De paupertate chriſti-

illis partē habere merebunt̉ in vita eterna.Ex quo apparet ꝙ talis mēdicatio laudabilis eſt. que fit ꝓ xp̄o imitādo. Similiter ⁊ eaque fit ꝓ xp̄o euāgelizādo quia viā p̄bet euāgelio ratiōe eiꝰ qd̓ predicat̉. quia p̄dicamusmūdi cōtemptū. qd̓ efficaciꝰ ſuadet̉ verbo ⁊exemplo. qͣꝫ ſolo verbo. A pluribꝰ ⁊ predicat̉ſi p̄dicantes viuūt de euāgelio. qͣꝫ ſi cōpellerent̉ viuere de ſūptū aūt labore ꝓprio. A pluribꝰ etiā efficaciꝰ ſuſcipientibꝰ documēta larnifeſtū qm̄ diſcipulos ab eis qͥbꝰ p̄dicabātcibari oportebat. vt neqꝫ ip̄i magna ſapiantaduerſus eos qͥ docebāt. vt om̄ia p̄bentes ⁊nihil accipiētes ab eis. nec illi rurſus abſcīdant̉ deſpecti ab eis. Deinde vt nō dicāt mēdicātes. igit̉ iubes nos viuere ⁊ verecūdentur. in hoc mōſtrat hͦ debitū exiſtere. ⁊ operatores eos vocās. ⁊ qd̓ dat̉ mercedē nominans. Ne em̄ qͥa in ſermonibꝰ eſt oꝑatio exiſtimetis paruū beneficiū quod eſt a nobis.Etenī labores habet hic multos. ⁊ quicqͥddederint qͥ docent̉. nō largiētes prebēt. ſꝫ retributionē reddētes. Quādo igit̉ quis mēdicat ꝓ chriſto imitādo ⁊ euāgeliſando. ẜmformā preſcriptā. nō ſolū nō peccat. veꝝ etiam implet ꝑfectā iuſticiā. Primū quia multum debet̉ ſuſtētatio pauꝑi iuſto imitanti.Secūdo quia magis debet̉ tanqͣꝫ pauperieuāgelico chriſtū euāgeliſanti. Tertio quiamaxime debet̉ pauꝑi grato debitū ꝓ gratiahumiliter accipiēti ⁊ humiliter ſupplicanti.quippe cū ſit liber ex om̄ibꝰ facit ſe omniū ſeruum. Et hoc eſt qd̓ dicit Auguſtinꝰ ſuꝑ illd̓pſalmiſte. Producēs fenū iumētis ⁊c̄. Producēs inquit fenū. id eſt. temꝑalia. iumētisid eſt. p̄dicatoribꝰ. vt de euāgelio viuāt quieuangeliū annūciant. ⁊ herbā. id eſt. tēporalia ſeruituti hominū. id eſt. p̄dicatoribꝰ ſeruis hominū ꝓ chriſto. Un̄ apoſtolꝰ. Cū eſſem liber ex oībꝰ. omniū me ſeruū feci. Queſeruitꝰ eſt ex charitate. que facit humiles. qͥꝓ chriſto ſerui hominū fiūt. vtilitati fratruꝫattendēteſ. Hec ſunt iumēta quibꝰ debeturherba vt merces. quia ſeruiūt. De quibꝰ dicitur. Nō alligabis os bouis triturātis. Etdignus eſt operariꝰ mercede ſua. Debēturenim p̄dicatoribꝰ tēporalia. quia largiūt̉ ſpiritualia. Unde apoſtolꝰ. Si ſeminauimurvobis ſpiritualia. nō magnū eſt ſi veſtra carnalia metamꝰ. Pro quibꝰ dicit̉ Beatus qui

preoccupat voceꝫ petituri. id eſt. qui intelligit ſuper egenū ⁊ pauperē. Nō enim ita debes agere boui triturāti vt mendico tranſeunti. Illi em̄. id eſt mēdico das quod legit̉omni petēti da. huic etiaꝫ nō petēti dare debes. Uide ergo ne ſic indigeat miles chriſti vt petat. te iudicet. id eſt. damnabilē oſtēdat. Sicut em̄ dicit̉ de illo qui te querit. daomni petēti. ſic de eo p̄dicatore quē tu querere debes dicit̉. Deſudet elemoſyna in manū tua donec inuenias iuſtū cui des. Omni petēti ergo quicūqꝫ ſit da. agnoſcens ī eocui des. ſed multo magis da ſeruo dei. militi chriſti. etiā nō petenti. Ex his igit̉ manifeſte apparet ꝙ in chriſti p̄dicatore ⁊ euangelizatore mēdicare nō eſt vicij nec culpe. ſꝫmagis ꝑfectionis euāgelice. Unde ratiōes⁊ auctoritates ⁊ exēpla cōcedenda ſunt quead hāc partē īducunt̉. Nam ſi qͥs impugnare ⁊ improbare velit omnē mendicādi modum in ſeruis chriſti. impugnare videt̉ nōtantū ordinē pauperū. verū etiā ipſum ſummū pontificē. qui approbauit hunc viuendimodū. Nec etiā tm̄ ipſum. verum etiā hūcmagnū cetū ſanctorū qui mendicauerūt. videlicet Franciſcū. Dominicū. Alexiū. Benedictum. ⁊ ip̄um cuneū apoſtolorū ⁊ pphetarum necnō ⁊ ipſum dominū Ieſum xp̄mquē ſcriptura nō veret̉ dicere pauperē ⁊ mēdicum. Cū maiora de ipſo dicat. ⁊ ſentiat fides noſtra. ſcilicet ꝙ ꝓ nobis nō tantū pauper ⁊ mendicꝰ fuit propter noſtrū exemplūſed etiā nudatus ⁊ vilificatus vſqꝫ ad abiectionis genus extremū. vt exempluꝫ daretperfecte cōtemnendū mundū Poſtremoſuper hec om̄ia mala ſubuerti videt̉ vniuerſus eccleſie ſtatus. Si enim illicitū eſt ꝑ elemoſynarū acceptionē pauperibꝰ Chriſti accipere vite ſuſtētamētum. multo fortius illicitum eſt acciꝑe amplitudinē et multitudinem poſſeſſionū ⁊ magnorum reddituū.Quis enim ita abſurdus eſt qui dicat licere alicui accipere talētum auri. ⁊ non fruſtūpanis. Quid ſi hoc verū eſt. cum vniuerſarum eccleſiarū poſſeſſiones tam in religioſis proprietatē habentibꝰ. qͣꝫ in clericis ſecūlaribus habeātur per acceptiōem elemoſynarum voluntarie ⁊ gratis datarum. Uidebitur ex hoc ſubuerti ſtatꝰ vniuerſaꝝ eccl̓iarū ſi elemoſynas acciꝑe vl̓ d̓ elemoſynis viuere. ſeu ī ꝑua qͣꝫtitate ſeu ī magͣ illicituꝫ iudicet̉. niſi forte quis dicat ꝙ licitū eſt acciꝑe