Apologia pauperum

doctorē antiquū ⁊ iſtū nouellū tāta eſt repugnātia ſenſuū ⁊ ꝟboꝝ vt neceſſe ſit alteꝝ eorum aſſeruiſſe falſuꝫ. Si igit̉ nō ſuā ſꝫ egregij doctoris vult ſeqͥ ſnīam ne in foueam cadat erroris. deſinat imꝑfectiōem deſcribereꝑ diſtortionē ⁊ claudicationē. vt nō cōpellatur ex hoc tāqͣꝫ diſtortꝰ ⁊ claudꝰ a veritatꝭ tramite deuiare. Qd̓ aūt ſubdit. xp̄um nulla feciſſe oꝑa tm̄ imitāda ꝑfectis. ꝓ eo ꝙ neminiꝑfectionē inuidit. quaſi nō poſſet eſſe gradꝰ⁊ diſtinctio in exēplis xp̄i ⁊ ꝟbis reſpectu gͣduū ⁊ ſtatuū diuerſoꝝ in hierarchia eccleſienequaqͣꝫ eſt cōſonū documētis ſcpͥture. Nāxp̄s dicit ſpecialiter apl̓is. Uobis datū eſtnoſſe myſteriū regni dei. ceteris aūt in parabolis. Et iteꝝ loquēs ad patrē. Abſcōdiſtihec a ſapiētibꝰ ⁊ prudētibꝰ ⁊ reuelaſti ea paruulis. Nunqͥd inuidꝰ deꝰ. qꝛ nō omnibꝰ ſapiētie ſue reuelauit arcanū. Cōſtans eſt aūtꝙ ſicut xp̄s ſua ꝓ illis qui ea capiebāt ꝓponebat eloqͥa. ita pariter ⁊ exēpla. Nequaqͣꝫ igitur ex inuidia ſꝫ ex altiſſima diſpenſatōe fapientie dei diuidētis dona ſua ſingulis prout vult. quedā ꝓponunt̉ imitanda p̄latis nōſubditis. quedā ſpūalibꝰ nō animalibꝰ. quedam ꝑfectis nō imꝑfectis. quedā fortioribꝰnō infirmis. ſicut expreſſe patet in auctoritate p̄miſſa hieronymi cōtra Iouinianū Nectamē dicimꝰ ꝙ oꝑa cōſiliorū ⁊ ſuꝑerogationum illis ſolis ꝓponant̉ qͥ iam ꝑfecti ſūt. qͥnpotius om̄ibꝰ qͥ ad ꝑfectionis culmē ꝯſcendere volūt. Qd̓ quidē tāqͣꝫ difficile ⁊ arduūnō eſt omniū ſed paucorū. Porro ratio illaqua ſubſequēter conat̉ aſtruere chriſti oꝑa⁊ exēpla equaliter cūctis eſſe ꝓpoſita. qꝛ ſi aliquid egit qd̓ tm̄ imitandū eſſet imperfectisvideret̉ tūc ꝙ debuiſſet vxorē acciꝑe. ⁊ ꝯtentionibꝰ ſe ingerere vt hoꝝ exempla imꝑfectꝭp̄beret. nulliꝰ eſt efficacie. ſꝫ magne demētie.Nunqͣꝫ em̄ rōnem hāc ꝓbabilē crederet. niſi experientiā carnalis libidinis ⁊ cōpugnātiam litis. cōdeſcēſioni diuine dulcedinis īnoſtris infirmitatibꝰ ſuſcipiēdis temeritatequadā erronea coequaret. Ac ſi aꝑte diceretSi chriſtꝰ cōdeſcēdit infirmitati humane īactu comeſtionis ⁊ fuge. pari rōne ꝯdeſcendere debuit in actu carnalis libidinis ⁊ litiſcōtentione. Alioqͥn ratio ſua non valet. Etvere nō valet quia nō eſt ſimile hincinde. qꝛin illis infirmitatibꝰ decuit nobis ꝯdeſcēdere xp̄m que cōmuniter reſpiciūt naturā lapſam. nec aliquā habent feditatē annexā. in

alijs vero nequaqͣꝫ. Tandē ſi quis vigilanter attēdat quid finaliter cōcludit ⁊ intēdit.patenter aduertit. ꝙ ſeip̄m paralogizandomultiplici inuoluit errore. Ait em̄. Cū dueſint partes ꝑfectiōis. ſcꝫ ſua vendere ac diſtribuere ⁊ chriſtū dominū ſequi. ſicut ad fūdamentū religionis reqͥrit̉ neceſſario ꝙ omnia ſua relinqͥt. ſic ad cōplementū exigit̉ ꝙſua relinquēs chriſtū imitet̉ ī omnibꝰ iuxtapoſſibilitatē humanā. Propter qd̓ non paruā aſſerit eſſe blaſphemiā dicere xp̄m in hiſque ẜm naturā noſtrā geſſit. non in omnibꝰſed in aliquibꝰ imitanduꝫ. eis potiſſime quiꝑfecti eſſe conāt̉. Uerū licet verba huiuſmodi in ſuꝑficie videant̉ aliquā p̄tendere rationem. tamē ẜm veritatē ratiocinatio ſua nullum om̄ino habet vigorē. ſed ⁊ cōcluſio ml̓timodā cōtinet falſitatē. Nō enim eſt ſimilede dimiſſione ſuorū. ⁊ imitatiōe actuū chriſti. Nā dimittere ſua actꝰ eſt vnus ⁊ vniformis. qui ꝑfectioni nō conſonat ſi diminutehoc eſt ẜm partē ⁊ nō ẜm totū fiat. Actꝰ autem xp̄i ſunt multiformes ⁊ varij. et qͣꝫuis incōparatione ad chriſti perſonā omnes ſintꝑfecti. tamē ẜm naturā propriā quidaꝫ ſuntexcellētes. quidā cōdeſcenſiui. ſicut in p̄cedētibus aliqualiter patuit. ⁊ ſubſequenter patebit. Sane ſi verū eſt ſicut concludit ꝙ perfectio dicat vniuerſalē conformitatē ad chriſti opera ⁊ imꝑfectio diſſonantiā. multa peromnē modū ſequūtur abſurda. Nā cū chriſtus mulieres ſecū comitātes ⁊ ip̄m ſuſtentantes habuerit. ſequit̉ ꝙ imperfectꝰ fueritpaulꝰ qui hoc recuſauit. Cū chriſtꝰ inter homines habitauerit. imperfectꝰ fuerit Iohānes baptiſta. qui relictis turbis ſolitaria loca queſiuit. Cū chriſtus vinū biberit. imꝑfectus idē baptiſta qui vinū ⁊ ficerā non guſtauit. Cū chriſtus ſolꝰ cū muliere locutusfuerit. imperfectꝰ vir qui a mulieris ꝯſortioſe elongat. Cū chriſtꝰ mulieri peccatrici pedes oſculādos prebuerit. imperfectꝰ vir quimulierū cōtactus abhorret ⁊ vitat. Cū chriſtus diuidere hereditatē inter fratres recuſauit. imperfectꝰ erit qͥ iurgātes pro hereditatis diuiſione germanos ad pacē ⁊ equitatem reducit. Cū chriſtꝰ ſcienter loculos furi cōſeruādos cōmiſerit. imperfectꝰ oīs eritqui furē diſpenſatorē expellens fidelē requirit. Cū chriſtꝰ in ip̄a ſua paſſione tacuerit. iperfectus om̄is erit qui ꝓ xp̄o patiēs veritatē dic̄. Et ſic in pluribꝰ alijs pōt inductio