Fo.CCXC
dando. nec iſte rurſus accipiēdo. ſed lex charitatis ⁊ amoris diuini eſt magis cōmunicatiua qͣꝫ lex ſocialis. gͦ ſi quis petat ſibi aliqͥddari amore dei. in nullo offendit. nec in aliqͦa ꝑfectione recedit. Itē indubitāter licetpetere aliqͥd in cuiꝰ donatōne potior ſit ꝯditio dantis. ſed qͥ dat aliquid ꝓ deo. fenerat̉dn̄o. ⁊ tꝑale cōmutat ꝓ eterno. ⁊ ad opus ꝟtutis nobiliſſime ſe exercet ſcꝫ pietatis. ergoſi hec om̄ia eueniūt ei ratiōe poſtulātiſ. pauper qͥ elemoſynā petit potiſſime facit ẜm legem charitatꝭ. gͦ a ꝑfectione in nullo r̄cedit.Reſpōſio. Ad p̄dictoꝝ intelligentiā ē notandū ꝙ tripliciter ꝯtingit mēdicare. Etprimꝰ modꝰ eſt ex neceſſitate nature. ⁊ h̓ modus eſt. cū qͥs mēdicat nō ſolū quia pauperverū etiā qꝛ habet infirmitatē vel debilitatēvel vtrūqꝫ. hic aūt modꝰ miſerabilis eſt ⁊ tolerabilis. ⁊ ꝑ patientiā bonā fit meritorius⁊ laudabilis. Sicut legit̉ Luc̄. xvj. d̓ Lazaro. Ꝙ erat quidā mendicꝰ noīe Lazarꝰ. quiiacebat ad ianuā diuitis vlceribꝰ plenꝰ. Etpoſt ſubdit̉. Ꝙ mortuꝰ eſt mendicꝰ. ⁊ ꝑlatuſeſt ab angelis in ſinū abrae. De diuite auteꝫdicit̉. ꝙ ſepultꝰ eſt in inferno. Ex quo colligitur ꝙ mēdicitas etiā ex neceſſitate veniens.occaſio ductiua eſt in viā ſalutꝭ eterne. Iuxta quod dicit Grego. ꝙ mala que nos h̓ p̄munt ad deū ire cōpellūt. Secundꝰ modus mendicādi eſt ex vicioſitate culpe. ⁊ hic̄eſt cū quis mēdicat vel ꝓ ocio fouēdo vel ꝓlucro cumulādo. vel vtroqꝫ modo. Et hicinqͣm modꝰ vituꝑabilis eſt in omnibꝰ talit̉mendicātibꝰ. De qͣuibꝰ dicit Ambro. in lib̓.de offic̄. Petitōis cauſa veniūt validi. nullācauſam niſi vacādi habētes. ⁊ volūt ſubſidia euacuare pauperū. exinanire ſūptū. necexiguo cōtenti maiora querūt. ambitu veſtium captātes petitiōis ſuffragiū. ⁊ nataliuꝫſimulatiōe licitātes incremēta queſtuū. Licet autē in om̄ibꝰ merito debeat rep̄hēdi. reprehēdendꝰ eſt tamē potiſſime in eis qͥ habent ſpeciē pietatis ⁊ ſanctitatꝭ. De quibꝰ dicit Auguſtinꝰ in libro de oꝑe monachoruꝫ.Nullo modo decet vt in ea vita vbi ſenatores fiūt laborioſi ibi fiāt opifices ocioſi. ⁊ qͦveniant relictis diuitijs ſuis qͥ fuerūt prediorum dn̄i. ibi fiāt ruſtici delicati. Et poſt adreprehēdendū eorū ocium ⁊ queſtū ſubiungit. Callidiſſimꝰ hoſtis tamē multos hypocritas ſub habitu monachoꝝ vſqꝫquaqꝫ diſperſit. circueūtes ꝓuincias. nuſqͣꝫ miſſos.
nuſqͣꝫ fixos. nuſqͣꝫ ſtātes. nuſqͣꝫ ſedētes alijmembra martyꝝ. ſi tamē martyꝝ ſibi vēdicant. Alij fimbrias ⁊ phylateria ſua magnificant. Alij parētes ſuos vel cōſanguineosilla vel illa regione ſe audiſſe viuere ⁊ ad eoſpergere mentiunt̉. ⁊ om̄es petūt. om̄es exigunt. aut ſumptꝰ lucroſe egeſtatis. aut ſimulate preciū ſanctitatis. Cōtra tales multū īuehit beatꝰ Auguſtinꝰ in libro de oꝑe monachoꝝ. ꝓ eo ꝙ pigriciā nō tm̄ in ſeipſis mēdicando fouebāt. iteꝝ etiā p̄dicando alijs ſuadebant. male intelligētes euangeliū. vbi videtur inſinuare ꝙ nō ſit ab hominibꝰ ſic̄ necab auibꝰ laborandū. ⁊ peiꝰ exponētes apl̓mvbi perſuadet fratribꝰ oꝑari. dicētes eſſe intelligendū illud de labore ſpūali ⁊ nō corporali. Et quia in hoc ſeip̄os decipiebāt ⁊ alios. ideo rep̄hendit eoſ auguſtinꝰ. ⁊ multipliciter oſtēdit cōtrariū per totū librū de opere monachorū. qui totꝰ eſt cōtra illos qͥ approbant hūc ſecūdū mendicādi modū. vnde in talibꝰ dicit. Qui tanqͣꝫ cōſeruatricemeuāgelij p̄dicantes erāt pigriciā. tanqͣꝫ p̄uaricatricē accuſantes miſericordiā. Utinamiſti qui vacare volūt manibꝰ om̄ino vacarēt⁊ linguis. Neqꝫ em̄ tam multos ad imitationem inuitarēt ſi eis etiam nō tantū pigra.veꝝ etiā muta ꝓponerēt. Nūc autē ꝯtra apoſtolum xp̄i recitāt euangeliū chriſti Ita em̄mirabilia ſunt opera pigroꝝ vt impedire velint euāgelium. Tertius autē modꝰ mendicandi eſt ex ſupererogatiōe iuſticie. et hoceſt cū quis mendicat ꝓ chriſto imitando. vl̓pro chriſto euāgelizando. vel vtroqꝫ modoPro chriſto inquā imitando quantū ad cōtemptum ſui. affectū proximi. ⁊ cultum dei.Nam in his tribꝰ potiſſime debemus chriſtum imitari. Quod quidē facit qui voluntarie mendicat ꝓ nomīe chriſti. vt ſeip̄m vilificet ⁊ humiliet. vt proximū ſuuꝫ edificet ⁊prouocet ad pietatē. ⁊ vt vacꝫ deo libera mete depoſita omni ſeculi ſollicitudine. Et detalibus Auguſtinꝰ in quodā ſermone quadrageſimali. In iſto tēpore quantū cōmendat deus oꝑa miſericordie ipſos ſanctos ſuos egere fecit. vt cum fuerint facti amici deide mammona iniquitatis recipiāt ⁊ ip̄i amicos ſuos in eterna tabernaculo. id eſt. cumſerui dei pij dū iugiter deo vacant. aliquotiens indigent. illi qui habēt mundi diuitiaſelemoſynas largiunt̉. et quomodo illos ꝑticipes faciunt in terrena ſubſtantia. ſic cū