De paupertate chriſti

ſi tamē non impediat maiora bona. Undeglo. ſuꝑ illud Uado piſcari. Sciendū eſtnō fuiſſe ꝓhibitos arte ſua licita victū querere apoſtolatꝰ integritate ſeruata. cū vndeviuerēt nō haberēt. ⁊ ſic illis laborātibꝰ adijcit deus neceſſaria q̄ ꝓ̄miſit. Sed ꝙ hic labor cōpetat nō occupatis circa maiora. manifeſtū eſt qꝛ tūc apoſtoli p̄dicationi mīmevacabāt. Un̄ Chryſoſtomꝰ. Uenit ſymonpiſcari. qꝛ neqꝫ chriſtꝰ ꝯtinue cū eis erat. neqꝫ ſpiritꝰ datus erat. neqꝫ qͥd cōmiſſum erattūc. neqꝫ qͥd agētes agere tūc artē tractarūt⁊ ex hoc nō habet̉. ꝙ ꝑfecti teneant̉ operarimanualiter. niſi forte cū nō habent ſpiritualem ⁊ meliorē exercitatōnē. Preterea eſto qvbi ꝑfectus teneret̉ manibꝰ ſuis oꝑari. ex hͦtamē nō poteſt inferri qͥn ꝓſui humiliatiōe⁊ aliorū edificatōne poſſet elemoſynas humiliter petere ꝓ loco ⁊ tēꝑe. Ad illud qd̓obijcit̉ de gloſa. j. Theſſal̓. iiij. ꝙ nullatenuſaliqͥd deſiderandū nec petendū. Dicenduꝫꝙ dupliciter pōt qͥs petere ab aliquo. vel ꝓpter deſideriū aliene rei. vel ꝓpter deſideriuꝫaliene ſalutis. Primū ꝓhibet apoſtolꝰ tanqͣꝫ malū ⁊ in lege ꝓhibitū. qua dicit̉. Nō concupiſces rē proximi tui. Secundū autē nōꝓhibꝫ. quia lex charitatꝭ hoc nō ꝓhibet quemutuis habet beneficijs cōfoueri. ⁊ onꝰ alterius facit ab altero ſupportari. Quid eniꝫtam abſurdū eſt qͣꝫ vt credamꝰ apoſtolū denegaſſe ꝙ nullꝰ ab altero petat. nec beneficium. nec auxiliū. nec ſolatiū ⁊ pietatꝭ ⁊ charitatis fine. Et ꝙ illud ſit veꝝ apparet ꝑ illd̓quod dicit apoſtolꝰ ad Philip̄. vltimo. d̓ ſeipſo regratias eis de beneficio collato. Nōquero datū. ſed reqͥro fructū abundantē inratiōe veſtra. Scd̓m em̄ ꝙ exponit Auguſtinꝰ. xiij. cōfeſſionū. Datū querit qͥ delectatur p̄cipue in re accepta. fructū requirit quidelectat̉ in ſalute aliena. Hec eſt verboꝝ auguſtini ſentētia. licet v̓ba ſint mutata. Adillud qd̓ obijcit̉ de gloſa j. Theſſal̓. v. ꝙ egeſtas facit a iuſticia declinare. Dicendū ꝙ ſicut diuitie nō ſunt in culpa. ſꝫ cupiditas diuitiarū. ſic egeſtas in culpa nō eſt ſed impatientia egeſtatꝭ. quā qui habet a iuſticia declinat. dū fugiendo egeſtatē vadit poſt pecuniam. quā qͥ ſequit̉ de facili declinat a iuſticia. Qui em̄ volūt diuites fieri incidūt in tēptatiōes ⁊ in laque. dyaboli. ⁊ deſideria ml̓ta ⁊ nociua. Et ſicut talis egeſtas eſt mala.ſic ⁊ mēdicatio ex tali egeſtate proueniēs eſt

culpāda. Cū autē plus placꝫ penuria qͣꝫ abundantia. ⁊ homo ꝓpter amorē pauꝑtatiscōtemnit abūdantiā terreneitatis. talis nōhabet occaſionē declinādi pro tali egeſtatea iuſticia. ⁊ talis eſt pauꝑtas ⁊ mendicatio.que ſpectat ad ꝑfectōnē euāgelicā. Et ꝙ iſtareſponſio ſit recta patet ꝑ ip̄am gloſam. in qͣdicit̉ ꝙ egeſtas dū ſaturari cupit declinat aiuſticia. Egenꝰ eſt qui cupit ſaturari. Eſt egenus qui nō amat paupertatē ſed ſaturitatēnō penuriā ſed abundātiam. Et talis nonpauper euāgelicus aut celeſtis. qui mēdicatex ſupererogatiōe iuſticie. ſed potiꝰ cupiduſ⁊ terreſtris. qui mēdicat ex vicioſitate culpeẜm prius habitā reſponſionē. Ad illd̓ qd̓obijcitur de gloſa. ij. Theſſal iij. ꝙ vult apoſtolus ſeruos dei corꝑaliter oꝑari ⁊c̄. Dicēdum ꝙ illud velle. aut nō eſt velle precepti.ſed admonitiōis. aut ſi eſt velle precepti. nōſe extēdit ad om̄es. ſed ad eos qͥ nolūt egeread illos tm̄ ſe extēdit qui nō poſſunt maiora agere. Et ex hoc nō colligit̉ ꝙ paupeꝝ vita ſit mala qui māducant ⁊ manibꝰ ſuis nōoperant̉. ſed melioribꝰ ⁊ ſalubrioribꝰ exercitijs occupant̉. Et ꝙ iſtud ſit veruꝫ manifeſtum eſt. Nā ſi verbū illud. qui nō vult operari nō manducet. ſimpliciter eſſet preceptūtūc om̄es eſſent in malo ſtatu. qui manibꝰꝓprijs victū ſuū nō querūt cū poſſunt. ⁊ hoceſſet damnare totū mundū. Ꝙ iterū non ſeextendit ad pauꝑes voluntarios ⁊ ꝑfectoshoc apparet ex ipſa gloſa. que dicit. vt nō cōpellātur egeſtate neceſſaria petere. Tales eīnon mendicant ſicut egeſtate compulſi. ſedſicut amore perfectionis inducti. Poſtremo ꝙ nō ſe extendat niſi ad eos qui nō ſuntcirca maiora occupati. apparet ex ipſo textuij. Theſſalo. iij. Audiuimꝰ quoſdā int̓ vosambulare inquiete. nihil operātes. ſed curioſe agentes. his autē qui eiuſmodi ſunt denunciamꝰ. vt cū ſilētio operātes panē ſuuꝫmanducēt. Et ꝙ iſtud ſit verū. patet ꝑ Ambroſiū. qui ſuꝑ illud Luce. ix. Dimitte mortuos ſepelire mortuos. dicit ſic. Docꝫ dominus minora bona ꝓ vtilitate maiorū eſſe p̄termittenda. Maiꝰ eſt enim aīmas mortuorum p̄dicando ſuſcitare qͣꝫ corpus mortuum in terra abſcōdere. Unde ⁊ apoſtoli dicebāt Actuū. vj. Non eſt equū nos derelinq̄re v̓bū dei. ⁊ mīſtrare mēſis. Apparet etiāꝑ Hiero. qͥ in ꝓlogo Iob dicit ſic. Si fiſcellam iunco texerē aut palmaꝝ folia ꝯplicare