Fo.CCXCI

ſed nō eſt licitū petere. Sed hoc miꝝ videt̉ꝙ aliquis poſſit in illud qd̓ maius eſt. ⁊ nōpoſſit in illud qd̓ minꝰ eſt. Ꝙ aliqd̓ monaſteriū poſſit reciꝑe cētū marchas auri ī redditibꝰ ab aliquo pͥncipe. ⁊ vnū pauꝑculū nōpoſſe ſue indigētie releuatione ſupplicit̓ implorare. Ꝙ aliquis poſſit ex amicicia petereab amico ⁊ xp̄ianꝰ nō poſſit ex charitate petere a xp̄iano Et ꝙ aliquis poſſit petere aliqua expediētia ad alicuiꝰ diuitꝭ monaſterijſecuritatē ⁊ abūdantiā. ⁊ pauꝑ voluntariuſnō poſſit petere vite ſuſtētamentū. Et ꝙ aliquis ſcolaris poſſit licite mēdicare ꝓ amoreproficiēdi in cognitione ſciētie que inflat. vttandē ꝑueniat ad temꝑales diuitias. ⁊ pauper religioſus nō petere ꝓ amore ꝓficiendiin charitate ⁊ humilitate q̄ edificat. vt tādeꝫꝑueniat ad vitā eternā. ⁊ cetera cōſimilia q̄valde vident̉ abſurda. Si ergo hec om̄ia n̄parua ſꝫ magna incōueniētia ſunt. tenendūeſt ꝙ liceat pauꝑibꝰ ſuſtētari de elemoſynisaliorū. ſaltē ẜm tertiū mendicādi modū ſuperiꝰ explicatū. Ad illud qd̓ pͥmo obijcit̉in cōtrariū ꝙ nō eſt inopia timentibꝰ deuꝫ.Dicendū ꝙ duplex eſt inopia. ſcꝫ corporaliſ⁊ ſpiritualis. Uerbū aūt illud intelligit̉ deinopia nō quacūqꝫ ſed ſpūali. Et ꝙ illud ſitverū apparet ꝑ illud quod īmediate ſequit̉.Diuites eguerūt ⁊ eſurierūt. cōſtat ꝙ illudnō intelligit̉ de egeſtate diuitiarū materialium. reſtat igit̉ ꝙ de inopia ſpiritualiū. quelicet ſit in diuitibꝰ. nō tamē eſt in timētibusdeū. qꝛ timor eſt initiū ſapiētie. de qua dicit̉Sapīe. vij. Uenerūt mihi om̄ia bona pariter cū illa. Ad illd̓ qd̓ obijcitur de pſal.Nō vidi iuſtū derelictum. Dicendū ꝙ duplex eſt panis. ſcꝫ corꝑalis ⁊ ſpiritual̓. Uerbum aūt illud nō intelligit̉ de pane corporali. ſed de pane ſpūali. At ꝙ illud ſit verū. apparet ꝑ gloſam ibidē. Nec ſemē eius q̄renspanē ſpiritualē. id eſt. indigere pane ꝟbi deiquia verbū dei ſꝑ cū eo eſt. Poteſt etiā littera ſic cōſtrui. vt intelligat̉. Nō vidi iuſtū derelictū. nec ſemē eius querēs panē vidi derelictū. quia ẜm qd̓ dicit̉ ad Hebreos vltimoſuꝑ illud. Nō te deſeraꝫ neqꝫ derelinquam.Glo. derelinqueret̉ ille qui fame ꝑiret Uultergo dicere ꝓpheta ꝙ nec iuſtū. nec ſemē eiuſvidit fame mortuū. ⁊ hoc a paupertate nonreuocat. ſed potiꝰ inuitat. Ad illud quodobijcit̉ ꝙ mendicatio eſt malū qd̓ imprecat̉pſal. in ſpiritu dei loquēs. Dicendū ꝙ ē mē-

dicatio volūtaria. ⁊ mendicatio coacta. queeſt cū murmure ⁊ impatiētia. Prima eſt meritoria. ſecunda eſt demeritoria ⁊ afflictiua.Et pſal. intelligit̉ de ſecūda non de pͥma. Etꝙ illud ſit verū apparet per textū. quia dicit̉.Nutātes tranſferant̉ ⁊ eijciant̉. ⁊ hec omniain coactionē ⁊ violentiā ſonare videnturAd illud qd̓ obijcit̉ de eccleſiaſtico. Filiin vita tua ne indigeas. Dicendū eſt ꝙ iuxta diſtinctionē p̄habitā verbū illud intelligendū eſt d̓ indigētia ſpirituali reſpectu gratie. nō de temꝑali reſpectu ſuſtētationis nature. Et ꝙ ſit verū apparet ꝑ gloſam. Ne indigeas inquit gloſa. virtutibꝰ vel bonis moribus. Ad illud qd̓ obijcitur ꝙ beatiꝰ eſtmagis dare qͣꝫ acciꝑe. Dicendū ꝙ illud ē verum quādo acceptio elemoſyne venit ex neceſſitate nature. nō autē quādo venit ex ſuꝑerogatiōe iuſticie. iuxta diſtinctionē factamin principali ſolutiōe. Et ꝙ illud ſit veꝝ. apparet ꝑ illud qd̓ dicit̉ in libro de eccleſiaſtidꝭdogmatibꝰ. Bonū eſt facultates cū diſpēſatione pauꝑibꝰ erogare. meliꝰ eſt ꝓ intentiōeſequēdi dominū inſimul donare ⁊ abſolutūſollicitudine cuꝫ chriſto egere. Hocip̄m dicit Auguſtinꝰ in libro de bono cōiugali. ſicut in p̄cedēti queſtione allegatū fuit. Adillud qd̓ obijcitur de gloſa Luc̄. xij. ꝙ omnibus ꝓ deo ſpretis debēt labore manuū operari. Dicendū ꝙ illud eſt cōſiliū quantuꝫ adprimū quod dicit̉. vēdite que poſſidetꝭ. qͣntum ad ſecundū autē eſt ſolū de bene eſſe cōſilij quod nō aſtringit etiā viros ꝑfectos illos potiſſime qͥ poſſunt circa maiora bonaoccupari. Et ꝙ illud ſit verū apparet ꝑ eandem gloſam. cū ſubdit̉. vnde viuatis vel elemoſynas faciatis. Certū eſt em̄ ꝙ illi qͥ omnia ſimul ꝓd̓o dederūt. ad vlteriores elemoſynas faciēdas minime aſtringant̉. ⁊ ideo illa gloſa nō exprimit quod eſt de eſſentia etſubſtātia cōſilij. ſed magis ẜm bene eſſe. ẜmſtatū ⁊ conditiōem aliquaꝝ ꝑſonaꝝ que magis ſunt idonee ad manualiter operanduꝫqͣꝫ ad aliqͥd magis arduū faciendū. Nā ſi aliter diceret̉ ꝙ illud eſſet de eſſentia ꝑfectiōisconſilij. tūc nulli illud cōſiliū impleuiſſent.niſi qui operati fuerūt manualiter. ac ꝑ hocapoſtoli alij a Paulo ⁊ Barnaba ⁊ alij plurimi ſanctorū perfectiſſimoꝝ quos nō legimus fuiſſe manualiter operatos. nō iudicaremus fuiſſe ꝑfectos. Uerū eſt vtiqꝫ ꝙ perfectioni euāgelice cōſonat oꝑatio manualis