Fo.CCEXXVIII

habendo ⁊ in habēdi ratione. Qui autē hahent loculos ꝓ ſeipſis. habent eos vt infirmi cōueniētes cum chriſto in habendo. ſednon in habēdi modo. quia ipſe non habuitloculos ꝓ ſeipſo. vt viſum eſt. ſed cum hac īfirmitate tanto ad perfectionem appropinquant. quanto paucioribus ſunt contentiEcce ꝙ chriſtus legem datam apoſtolis d̓loculis non habendis. ipſe compleuit circumeūdo per caſtra in quibꝰ nō habuit vbicaput ſanctiſſimū reclinaret. Et licet qd̓ ammodo infirmū videat̉ ẜm genus ſuū reſpectu ꝑfectionis Pauli. neceſſaria recipere illo modo quo deꝰ recepit a mulieribꝰ ſecumitinerātibꝰ. ⁊ comedēdo in menſis alienis.Eſt tamē longe ſublimiꝰ. ſic de menſis alienis viuere ꝙ nihil ex eis poſſeſſorie habeat̉qͣꝫ depoſitū recipere ⁊ pecuniam cū refertisp̄mptuarijs poſſidere. Propter qd̓ dominꝰſingularis ꝑfectiōis modū illū in exempluꝫcōmendās. apoſtolis habere loculos interdixit. ⁊ ip̄e modū ip̄m maiori parte vt oſtenſum eſt cuſtodiuit. Unde nūqͣꝫ in textu euāgelico mētio fit de loculis niſi ſexta die antearticulū paſſionis. vbi de Iuda dicit̉ ꝙ furerat ⁊ loculos habens. Ioh̓is. xij. Et infra.xiij. dicit̉ Ꝙ quidā putabāt ꝙ loculos habebat iudas. dixiſſet ei Ieſus. Eme que nobis neceſſaria ſunt. Circa illud etiā tempuſimo ip̄a veſpera qua voluit cōprehendi diſpenſauit cū apoſtolis vt poſſent habere loculos ſinguli durāte rabie ꝑſecutiōis mortuo ſaluatore. Unde Lu. xxij. Quando miſi vos ſine ſacculo ⁊c̄. Nunqͥd aliquid defuit vobis. ⁊c̄. Sed nūc qui habet ſacculū. ⁊c̄.Ibi gloſa Bede dicit. Nō eadē viuendi regula ꝑſecutiōis qua pacis temꝑe diſcipuloſiformat. Miſſis em̄ diſcipulis ad predicandū precepit eis ne quid tollerēt in via. ordinans vt qui euangeliū p̄dicat de euangelioviuat. Inſtāte autē mortis articulo. et totailla gente paſtorē ſimul ⁊ gregē perſequentecongruā temporū regulam decreuit. ꝑmittens vt tollant victui neceſſaria donec ſopita perſecutorū inſania tempꝰ euāgelizandiredeat. Hec gloſa. Igit̉ apoſtoli miſſi ad p̄dicandū loculis caruerunt. Temꝑe vero ꝑſecutionis ⁊ paſſionis diſpenſatiue loculospro ſeipſis habuerūt. Tertio bona multitudinis ad tempꝰ diſpenſauerūt ⁊ illam diſpenſationē tanq̄m impeditiuā verbi dei dimittentes ad primariā reuerſi nuditatē. lo-

culis caruerunt. vt ſupra viſum eſt. Preterea licet domino volēte portati fuerint loculi a Iuda ꝓditore. nō tamē videtur ī eisaliquid iuris poſſeſſorij vendicaſſe. UndeIoh̓is. xiiij. Uenit princeps mūdi huiꝰ. ⁊c̄.Gloſa. Noluit dominꝰ habere quod perderet. venit pauꝑ ne haberet diabolꝰ quod auferret. Reſpōdeo ergo breuiter ad obiectūde loculis ꝙ chriſtꝰ aliquando habuit loculos pro alijs. vt ad hoc informaret eccleſieprelatos. Itē habuit loculos pro infirmiscōſolandis qui habēt loculos pro ſeipſis.Sic in eorū ſolatiū fugit cū quereret̉ lapidandus ne deſperēt ſi aliquando fugiant ꝑſequētes. Si in exemplū fortium ſe ſponteobtulit in paſſione. ⁊ pro ip̄is in paupertateinformādiſ. caruit loculis quaſi nec ſemperhabitos tenebat poſfeſſorie recōditos. vt qͥhabent ꝓ ſeipſis ⁊ non gratia diſpenſatōisloculos. ſciant ſe in hac parte perfectionisapicē non tenere. Et cū dicit̉. ſufficit diſcipulo. reſpondendū eſt ꝙ magiſter vnus diuerſos docet diſcipulos. ſingulis in ſuis gradibus ꝯdeſcēdēs. ſicut apoſtolꝰ inter ꝑfectosloquebatur ſapiētiam. lac dans paruul̓ adeſcam. Nō debet diſcipulo ſufficere lactꝭ capaci in lacte ſemꝑ ſiſtere etiā ſi lac bibat magiſter ei cōdeſcendens. ſed magis ad hoc tēdere vt ſolidi cibi ſit capax. Ita in propoſitonon debet diſcipulo ſufficere vt ſit ſicut magiſter eius infirmis cōdeſcendēs. niſi vt eſtpoſſibile gradatim in artis apices ſe extendat. Unde illud verbū. Sufficit diſcipulo.pro ſolatio tribulatiōis. dictum eſt ſpecialiter. vt ſcꝫ exemplo magiſtri in tribulationūſufferentia viriliter ꝑſeuerent. Ad ſecundum dicendū ꝙ illa manicheorū calumniaproceſſit ex inſipientia manifeſta. Predictaenim paupertatꝭ diſtrictio non fuit impoſita apoſtolis vt p̄latis. cū nōdum illo tempore p̄lati eſſent nec etiā ſacerdotes. ſed tantūautentici predicatores miſſi toti mundo inanctitatis exemplū vt ſuperius eſt oſtēſumUnde illa paupertatis diſtrictio nullos ligat alios niſi illos qui ad hoc ſponte ſe obligant propter chriſtū. Non ſolū ergo poſtSilueſtri tēpora. imo ſtatim in eccleſie pͥncipio ipſi diſcipuli xp̄i inſtituerunt prelatoſin ſuarū curarum cuſtodijs reſidentes. quibus nunqͣꝫ fuit interdictum habere bōa eccleſie ſibi neceſſaria ī ſe ⁊ ſuis ſubditꝭ pauꝑib erogāda. Succedūt gͦ epiſcopi apoſtōi ī