Declaratio ſuper regulā minorū
culmine auctoritatis eccl̓ie in obligatiōe etdebito virtutis ⁊ ſanctitatꝭ. ſꝫ nō in formailliꝰ diſtricte diſcipline ⁊ pauꝑtatis debitoſupradicta. Hoc reꝑies notū. xij. q. j. ca. viij.Uidētes. At Bern̄. ſcd̓o d̓ ꝯſideratōe. Neceſt locꝰ ocio vbi ſedula viget ſolicitudo omniū eccleſiaꝝ. Nā qͥd tibi dimiſit ſanctꝰ Petrus. Qd̓ habeo inqͥt tibi do. qͥd eſt illd̓. vnūſcio neqꝫ auꝝ neqꝫ argentū. cū ip̄e dicat argentū ⁊ auꝝ ⁊c̄. Eſto vt alia quacūqꝫ ratiōehoc tibi vēdices ſꝫ n̄ apl̓ico iure nec tibi dare qd̓ nō habuit potuit. Hec Bern̄. Ad tertiū dicendū ꝙ p̄lati ad illā vitā nō tenēt̉. qͥaindifferēter om̄ibꝰ p̄ponit̉ eā volētibꝰ imitari. Un̄ Hiero ad Helbidiadē. Uis ꝑfectaeſſe ⁊ in pͥmo ſtare faſtigio dignitatꝭ. fac̄ qd̓fecerūt apl̓i. Uende oīa q̄ habes ⁊c̄. Ad qͣrtum dicendū ꝙ iſta apl̓ica ꝑfectio nō eſt ſolū in itinere ſꝫ domī etiā obſeruāda vt nullum depoſitū pecunie habeat̉ ab his qͥ ꝑfectionis regl̓am imitant̉ Un̄ Chryſo. ſuperMatth̓. omel̓. xxxiij. in fine expoſitōis litteralis de nō poſſidēdo aut portādo auꝝ veargentū dic̄ ſic. Si in aliena patria exiſtentes ad ignotos abeūtes nihil ampliꝰ oportꝫpetere qͦtidiano cibo. multo magꝭ domi manētes. Itē. xxij. Luce ſuꝑ illud. Nūc qͥ habꝫſacculū. dic̄ glo. In hͦ nobis dat̉ exemplū vtnōnunqͣꝫ cauſa inſtāte q̄dā de noſtri ꝓpoſitirigore ſine culpa poſſumꝰ ītermittere. Uerbi gr̄a. Si ꝑ inhoſpitales regiones iter agmus. plura viatici cauſa licet portari qͣꝫ domi habeamꝰ. Et exp̄ſſe in euāgelio aꝑte ꝓhibet apoſtolis poſſidere pecuniaꝫ ⁊ portare.vt patet ex Hieronymo ſuꝑ Matthe. ibidēEt Rabano. Hec fuit pauꝑtas apl̓ica antepaſſionē ⁊ poſt ad tꝑs. tn̄ medio tꝑe paululum diſpēſatione dn̄i interrupta Nec tamēom̄es vt dictū eſt ad hoc tenent̉. Et illud ībum Auguſtini loquēs de cōi ſtatu omniūp̄cedētibꝰ nō repugnat. Sꝫ iſtū regule articulū fratres p̄uaricari vident̉. dū recipiantalij pauꝑes ſibi pecunias erogatas. Si em̄ille facit cuiꝰ auctoritate fit. ip̄oꝝ aūt auctoritate ꝓ libitū eorū ſuis familiaribꝰ pecuniepluries cōmēdat̉. ac aliquotiēs extra domini ptātē. gͦ ip̄i pecuniār̄cipiāt vt videt̉. Ad hͦpatet rn̄ſio. qm̄ dare ⁊ reciꝑe opponūt̉ relatiue. Igit̉ de neceſſitate ſicut dare ſe habꝫ addominij trāſlatōꝫ ⁊ pͥuationē dātis. ita ſe hꝫreciꝑe ad dominij acqͥſitionē. Sicut gͦ nullus dat aliqͥd niſi intēdat ſe pͥuari dn̄io eiuſ
qd̓ dat ⁊ ip̄m trāſferre in aliū. ſic nec recipitꝓprie aliquid ẜm qd̓ receptio opponit̉ donationi. niſi qd̓ intēdit ſibi rei dominiū acqͥrere. Uerſus. Nō tibi dat qͥſqͣꝫ niſi qͦ vult exppͥari. Nectu qͥd recipis niſi velis eidomīariNāqꝫ recepta data ſibi ſunt aduerſa relataDans ſua. pͥuat̉. recipit qͥ poſt dn̄at̉. Argumentū aūt factū ex falſa ſuppoſitōne ꝓcedit.quia nō fratrū ſꝫ mittentiū auctoritate pecunia cuſtodit̉. Un̄ dn̄ium apud mittētesſꝑ ibi remanet donec ſit ꝓ fratꝝ neceſſitatibꝰcōmutata. qd̓ ꝓbat̉. Quia dicit lex. ff. de acrēdo reꝝ dominio. Idē in bonis nr̄is hr̄eintelligimur quotiēs poſſidētes ereptionēaūt amittētes ad recuꝑandū eā actiōꝫ habemus. Cū gͦ ille qͥ miſit pecuniā ſi viuit poſſiteā repetere ſic̄ ſuā. nunqͣꝫ a dn̄io ſuo receſſit.nec in ius trāſijt alienū. Forte dices ꝙ mittens pecuniā intēdat ſe pͥuari illiꝰ dominioFateor ꝙ veꝝ eſt. ſꝫ mō licito ⁊ fratribꝰ honeſto. Cū em̄ intēdat frēs habere apud deum īterceſſores. n̄ intēdit eos ob vſum pecunie ſue ꝯſtituere p̄uaricatores. Manet gͦ ſꝑpecunia in bonis eiꝰ donec ſit ꝓ fratꝝ neceſſitatibꝰ cōmutata. Ampliꝰ ponamꝰ ꝙ intendat ſe pͥuari dominio pecunie ſtatim vt ē alenis fratribꝰ famulari cōmendata. Dico ꝙadhuc a fratribꝰ nō recipit̉. cū nō intendantꝙ aliqͣ ꝓ eis recipiat̉ pecunia ſicut ſua. nec oīnō ꝯſentiāt ꝙ eis poſſeſſio acquirat̉. ſine cōſenſu aūt nō acquirit̉ poſſeſſio Un̄ dicit lexff. de acqͥrēda reꝝ ꝓprietate. ꝙ ī amittēda poſſeſſione affectio eiꝰ qͥ poſſidet eſt intuenda.Itaqꝫ ſi ī fundo ſis ⁊ tamē nolueris eū poſſidere. ꝓtinus amittes poſſeſſionē. nec etiaꝫſine volūtate donatorꝭ trāſfert̉ dominiumvt patet. ff. de acqͥren. reꝝ ꝓprieta. ⁊ dominioUn̄ cū dator pecunie intēdat eā dare tn̄ vtpoſſit in fratrū vſum ꝯuerti nūqͣꝫ vult ī eosdn̄ium trāſferri. ſꝫ tm̄ ꝓ ip̄oꝝ neceſſitatibꝰcōmutari. Ponamꝰ ꝙ pecunia tradat̉ ꝑ manus diuerſas vſqꝫ ad cēteſimā ꝑſonā datori penitꝰ ignotā. Dico ꝙ adhuc manet ī bonis eiꝰ. eo em̄ modo qͦ tenuit eā auctoritateſua pͥmꝰ. tenet ſcd̓s. tertiꝰ. ⁊ milleſimꝰ. qͥa dic̄lex. ff. de acqͥren. reꝝ dn̄io. ꝙ traditio nihilampliꝰ trāſferre debet vl̓ poteſt ad eū qͥ accipit. qͣꝫ apud eū qͥ tradidit. vn̄ ſemꝑ poteſt repetere hmōi ſicut ſuā qͥ ip̄am ꝓ fratꝝ neceſſitatibꝰ cōmendat. poteſt em̄ mutare volūtatē ſuā ⁊ ꝓ tāto repetere. aliter eſt in vltimisvolūtatibꝰ defunctoꝝ. qꝛ voluntas eorū eſt