De paupertate chriſti
Secundꝰ defectꝰ eſt ꝙ decretū illud īducitur ad ꝓbandū ꝙ clerici nō debēt hr̄e ꝓprium. ſicut apparet in fine capl̓i. vbi dr̄. Hisom̄ibꝰ claret ꝙ clericis nullo mō licet ꝓpriūhabere. ꝙ ſi habuerint nō clerici erūt. Und̓ꝑ illud decretū nō p̄cludit̉ via pauperibusqͥ nihil volūt habere ꝓpriū. ſꝫ potiꝰ aperiturTertiꝰ defectꝰ eſt. qꝛ ſicut hr̄e ꝓprietatē incōmuni cōprobatū ⁊ approbatū eſt auctoritate ſummi pōtificis .ſ. vrbani. ſic modꝰ viuēdi in altiſſima pauꝑtate. auctoritate ſummipōtificis approbatꝰ eſt. ſic̄ patet de exceſſibꝰp̄latoꝝ. Nimis praua. ⁊c̄. Un̄ decretū vrbani pape p̄iudicare nō potuit auctoritati Innocētij. Honorij. ⁊ Gregorij. qͥ iſtū modumapprobauerūt. tā in iure cōmuni qͣꝫ in pͥuatꝭpͥuilegijs. qꝛ nō habet imperiū par in pareꝫ⁊ ꝯſtitutio pͥor nō p̄iudicat poſteriori. nec cōmune pͥuato. nec lex ꝯmunis pͥuilegio. ſꝫ potius ecōuerſo. Nec ex hͦ poteſt argui inſtabilitas ſeu ꝯͣdictio inter rectores eccleſie quiaſtatuta mutari poſſunt ⁊ debēt ꝓ loco et tꝑeSicut patet in ſtatuto de gradibꝰ parētele⁊ alijs plurimis. q̄ iuſte a pͥncipio ſtatuta fuerunt. ⁊ nihilominꝰ alia nō minꝰ iuſte introducta ſunt. Ad illud qd̓ obijcit̉ de ꝯſecratione eccl̓ie dicendū ꝙ ⁊ in illiꝰ decreti allegatione tripliciter defectꝰ eſt. Primo qꝛ ſtatutum illud de ꝯſecratiōe eccl̓ie nō dotate ſcm̄eſt in alleuiationē epiſcopoꝝ. Secūdo ī dilatationē diuini cultꝰ. Et tertio in ſolatiōeꝫclericoꝝ miniſtrantiuꝫ qͥ nolūt ſe aſtringerevolūtarie ad pauꝑtatꝭ votū. Hoꝝ aūt ꝯtrarium in ꝓpoſito inuenit̉. Nā minꝰ grauātur⁊ ep̄i ⁊ eccl̓ia de religioſis viuentibꝰ d̓ elemoſynis qͣꝫ ſi eis ꝓuideret̉ in bn̄ficijs ⁊ p̄bēdisSecūdo qꝛ cultꝰ dei nō augmētaret̉ ſedpotiꝰ diminueret̉ ſi hic modꝰ viuēdi de medio tolleret̉. Tertio qꝛ tales pauꝑes voluntarij libētiꝰ deo ſeruiūt mēdicādo qͣꝫ etiam deo ſeruirēt ꝓ magno beneficio. ⁊ magiſſunt ꝯtēti ꝑuulis elemoſynis qͣꝫ magnis bn̄ficijs ⁊ p̄bendis. Ad illud qd̓ obijcit̉ d̓ lege ⁊ de mēdicātibꝰ validis. Dicendū ꝙ ſimiliter triplex defectꝰ eſt in illiꝰ legꝭ allegatiōe.Primꝰ qꝛ lex illa introducta fuit ꝯtra qͦſdāqͥ tꝑe famis paupeꝝ elemoſynas vſurpabātſimulātes inertiā. Secūdꝰ qꝛ illi tales oneroſi erāt. ⁊ nullā vtilitatē reipublice afferebant. Tertiꝰ qꝛ tales qͥ laborare poterāt. ettūc nihil occupati erāt ⁊ abundare volebātꝓni erāt ad maleficia ⁊ rapinas. Et iō iuſto
iudicio rector reipublice tales a mēdicatarcebat ⁊ pena grauiſſima puniebat. Seaūt eſt omino in pauꝑculis religioſiſ. in quibus nec ſimulatō inertie. nec amor ocij. necpericulū rapine. ac ꝑ hͦ nec damnū eccl̓ie ſedpotiꝰ amor ꝟtutꝭ ꝑfecte reꝑit̉. ideo nō arcentur lege humana. ſꝫ potiꝰ p̄dicant̉ ⁊ cōmendant̉ lege diuina. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙmēdicare eſt indifferēs. Dicendū ꝙ mendicare qͣntū eſt de ſe nō eſt ꝑfectōis. niſi p̄ſuppoſita vniuerſali abrenūciatōne oīm. que qdem eſt ẜm diuinū cōſiliū. in quo dn̄s exp̄ſſit adoleſcēti ꝙ ſi illud impleret hocip̄o ad ꝑfectiōis cumuluꝫ ꝑueniret. Ait em̄. Si visꝑfectꝰ eſſe vade ⁊ vēde om̄ia. nec addidit. trade mihi. vt in loculoſ meos ponā. ⁊ ſint omnia cōmunia. ſꝫ potiꝰ da pauꝑibꝰ. nec ſubiūxit. Uade ad lucrandū victū tuū ꝑ laboreꝫmanuū. ſꝫ potiꝰ. veni ſeq̄re me. In quo ẜmꝙ glo. exponit intelligit̉ vocatio ad ꝯtēplandum ſeu ad xp̄m imitandū ⁊ euāgelizandū.Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ ꝑfectiōis eſt liberaliter ſeruire ⁊ obligatiōes refugere. Dicēdūꝙ eſt obligatio veniēs ex reatu culpe. ⁊ ex affectu charitatꝭ ꝑfecte. Prima obligatio ē vitanda. ſꝫ ſcd̓a eſt acceptāda. Iuxta qd̓ dicit̉Roꝝ. xiij. Nemini qͥcqͣꝫ debeatꝭ niſi vt inuicem diligatꝭ. Laudat em̄ dn̄s amiciciā ſpūalium viroꝝ q̄ fit de māmona iniqͥtatꝭ. ⁊ adcorꝑis xp̄i myſtici ꝑfectionē ſpectat ꝙ membra ſibijnuicē cōmunicēt ẜm rōem dati ⁊ accepti. vt mutua diligētia viciſſim poſſit impleri. Ad illud qd̓ obijcit̉ ꝙ qͥ mendicantex ꝓfeſſione aūt hoc faciūt qꝛ pauꝑeſ. aūt qꝛp̄dicantes. Dicēdū ꝙ hoc faciūt qꝛ pauꝑesxp̄i imitatores ⁊ euāgelizatores. qꝛ em̄ xp̄ꝫimitant̉ ꝑ obſeruantiā diſcipline regularisin qͣ vacat diuīs laudibꝰ. orōnibꝰ. vigilijs. etalijs regularibꝰ diſciplinis. ⁊ deū cōlunt. ethoſtē impugnāt. ⁊ ea q̄ ſunt infirma ⁊ n̄ munita in caſtrꝭ eccl̓ie ꝓtegūt ⁊ defenſant. Rurſus qͥ verbū veritatꝭ annūciant ſil̓r deū laudant. ⁊ hoſtē impugnāt. ⁊ audiētes edificāt.⁊ informāt. ⁊ ideo cū hec oꝑa eoꝝ ſint eccl̓ievalde vtilia ⁊ ꝑneceſſaria. nulli dubiū eſt qͥnmereant̉ ſuſtētatōꝫ ſuā. ⁊ ideo nō illicite faciunt ſi hāc humilit̓ ⁊ ſupplicit̓ petunt. Sicutem̄ oculꝰ vidēdo oꝑationē facit manui ꝑneceſſariā. ita ꝙ manꝰ ocl̓o nō poteſt imꝑꝑarenec dicere. oꝑa tua nō indigeo. qͥnimo vtiliſeſt toti corꝑis eiꝰ oꝑatio. ⁊ ſic meret̉ ſuſtētari. ſic̄ manꝰ ⁊ pes ⁊ mēbra alia q̄ ſūt expoſita