Fo.CCCXIIII
ſapit ⁊ ip̄a ſapīa. qua eſt in bonis nullū melius. Hec ille. Senſu aūt guſtꝰ reꝑato ꝑ ſapientiā. omēs ſenſus ſpūales ꝯualeſcūt ⁊ vegetant̉. Un̄ Bern̄. lib̓. de amore dei. c. xix. dicitGuſtū aūt qui fit in ſapiētia quedaꝫ ſeqͥturſaporis dulcedo. quā in interiori ſuo ſentiēſaīa. modo quodā ſingulari qͥ ſuſcipit cūctadiſcernit ⁊ dijudicat. ſeqꝫ ⁊ omēs ſenſus vegetat ⁊ cōfortat. ſcꝫ interioreſ. Hec ille. Hicem guſtus ſaporoſe ſapiētie. ſenſum viſus īteriorē clarificat ad deū ſapide cōtemplādūUnde Sapīe. vij Eſt em̄ in ſapiētia ſpiritꝰintelligētie omīa ꝓſpiciēs. ⁊ cetera ibi ſcpͥta.Senſum auditus excitat ad verbū d̓i dulciter audiendū. Unde Prouerb̓. viij. dic̄ ſaientia. Beatꝰ homo qui audit me. ⁊ qͥ vigilat ad fores meas quotidie. Et infra. Quime inuenerit inueniet vitā. ⁊ cetera. Senſum olfactus interiorē incitat ad dilectū ſuum ſuauiter odorandū. Unde Ecc̄i. xxiiij.dicit ſapiētia. In plateis ſicut cynamomū ⁊balſamū aromatizās odorē dedi. quaſi mirra electa dedi ſuauitatē odoriſ. Senſum tactus interiorē fortificat ad dilectū inſeꝑabiliter tenenduꝫ. Prouerb̓. iij. dicit ſapīa. Lignum vite eſt his qui apprehēderint eā. et qͥtenuerit eā beatus. Guſtu igit̉ ſpirituali aīeꝑ ſapīam reformato. om̄es ſenſus ſpiritua.les aīme reformant̉ ⁊ vegetant̉. Qd̓ etiā auguſtinꝰ lib̓. x. ꝯfeſſionū oſtēdit. vbi dicit. Ꝙom̄es ſenſus ſui interiores ꝑ amoroſe ſapīeſaporē ferebant̉ in ſummū appetibile. Et exemplificat ibi. vt infra patebit. De huiuſmodi ſapīa dicit Iacobꝰ. c. iij. Sapiētia que deſurſuꝫ eſt. pͥmū quidē pudica eſt. qꝛ vitat corruptelas peccati. pacifica ⁊ modeſta eſt ī oībus tenēs mediū. ſuadibilis eſt. bonis ꝯſentiens. plena miſericordia ⁊ fructibꝰ bonis.iudicās ſine ſimulatōe. fructꝰ aūt iuſticie inpace ſemināt̉ facientibꝰ pacē. Igit̉ donū ſapiētie nō ſolū docet ẜm rectū iudiciū ꝯtemplari diuina ſꝫ etiā docet regulari humanoſactus excellētiori mō qͣꝫ ſapiētia que eſt ꝟtꝰintellectualis. Cuiꝰ rōem aſſignat Augꝰ. li.xij. de trini. dicēs. Suꝑior ꝑs ratiōis ſapiētie deputat̉. inferior aūt ſciētie. Suꝑior autem rō vt ip̄e in eodē libro dicit. intēdit rōnibus ſuꝑnis .ſ. diuinis ⁊ ꝯſpiciēdis ⁊ ꝯſulendis. Cōſpiciēdis quidē ẜm ꝙ diuina ī ſeip̄iꝯtemplat̉. Cōſulēdis aūt ẜm ꝙ ꝑ diuina iudicat de humanis. ꝑ diuinas regulas dirigens actus humanos. vt homo nō ſolū aſſi
miletur deo ẜm imaginē. ſed etiā ẜm operationes ꝓut poteſt. Un̄ Auguſtinꝰ libro deſermone dn̄i in monte dicit Sapiētia eſt cōtemplatio veritatis. pacificans totū hominem. ⁊ ſuſcipiēs ſimilitudinē dei. Prouerb̓.iij. Precioſior eſt ſapientia cunctis opibus.⁊ om̄īa que deſiderant̉. non valēt huic comparari.Capitulū. IIIErtio videndū eſt qualiter iſte precioſiſſimꝰ theſaurꝰ doni ſapiētie inueniri ⁊ obtineri poſſit. De hͦ notandū ꝙ ſapiētia ⁊ eſt querēda. ⁊ eſt poſtulāda a deo. querendo inuenit̉ ſed poſtulandoa deo poſſidet̉ Inuenit̉ ꝑ cognitionē. ſꝫ poſfidetur ꝑ dilectionē. ꝑ cognitionē videt̉. perdilectionē amplexat̉ ⁊ guſtat̉. Uidere pertinet ad intellectū. ſed amplexari ⁊ guſtare ꝑtinet ad voluntatē ⁊ affectū. Unde Richardus libro qͣrto de cōtemplatiōe. ca. xv. dicit.Sicut deꝰ per memoriā audit̉. ꝑ intellectuꝫvidet̉. Ita ꝑ affectū amplexat̉ ⁊ guſtatur vl̓aſtringit̉ ⁊ ſic tenetur. ⁊ hoc vtiqꝫ eſt perfectius qͣꝫ videre ſolū. Quod oſtēdit Auguſtinꝰlibro. ix. de trinitate in fine vbi dicit. ꝙ actꝰamplexandi ſiue tenēdi eſt ꝓprius actus voluntatis. Nō enim ſufficit volūtati illud qd̓eſt p̄ſens intellectui ꝑ modū viſi. niſi etiamfiat p̄ſens volūtati ꝑ modū amati. Dicit em̄idē Auguſtinꝰ in epl̓a ad Dardanū. ꝙ qͣndoqꝫ fit ꝙ aliqui cognoſcūt deū ⁊ eū nō hn̄tExemplū de medico qui ſanitatē alicuiꝰ cognoſcit nō ꝓpter hoc habet. ibi p̄ſcindit Auguſtinꝰ cognoſcere ab habere. Primo igitur queramꝰ ſapientiā inueſtigādo ꝑ cognitionē donec tandē mereamur eā a d̓o reciꝑeꝑ amplexū ⁊ deguſtationē. Hūc precioſumtheſauꝝ ſapiētie docet querere SalomonProuerb̓. ij. c. dicens. Si queſieris ſapiētiam quaſi pecuniā. ⁊ ſic̄ theſauros effoderiseā. tūc intelliges timorē dn̄i. qui eſt initiumſapiētie. Que verba exponēs Hierony. dic̄.Qui theſauros effodit terrā reijcit. foueā inaltū fodit. ſedulꝰ inſiſtit donec inueniat qd̓querit. Sic qui theſauros ſapiētie inueniredeſiderat. omne pondꝰ terrenū a ſe reijciat.in ſe foſſam humilitatis faciat. nec quieſcatdonec inueniat. Hec ille. Ipſa enim ſapientia. ſicut dicit̉ Sapīe. vj. faciliter videtur abhis quiquerūt eam. ⁊ cogitare de illa ſenſuſeſt cōſummatꝰ. Eſt igit̉ querēda ſapiētia.quia ſicut ip̄a dicit. Qui me īuenerit. inueni