De paupertate chriſti
inclinēt ad bonū priuatū. facit igit̉ ſpūſſanctus. Et hinc eſt ꝙ ſpūſancto dictāte iſtummodū viuēdi ſummꝰ pontifex approbauit.ſicut dicit decretalis. de exceſſi. p̄latoꝝ. Nimis praua. ꝙ ordinē ⁊ regulā fratrū p̄dicatorū ⁊ minoꝝ ſedes apl̓ica noſcit̉ approbaſſe. Unde huic cōtrariū nulli ꝓrſus licet ſentire. Quare tales vident̉ ſtulte agere periculis ſe exponere ⁊ deū tēptare. Nam ꝯtra tales dicit̉ in regula beati Franciſci. in qͣ paupertas hmōi cōfirmat̉. Nulli ergo ominohoīm liceat hāc paginā ⁊c̄. Cōtra tales etiam dicit Augꝰ. ī tractatu de elemoſyna. Helyas in ſolitudine coruis miniſtrātibꝰ paſcitur. ⁊ danieli in lacu ad leonū predā iuſſu regis incluſo prandiū diuinitꝰ apportat̉. et tumetuis ne oꝑanti etiā apud dn̄m ꝓmerentideſit alimentū. cū ip̄e in euāgelio ad exprobrationē eoꝝ quoꝝ mens dubia. ⁊ fides ꝑua cōteſtet̉ ⁊ dicat. Aſpicite volatilia celi. qͦniam nō ſerūt neqꝫ metūt. neqꝫ cōgregant īhorrea. ⁊ pater veſter celeſtis paſcit illa. Nōne vos pluris eſtis illis. Volucres deus paſcit. ⁊ volucribꝰ alimēta diurna p̄ſtant̉. ⁊ qͥbus nullꝰ diuine rei ſenſus eſt. eis nec cibꝰnec potꝰ deeſt. ⁊ tu xp̄iano. tu dei ẜuo. tu bonis operibꝰ dedito. tu dn̄o ſuo charo aliqͥdexiſtimas defuturū. An eis terrena deeruntquibꝰ celeſtia ⁊ diuina tribuunt̉. Un̄ hec incredula cogitatio. vnde īpia ⁊ ſacrilega iſtameditatio. Quid facit in domo dei ꝑfidumpectꝰ Quid qͥ chriſto om̄ino nō credit. appellatur ⁊ dicit̉ xp̄ianꝰ. Phariſei tibi magis cōgruit nomē. Nā cū in euangelio de elemoſynis diſputaret. ⁊ vt nobis amicos d̓ terreislucris ꝓuida oꝑatione faceremꝰ. qͥ nos poſtmodū in eterna tabernacula ſuſciꝑent. fideliter ⁊ ſalubriter p̄moneret. addit poſt hͨ ſcriptura dicēs. Audiebāt hec om̄ia phariſei qͥerant auari ⁊ deridebāt illū Quales nūc ſūtin eccleſia quoꝝ quoſdā vidēt. quoꝝ precluſe aures ⁊ corda cecata nullū de ſpiritualibꝰac ſalutaribꝰ monitꝭ lumen admittūt. de qͥbus mirari nō debet ꝙ cōtemnāt in talibuſſeruos. qn̄ a talibꝰ ip̄m dn̄m videamꝰ eſſe cōtemptū. Ex hoc apparet euidēter. ꝙ om̄inoom̄ibꝰ abrenūciare vniuerſaliter ꝓ xp̄o culpandū nō eſt. ſed potiꝰ laudandū tanqͣꝫ culmen euāgelice ꝑfectiōis. Unde rōnes exempla ⁊ auctoritates cōcedēde ſunt ad iſtā partem. ad quā ſufficiētiſſime aſtruendā vna ſola auctoritas exp̄ſſa ex ore xp̄i cōſulentis di
mittere om̄ia eſſet ſufficiētiſſima. etiā ſi multa gloſaꝝ expoſitaꝝ ⁊ ſanctoꝝ dicta viderētur eſſe ꝯtraria. Ait em̄ Auguſtinꝰ ad Paulinū de vidēdo deo ſic. Attēde que credis. ⁊in eis ip̄is quibꝰ nō viſis accōmodas fideꝫip̄a teſtiū pondera diſcernēda ſūt. Nec eniꝫmihi ſic credis quēadmodū ambroſio. autſi ambobꝰ nobis equa lāce putas eſſe credidum. nunqͥd vllo modo euāgelio cōparab̓.An ſcripturā noſtrā ſcriptis canonicis cōequabis. Profecto ſi recte in iudicādo ſapis.lōge nos infra vides ab illa auctoritate diſtare. ⁊ me quidē longiꝰ. Sed vtriqꝫ noſtrūquātūlibet credas vtrūqꝫ illi excellētie neqͣqͣꝫ cōparas. Igit̉ quoniā diuina auctoritas ſi expreſſe dicit om̄ia dimittēda ei qͥ adꝑfectionē cōſcendere cupit euangelicā. manifeſtū eſt ꝙ veꝝ certitudinaliter debꝫ teneri ꝙ ei nō poſſit ſine ꝑiculo fidei obuiari.Ad illud ꝟo qd̓ primo obijcit̉ in cōtrariūquod ꝑtrahit ad peccatū. ⁊ de egeſtate q̄ facit ꝑiurare. Dicendū ꝙ duplex eſt inopia. q̄dam volūtaria. ⁊ quedā inuolūtaria. Inopia inuolūtaria inducit defectū mentis. ⁊ ꝓnitatē ⁊ occaſionē inducit ad peccandū. Inopia āt ſeu pauꝑtas volūtaria hec habꝫ adiunctā ſufficientiā. Iuxta illud. ij. ad Chor̄.vj. Tanqͣꝫ nihil habētes ⁊c̄. Et hec diſponitad iuſticiā perfectā. quia mentē facit ad omne bonū idoneā. ſicut ecōtra radix oīm malorū eſt auaricia. Et eſt qd̓ dicit Chryſoſtomus. xlvij. omel̓. ſuꝑ Matth̓. Si voluerisvidere amātis aurū animā quēadmodū veſtimentū a decē milibꝰ corroſū vermibꝰ. ⁊ nihil habēs ſanū. ita inuenies ꝑforatā eā vndiqꝫ a ſollicitudinibꝰ ⁊ a peccatꝭ putrefactā.⁊ erugine plenā Sed nō aīma inopis volūtarij talis eſt. ſed fulget quidē velut aurumſplēdet autē velut margarita. floreſcit auteꝫvelut roſa. Nō eſt illic tinea. nō eſt illic fur. n̄eſt illic ſollicitudo vite huiꝰ negocioꝝ. ſed ſicut angelꝰ ita cōuerſat̉. Nō ſubiacet demonibus. nō aſſiſtit regi. ſed aſſiſtit deo. ⁊ nō militat cū homībꝰ ſed cū angelis. nō habet theſaurū terrā. ſꝫ celū. nō indiget ſeruis. magisautē habet ſeruos. poſſeſſiōes. ⁊ cogitatōesque rebꝰ domināt̉. Quid igit̉ pauꝑe hoc melius eſt vnqͣꝫ. Pauimētum deniqꝫ habet celum. Si aūt pauimentū tale eſt. excogita tectum. Sed nō habet equos ⁊ currū. Quidautē ei opꝰ eſt qui ſuꝑ nube vehi debet ⁊ eſſecū chriſto. Ex his apparet ꝙ in voluntaria