De ſeptem donis ſpirituſſancti
Eſt ⁊ alia ſapiētia vera ⁊ increata. de quadicit̉ in libro Sapīe. c. vij. ꝙ ip̄a eſt candorlucis eterne ⁊ ſpeculū ſine macula diuīe maieſtatꝭ. ⁊ imago bonitatis illiꝰ. Et cū ſit vna.om̄ia pōt. ⁊ in ſe ꝑmanēs oīa innouat. ⁊ pernatiōes in aīas ſanctas ſe trāſfert. amicosdei ⁊ ꝓphetas ꝯſtituit. ſcꝫ ꝑ internā locutiōꝫ.qꝛ ſicut dic̄ Augꝰ. li. vj. ſuꝑ Gen̄. ad litteramSapīa increata que eſt filiꝰ dei n̄ ceſſat loqͥocculta inſpiratōe ⁊ reuelatōe ad intellectualem creaturā vt ad ſe cōuertat̉. ⁊ ſic formetur. cū ip̄a om̄ia formet ⁊ innouet. Sꝫ neciſta ſapiētia eſt donū de quo nūc eſt ſermo.ſed largiſſima omniū donoꝝ datrix eſt.Eſt alia ſapiētia creata. ⁊ hec eſt duplex.qꝛ quedā eſt ꝑ ſtudiū humanū acqͥſita. et eſtvirtꝰ intellectualis. de qua loquit̉ ph̓s ī methaphiſica ſua q̄ pōt dici ſapiētia aliqualit̓.cū ī ea ſapor quidā inueniat̉ Habet em̄ philoſophia admirabiles delectatiōes. vt dicit̉x. ethicoꝝ. Licet ſapor ille nō ſit oleo gratieꝯditus. Poteſt etiā illa ſapiētia ꝑ rōis inqͥſitionē aliqualiter rectū iudiciū circa aliqͣsres diuinas hr̄e. licet incōplete. ſicut oſtēditHugo in ꝓlogo ſuꝑ ange. Hierar. vbi dicitſic. Ph̓is datū fuit ꝓpter eos quibꝰ ꝯſūmatōſeruabat̉ ⁊ inchoatio ꝑabat̉. vt inuenirēt veritatē illam quā oportuit ſuſciꝑe filios vitead obſequiū ſumme ꝟitatis. cuiꝰ labor ip̄isappoſitꝰ eſt. nobis autē fructꝰ ſeruabat̉. Nouiſſime aūt theologiā quandā ꝓ ratiōe diuinoꝝ ⁊ ſcrutatiōe inuiſibiliū quaſi cōſummaturi ſapīam addiderūt. ⁊ ibi corruere ceperūt in mēdacia figmentoꝝ. ⁊ ideo defecerunt ⁊ euanuerūt. Hec ille. Unde nec illa ſapientia eſt donū ſpūſſancti. de quo nūc loqͥmur. qͣꝫuis ab eo detur. Eſt igit̉ alia ſapientia que deſurſum eſt. ſicut dicit Iacobuſapoſtolꝰ in epl̓a ſua. iij. c. De ſurſum eſt. qꝛ apatre luminū eſt creata. Et hec eſt ꝟa ſapīa.quia ip̄e eſt veri ſplendoris ⁊ boni ſaporis.Splēdor dirigit intellectū ad veri cognitōnem. ⁊ ſapore erigit affectū ad boni ſaporoſam dilectionē. Igit̉ q̄ ſurſum ſunt ſapite. n̄que ſuꝑ terrā. ait apoſtolꝰ. Obiectū gͦ doniſapiētie pͥncipale eſt deꝰ. nō ſub ratiōe ꝟi abſolute. ſꝫ ſub rōne veri in relatiōe ad rōnemboni. vt eſt excitatiuū volūtatis ad eiꝰ ſaporoſam dilectiōem. Actꝰ aūt ſapīe eſt ꝯtemplari deū. nō quocūqꝫ modo ſed ex dilectōecum quadā experimētali ſuauitate ī affectuUnde Auguſtinꝰ libro. xv. de trinitate. ca.
vij. dicit. Ubi nulla eſt dilectio. ſcꝫ gratuita.quis vllā dicet eſſe ſapientiā. Et Bern̄. ſermone. lxxx. ſuꝑ Canti. dicit. Nec dixerim reprehēdendū ſi quis ſapientiā ſaporem bonidiffinierit. quare ſapiētia a ſapore denomīatur. Unde ⁊ Iſidorꝰ libro ethimologiaꝝ dicit. ſapiēs dictꝰ eſt a ſapore. quia ſicut guſtuſaptus eſt ad diſcretionē ſaporis ciborū. ſicſapiens ad dinoſcēdū ſapores reꝝ atqꝫ cauſarum aptꝰ eſt. Ex his igit̉ apparet ꝙ donuꝫſapientie eſt habitꝰ ſupernaturalis aīe a ſpirituſancto infuſus ad deū cognoſcenduꝫ ⁊ſaporoſe diligendū.Capitulū IIEcundo videndū eſt que ſit neceſſitas ⁊ vtilitas doni ſapiētie. De quonotandū eſt ꝙ ſicut dicit Bernardꝰin libro de amore dei. c. xv. Sicut corpꝰ habet ſuos qͥnqꝫ ſenſus quibꝰ anime cōiungit̉vita mediāte. ſic aīma habet ſuos qͥnqꝫ ſenſus ſpirituales quibꝰ deo cōiungit̉ mediante charitate. Sequit̉. Per ſenſus corporisveteraſcimꝰ ⁊ huic ſeculo cōformamur. perſenſum vero mētis renouamur in agnitionē dei in nouitate vite ẜm voluntatē dei ⁊ beneplacitū dei. Un̄ dicit apoſtolꝰ. Nolite cōformari huic ſeculo. ſed reformamini in nouitate ſenſus veſtri. vt ꝓbetis que ſit voluntas dei bona ⁊ beneplacēs ⁊ perfecta. Et īfra Bernardꝰ ca. xiiij. dicit. Sicut om̄s ſenſus corꝑales. vt viſus. auditꝰ. olfactus. ⁊c̄.ſine ſenſu guſtꝰ infirmātur ⁊ ebetant̉ in operationibꝰ ſuis. ſic om̄es ſenſus ſpiritualesinfirmant̉ ⁊ langueſcūt in operibꝰ ſuis ſineguſtu ſpirituali vel ſapiētiali qui guſtabiliaſpiritualia ſapida facit. Qd̓ Bernardꝰ beneoſtēdit ſermone. lxxx. ſuꝑ cātica vbi d̓t Hūcſaporē ꝑdidimꝰ ab ip̄o pene exordio generꝭnoſtri. Ex quo em̄ cordis palatū ſenſu carnis p̄ualeſcente infecit virꝰ ſerpentis antiq.cepit anime nō ſaꝑe bonū ac ſapor noxiꝰ ſubintrare .ſ. cōcupiſcētie ⁊ ſenſus hominis pmpti facti ſunt ad malū. Et ideo multa bonafiūt que nō ſapiunt facientibꝰ. qꝛ ſapor carnalis ſeu mali non eſt totaliter exterminatus. Sed nunc aſſidue ſapientia vincit maliciam in mentibꝰ quas intrauerit. ſaporemmali quē malicia inuexit ſapore meliori exterminās. Intrās em̄ ſapīa dū ſenſū carnūīfirmat ⁊ īfatuat. ītellectū purificat ⁊ cordipalatū ſanat ⁊ r̄ꝑat. ſanato palato iā ſapit bouꝫ