpāvenialē. valde impropͥe loquit̉. nec tamē declinat errorē qꝛ ſi culpa venialis eſt mors faciens imꝑfectū. ⁊ cū nō ſit maior ratio d̓ vnoveniali qͣꝫ de alio. quotiēs incidit qͥs in veniale peccatū. totiēs decidit a ꝑfectiōis ſtatu.Et iteꝝ. Cū nullꝰ quātūcunqꝫ iuſtꝰ ſit omnino immunis a venialibꝰ. nullꝰ erit in hacvita ꝑfectus ea ꝑfectiōe quā cōſulit chriſtuſquod eſt hereticū ⁊ damnandū. Ad errorisetiā ſui cumulatōnē maiorē ſubſequēter annectit imꝑfectionē eſſe quandā claudicationem q̄ ſub precepto nō cadit ſed ſub indulgentia. quēadmodū ſua repetere nō eſt preceptū ſed indultū. Qd̓ eſt plane falſum. cuꝫindulgētia ẜm Auguſtinū in de bono cōiugali includit peccatū. ⁊ repetere ſua imperfectis eſt licitū. ſicut pͥma ad Chor̄. vj. dic̄ glo.Infirmis licet ſua repetere. etiā mouendocauſam an̄ iudicē. Huic quoqꝫ ſimile eſt. ꝙquibuſdā vanis ⁊ friuolis interpoſitꝭ addidit ꝙ in nouo teſtamēto. etiā quādo cauſa ꝓlis cōtrahit̉ matrimoniū. eſt indultuꝫ. Cuiaꝑte cōtradicit Augꝰ. in de bono cōiugali.Certe inqͥt dubitare fas nō eſt: nuptias nōeſſe peccatū. Nō itaqꝫ nuptias ẜm veniā ꝯcedit apoſtolꝰ. ſꝫ illū ꝯcubitū ẜm veniā ꝯceditqui fit ꝑ incōtinentiā nō ſolū cauſa ꝓcreādiſed etiā aliqn̄ nulla cauſa ꝓcreādi. quē nuptie fieri nō cogūt. ſed ignoſci impetrāt. Concubitꝰ em̄ ſola cauſa generādi inculpabilisſolꝰ ip̄e nuptialis ē. Hec Augꝰ. Ubi int̓ ip̄ꝫ