Fo.CCEXXXVIII

pauꝑes. ſed eos qͥ poſſunt ī eterna tabernacula reciꝑe. ſed tales ſunt pauꝑes ſpū. quoꝝeſt regnū celoꝝ. ergo ẜm diuinū conſiliū eſtꝙ elemoſyne talibꝰ pauꝑibꝰ dent̉. ⁊ ꝙ ab eisſuſcipiant̉. ſed qd̓ diuino cōſilio cōſonat. ꝑfectioni euāgelice nō repugnat. gͦ ⁊c̄. IteꝫHieronymꝰ aduerſus vigilantiū tractās p̄miſſum verbū dicit. Nū iſti pauꝑes. inter qͦrum ſordes ⁊ illuuiē corꝑis flagrās libidodominat̉ poſſūt habere eterna tabernacula. qui nec p̄ſentia poſſident nec futura. Nōem̄ ſimpliciter pauꝑes ſed pauꝑes ſpū beati appellant̉. De quibus ſcriptū eſt. Beatusqui intelligit ſuꝑ egenū ⁊ pauperē. in die mala liberabit eū dominꝰ. In vulgi pauꝑibuſſuſtētandis nequaqͣꝫ intellectu. ſed elemoſyna opꝰ eſt. in ſanctis pauꝑibꝰ beatitudinis ītelligētia. vt ei tribuat qͥ erubeſcit accipere ⁊dū acceperit dolet. metens carnalia. et ſeminans ſpiritualia. Hec Hieronymꝰ. Iteꝫij. ad Chorī. viij. Ueſtra abundātia illoꝝ inopiam ſuppleat. vt et illoꝝ abundātia veſtreinopie ſit ſupplementū. Glo. Ueſtra abūdātia terrenoꝝ ſuppleat illoꝝ inopiā. vt ecōuerſo abundātia illoꝝ ſpiritualiū qui diuinisvacāt veſtre ſit inopie ſupplemētū. Si ergohoc ſpectat ad ꝑfectiōem dn̄ici corꝑis ꝙ mēbra ſibi cōmunicēt ratiōe dati ⁊ accepti. adꝑfectiōem eccl̓ie ⁊ euāgelij facit ꝙ pauperesiuſti ſuſtentatiōem petāt ⁊ accipiat a diuitibus mūdanis ⁊ imꝑfectis. Si dicas ꝙ poſſunt acciꝑe. ſed nō petere. hoc nihil eſt. qꝛ diuites mūdani poſſunt petere oratiōes virorum ſpiritualiū ad releuandū inopiā meritoꝝ ſuoꝝ. ergo verſa vice poſſunt pauperesſpūales petere elemoſynā corꝑalē ad ſuſtentationē corpoꝝ. Itē hocip̄m oſtēdit̉ exēplo xp̄i. Psͣ. Ego aūt mendicꝰ ſum ⁊ pauꝑGlo. Hoc dicit chriſtꝰ de ſe. Ego mendicuſſum ī forma ſerui. Mendicꝰ eſt qui ab aliopetit. pauper eſt qͥ ſibi nō ſufficit. Sed ꝯſtatꝙ hoc nō intelligit̉ de xp̄o quantū ad donaſiue bona ſpiritualia. quia cōprehēſor ⁊ omnis gratie plenꝰ erat. ergo intelligit̉ quantūad dona tēporalia. igit̉ quantū ad illa mendicus erat ⁊ ab alio petebat. Itē pſalmiſtaPerſecutꝰ eſt hominē inopē ⁊ mendicū. glo.ſcꝫ xp̄m. Pauꝑes ꝑſequi ſola ſeuicia ē. Alijvero ꝓ diuitijſ ⁊ honoribꝰ interdū huiuſmodi patiunt̉. Aut ergo dicit̉ chriſtꝰ mendicuſquia mendicabat a patre. aut quia mēdicabat ab homine. Si quia mēdicabat a patre

ergo om̄es homīes ſunt mendici. tā diuiteqͣꝫ pauperes. ergo ic chriſtū ꝑſequi nō fuiſſet ſumma ſeuicia. Si quia mendicabat abhominibꝰ habemꝰ ꝓpoſitū. Itē Marc̄. xj.Circūſpectis omnibꝰ exijt in bethaniā. glo.ſi quis eū hoſpitio ſuſciꝑet. tāte em̄ pauꝑtatis fuit. ⁊ ita nulli adulatus. vt in tāta vrbenullū hoſpitiū inueniret. ⁊ conſtat ſi voluiſſet hoſpitiū conducere inueniſſet ad conducendū. ergo circūſpiciebat tanqͣꝫ pauperculus ⁊ mendicꝰ. Item Luc̄. xix. Zachee feſtinans deſcēde qꝛ hodie ī domo tua oportet me manere. Glo. Non inuitatꝰ inuitat.ſed inuitare aliū ad hoc ꝙ eū recipiat hoſpitio nihil aliud eſt qͣꝫ mendicare ⁊ petere. ergo ⁊c̄. Item Ioh̓is. iiij. Da mihi bibere.Auguſtinꝰ in ori. omel̓. xv. ſuꝑ Iohānē. Inomni re quā chriſtꝰ geſſit. vt homo homībꝰin ſe credituris p̄bebat exemplū. Et pꝰ. Petit bibere ⁊ ꝓmittit bibere. eget quaſi accepturus. ⁊ ꝓmittit quaſi ſatiaturꝰ. Sed ꝯſtatꝙ potu ſpirituali nō egebat. ergo corporalipotu egebat ⁊ illū poſtulabat. Sed obijcieſglo. quaſi contrariā. que dicit. licet Ih̓s pꝰfatigatiōem ſitire poſſet. tamē hunc potum.non exigit. ſed hoc intelligit̉ ꝙ principaliterhunc potū nō petebat. ne glo. facto cōtradicat. Itē Hieronymꝰ ad ruſticū. Quid ſamaritana viliꝰ ip̄a tamē n̄ ſolū credit meſſiam quē cognoſcit ad fontē. ſed ⁊ diſcipulisementibꝰ eſurientē reficit. laſſumqꝫ ſuſtētat.ergo videt̉ ꝙ chriſtꝰ ab illa fuerit ſuſtentatꝰcorporaliter. Itē ſicut euangelica narrathiſtoria. chriſtꝰ inuitatꝰ a phariſeis comedebat cū eiſ. aut ergo ſicut dominꝰ. aut ſic̄ pauper. Si tanqͣꝫ dn̄s. ergo nō dedit exempluꝫpauꝑtatis. ſi tanqͣꝫ pauꝑ. ſed hͦ eſt mendicare. ergo ⁊c̄. Itē ad hoc eſt exemplū ſctōrūHebre. xj. dicit̉ in laude ſanctorū. Circum/ierunt in melotis. in pellibꝰ caprinis. egentes ⁊c̄. ſed taliter circūire eſt mendicare. gͦ ⁊c̄Item exemplū de Helya. iij. Regū. xvij.de quo Auguſtinꝰ in quodā ſermone Nunqͥd deus deſeruerat ſeruū ſuū helyā. Nōneilli cui deerāt homīes miniſtrabant aues.Oſtēdit ergo deꝰ quia vnde voluit ⁊ qn̄ voluit paſcere ſeruos ſuos potuit. ⁊ tn̄ vt poſſet eum religioſa vidua paſcere fecit eū egere. Item ad hoc eſt exemplū diſcipuloruꝫiohānis euangeliſte. de qͥbꝰ in eꝰ legenda dicitur ꝙ vendētes om̄ia que habere potuer̄tdederunt egenis. ⁊ poſt ſubdit̉. ꝙ tētati ſūt

T 5