De paupertate chriſti

ꝙ ſe in vno pallio viderēt egentes. ẜuos autem ſuos diuites atqꝫ fulgētes. Itē exēplum diſcipuloꝝ Pauli. Un̄ Chryſoſtomꝰde laudibꝰ pauli. Paulꝰ pecunias nō poſſedit. nā ipſe hoc teſtat̉. Uſqꝫ ad hāc inqͥt horam ⁊ eſurimꝰ ⁊ ſitimus ⁊ nudi ſumus. ⁊ colaphis cedimur ⁊ inſtabiles ſumꝰ. ⁊ quid dico pecuniā cū ille quidē neceſſariū ſepe nonhaberet cibū. nec quod circūdaret indumētum. Et ſequit̉. Diſcipuloꝝ qͣꝫplurimi pauperes imperiti. ac totiꝰ eruditōnis extraneiin fame ⁊ egeſtate viuēteſ. ignobiles ⁊c̄. ergodiſcipuli Pauli fuerūt mendici. Iteꝫ adhoc exemplū de beato Benedicto. de quo legitur in ſcd̓o dyalogoꝝ ꝙ ꝑ trienniū fuit inſpecu. nihil om̄ino operas. ſed romanꝰ quidā monachꝰ ſibi panē miniſtrabat. ⁊ cōſtatꝙ benedictꝰ in hoc nō peccabat Itē exemplū de ſancto Alexio. qͥ fuit vir mire ſanctitatis. in cuiꝰ legenda legit̉. ꝙ cū eſſet filiꝰ ditiſſimi romani. cōtempto patrimonio iuitmendicādo ꝑ mundū Itē exemplū d̓ ſancto Dominico. qͥ in morte ſua imprecaiꝰ eſtom̄ibꝰ maledictiōem qui in ordinē ſuū poſſeſſiones conarent̉ inducere. ergo volebat.ꝙ de elemoſynis viuerēt. iuxta qd̓ ip̄e vixit.Itē ad hoc eſt exemplū de beato Franciſco. qui nō ſolū mendicauit ⁊ mēdicare ꝯſuluit. ſed etiā mendicationē ſuā miraculis cōfirmauit. ſicut patuit in nautis. quos ciboꝝſuoꝝ reliquijs ſatiauit ⁊ fatiatos liberauit.⁊ ꝑ regulā quā a ſummo pōtifice approbatācōfirmari fecit. in qua dicit ꝙ fratres ī paupertate ⁊ humilitate deo famulātes vadantpro elemoſyna cōfidenter ⁊c̄. Itē Gregorius in moral̓. ſuꝑ illud. Noctes laborioſaſęnūeraui mihi. Electi cōditori reꝝſeruiūt ⁊ſepe rerū inopia coanguſtant̉. ꝑ amorē deoinherent. ⁊ tamē ſubſidijs p̄ſentis vite egētEgere ergo ſubſidijs p̄ſentis vite competitſanctorū ꝑfectioni. Itē Hieronymus inepiſtola .xlj. ad quendā virū hoſpitalē. Ml̓tus a te ꝑ inſulas dalmacie ſanctorū numerus ſuſtentat̉. ſed meliꝰ faceres ſi ⁊ ipſe ſanctus inter ſanctos viueres. Ergo meliꝰ eſt d̓elemoſynis viuereqͣꝫ elemoſinas dare Itēhocipſum oſtēditur ratiōe. Qualis eſt habitus talis eſt ⁊ actꝰ. ſed om̄ino pauꝑis ẜmꝙ pauꝑ actus eſt egere ⁊ mēdicare. ergo ſi eēpauperē bonū eſt. mendicare ꝓ chriſto laudabile eſt ⁊ ꝑfectū. Itē mendicare nō prohibet̉ lege nature. nec lege ſcripture. nec le-

ge gratie. ſed quod nō eſt prohibitū ꝑ obedientiā impoſitū efficit̉ laudabile ⁊ meritoriūmaxime ſi ſit difficile ⁊ oneroſum. ergo ſi alqui ex ꝓfeſſione habeāt mendicare. cuꝫ hoex obedientia faciāt. erit in eis laudabile etperfectū. Item eccleſia imponit in penaꝫſatiſfactionis mēdicationē temꝑalē vel etiāperpetuā. ſed hoc nō imponeret niſi eſſet ſatiſfactorium ſed qͥ ad opus ſatiſfactoriū voluntarie ſe aſtringit perfecte agit. Ergo quiꝓ chriſto ſemꝑ deuouit mendicare. hic agitperfecte ⁊ laudabiliter. Itē cōtemptꝰ ſuieſt ꝑfectionis. ⁊ maior cōtemptus maiorꝭ ꝑfectionis. ſed qͥꝑ chriſto mendicat. maximeſeip̄m cōtemnit ⁊ abijcit. ergo talis ꝑfectiſſime agit Itē plus placet deo pauꝑtas voluntaria qͣꝫ inuolūtaria. ergo ⁊ mēdicatō exilla pauꝑtate ꝓcedens magis eſt deo placida. ſed pͥma poteſt eſſe laudabilis ⁊ meritoria. ergo multo magis ſecūda. Itē qͥ ſeruit alicui dn̄o meret̉ ſuſtentari ab illo. ſed qͥom̄ibꝰ abrenūciat ⁊ cōſilia implet. maximodn̄o ſeruit. ergo talis maxime meret̉a dn̄oſuſtentari. ergo ⁊ a ſeruis dn̄i. Si gͦ paupervoluntariꝰ eſt. hocip̄o ꝙ talis ſi elemoſynaꝫpetit iuſte petit. Itē qui dat maiora poteſtreciꝑe minora. ſed pauꝑ orās impēdit miſericordiā ſpūaleꝫ. ergo multo fortiꝰ poteſt recipere elemoſynā corꝑalē Item p̄dicansex auctoritate poteſt reciꝑe ſumptꝰ poteſtatiue. gͦ p̄dicans ex ſubauctoritate ⁊ cōmiſſione ſeu demādatiōe petere poteſt ſupplicāterItē qui ſeruit alteri iuſte ſuſtentat̉ ab illoergo qͥ vniuerſali eccl̓ie deſeruiūt iuſte ſuſtētant̉ ab vniuerſali mūdo. ergo ſi qͥ ſunt qͥ ꝟbo ⁊ exemplo ꝑ mundū diſcurrēdo deſeruiunt populo xp̄iano. merito ſuſtentationē petere poſſunt ab ip̄o. Itē ſi licet reciꝑe maius. multo fortiꝰ licet reciꝑe minꝰ. ſꝫ pauperibꝰ religioſis qͥꝓprijs renunciauerūt licꝫ recipere ampliſſimas poſſeſſiōes. ergo multofortius licet reciꝑe diurnas ſuſtentationes.Alioqͥn mōſtruoſuꝫ videt̉ dicere ꝙ liceat recipere centū marcas auri. ⁊ nō liceat reciꝑecentū fruſta panis. Si dicas ꝙ licet acciꝑeſed nō licet petere. hͦ nihil ꝓrſus eſt. qꝛ petere ordinat̉ ad acciꝑe. ⁊ ꝓpter illud eſt. ⁊ ſic̄ plꝰeſt dare qͣꝫ ꝓmittere. ſic plꝰ eſt reciꝑe qͣꝫ petere. Sꝫ cōſtans eſt ꝙ quicqͥd licet dare. licetꝓmittere. gͦ quicquid licet acciꝑe. licꝫ petereItem ſi amicꝰ petit ab amico ſuo donumꝯtra nullā legē agit. nec iſte petendo. nec ille