Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CCCIIIv
Einzelbild herunterladen
 

Apologia pauperum

Sed inꝓprijs ꝑmāſit excelſus. ſic ex ſummecharitatis dignatōe ad actꝰ quoſdā nr̄e imbecillitati imꝑfectiōi ꝯformes deprimit̉. eta ſumme ꝑfectōis rectitudine curuatur.Ac veꝝ eſt xp̄i ꝑfecta ſunt oīa oꝑa adip̄m relata. veꝝ etiā eſt xp̄s etiā fecit aliqͣoꝑa infirmoꝝ ī ſe ſuſcipiēdo ꝑſonā. ad noſtra ꝯdeſcendēdo infirma imꝑfecta. Ueꝝnihilominꝰ eoꝝ oppoſita laudabilit̓ poſſunt fieri. laudabiliꝰ eſt facere illa loco ettēpore qͣꝫ omittere. Ueꝝ eſt etiā nunqͣꝫ exhoc diſcipulꝰ eſt ſuꝑ magiſtrū. quia nullꝰta charitate aſcēdit ad illa fortia qͣꝫta chriſt̓ꝯdeſcendit ad iſta infirma. ideo magiſtereſt ſemꝑ ſupra diſcipulū. xp̄s videlicet ſupraoēm hominē quātumcūqꝫ ꝑfectū. Hec omnia ſi pie diligēter is cui reſpondet̉ ſciuiſſꝫaduertere nūqͣꝫ tot ꝯtra xp̄i cōdeſcenſioneꝫꝓtuliſſet ineptias. Et nūc ſi miſericordiap̄uentꝰ vt omnē modū optamꝰ ſuppliciter petimus. humilitatē diſcere velit. non alteri conabit̉ heretice prauitatis crimen impingere. ſꝫ ꝓpriū corrigere ac deplorare ſtudebit errorē. niſi forte qd̓ auertat deꝰ de numero ſit illoꝝ qui xp̄i ſublimis humilis aſtam cōdeſcenſiuā ignorātes iuſticiā inflexibilē quendā magiſtro ꝑfectiōis attribuētes errorē. vere ac pie xp̄i iuſticie ꝯuincūtureſſe ꝯtrarij potiꝰ qͣꝫ ſubiecti.Prime reſpōſionis ſecūda ꝑticula ſecundumqꝫ capitulū. in quo capitalis error circa notificationē ꝑfectiōis imperfectioniselidit̉. ꝟe ꝑfectiōis exēplaritas differētiaipſiꝰ ad imꝑfectiōꝫ reſerat̉.Uemadmodū aūt cōdeſcenſionisq chriſti aduerſariū valida doctoꝝſtrauit auctoritas. ſic ꝑuerſi eiꝰ dogmatis caput ꝓprie aſſertiōis mucro detrūcat. idē ꝑfectionis euāgelice oppugnatorimpijs ſenſibꝰ inuertēdo ſcripturas. impritis ſermonibꝰ inuoluēdo ſentētias non ſolum a ꝟitate diſſentit. veꝝ etiā ſibijpſi cōtradicit. Quāta nāqꝫ ſit in ſequētibꝰ intellectuſꝑuerſitas. quantꝰ ſcripturaꝝ abuſus. quātainuolutō ſentētiaꝝ. quātaqꝫ repugnātia ſenſuum. qꝛ longū eſſet explicari ſingula. prudenti lectori ſufficere credimꝰ ſi aliqua illorum ſuccincte tangamꝰ. Siquidē a diffinitione ꝑfectiōis quaſi capitale ſumēs exordium dicit ꝑfectio huiꝰ vite eſt. vt pecca habeamꝰ. ſꝫ ne regnet in noſtro mortali corꝑe. Hoc qͣꝫuis ſit veraciter catholi

ce verū. a ſanctis acceptū. quia tamē ī hocperfectiōis euāgelice terminū ponit. complementū cōſtituit. a vera ꝑfectiōis noticiaꝓcul eſſe cōuincit̉. omis homo adhͦ peccatū in ip̄o regnet diuino ſit precepto aſtrictꝰ. omis igit̉ homo teneret̉ eſſe ꝑfectuſ. Iteꝝ ſi qͣntacūqꝫ charitas parua ad hſufficit. ſequit̉ minima charitas ad ꝑfectōnis culmen attingit. Quid igit̉ dicit Auguſtinꝰ charitas meret̉ augeri. vt aucta mereat̉ ꝑfici. Ampliꝰ ſi ꝑfectio eſt peccatū īnobis regnet. igit̉ imꝑfectio eſt regnetSed peccatū in nobis poteſt regnare niſi ſumꝰ in pctō mortali. om̄is igit̉ imperfectio eſt peccatū mortale. Qd̓ qͣꝫ abſur ſit et a ꝟitate diſſentiat. nemo aliqͥd nouit ignorat. Dehinc vigilās lector attendatqualiter in ſubſequētibꝰ imperfectōꝫ diffiniens ſibijpſi ꝯtradicat aꝑte. Subdit. Imperfectio eſt citra poſſibilitatē humane ꝯditionis cōformari xp̄o. Sꝫ hoc poteſt eſſe ſolū abſqꝫ mortali peccato. quia nullꝰad hoc tenet̉. veꝝ etiā abſqꝫ veniali. ī his potiſſimū que ſunt cōſilij. in noſtre ponunt̉ libere volūtatis arbitrio. ac hoc omitti poſſunt abſqꝫ vllo peccato. ſicut expreſſe patetin voto pauꝑtatis continentie virginalisQd̓ aūt ſubiūgit dicēs a mādatis chriſti eius oꝑbꝰ diſcordare eſt imꝑfectio. a quaapoſtolꝰ diſcipulos dehortat̉. non ſolū acedentibꝰ diſſonat. veꝝ etiā repugnantiā inſe claudit manifeſtā. Nam diſcordare a chriſti mandatis ſemꝑ eſt peccatū mortale. diſcordare vero a chriſti oꝑbꝰ poteſt eſſe peccatum veniale vel om̄ino nullū peccatū. Apparet igit̉ ſeipſum nequaqͣꝫ intellexit. duꝫin eadē propoſitiōe duo ſibi cōtraria ſimulincludit. Deinde verba inculcās de imꝑfectionis notificatiōe ſubnectit dicens. imperfectio vite eſt a regula iuſticie a veſtigiis chriſti diſtorqueri. vbi chriſtū poſſet ẜmcarnē corruptibilē imitari. oſtēdit ſe ſolūveritatis intelligētia vacuū. ſed etiā verbisveritatis egenū. Uerū de verbis cura ꝑmodica. magis autē diſcutiēda verbi ſententia abijcienda tāqͣꝫ diſtorta. Dicit em̄ imꝑfectio eſt diſtortio a regula iuſticie. cōſtat autem iuſticia eſt rectitudo volūtatis. ſicutdicit Anſelmus. Si igit̉ eſt quedā iuſticiaperfecta. quedā imperfecta. ſequitur neceſſario ſit quedam iuſticia diſtorta. Ampliuſſi eſt rectitudo iuſta. diſtortio etiam iniuſta.