Fo.CCEXI

mentē ad ſua interiora vt audiat ibi verbaque nō licet hoī loqui. qꝛ nec forte ꝓprie poterunt dici ꝑ os carnis. Quia cū ſint verba ītellectualia nihil corꝑale habentia. nec imagineꝫ nec ſimilitudinē. ideo ꝑ os carnis nōexeunt. Et ideo illa nemo ſcit niſi qͥ accipit.Apoc̄. ij. Qd̓ exponēs Auguſtinꝰ ibidē dicitꝙ nemo ſcit niſi qͥ accipit. ꝑ reuelatōem vl̓ ꝑexperientiā. Cū his ꝯcordare videt̉ cōmentator ſuꝑ. vij. angelice hierarchie. loquēs depprietatibꝰ ſeraphiciſ. vbi dicit ſic. Ille qͥ hecverba dicebat vſqꝫ ad tertiū celū ꝑuenerat.⁊ intrauit ꝑadiſum dei. vbi verba om̄ino ſecreta ⁊ ꝓxima ſilētio audiuit ad que aurꝭ humana nō ꝯtigerat. que nemo audiret donecſciret. intus em̄ audiebant̉ ibiqꝫ dicebant̉. ⁊nō poterāt exire foras vbi erat homo. ⁊ propterea ab eo qͥ intus erat ⁊ valde intꝰ. ītrorſus audiri poterāt. Sed his qͥ foris erantdici nō debuerāt. Ne aūt illi qͥ foris erāt derelinquerent̉ ſi ab eo qͥ intus erat nō vocarent̉. nata ſunt verba de ꝟbis. ſicut verba d̓verbo nata fuerāt. de verbis que intꝰ ſeruari debuerūt verba q̄ foris ꝓferri potueruntde immēſis magna. de occultis obſcura. deimpenetrabilibꝰ ꝓfunda. que a nob̓ auditaſunt in ſcripturis. vtrū intellecta. neſcio. vn̄ctio tamē ſpūs docꝫ nos de om̄ibꝰ. pͥma Iohānis. ij. Itē ſpūſſanctus ꝑ donū intellectꝰnō ſolū facit nos penetrare om̄ia velaminaveritatis incarnate. ſꝫ ⁊ veritatꝭ īcreate. Uelamina aūt veritatis incarnate ſunt om̄esinfirmitates ⁊ defectꝰ quos ꝓ nobis aſſumpſit in natura humana. vt defectꝰ paſſibilitatis. famis. ſitis. ⁊ mortalitatis ⁊c̄. que donūintellectꝰ om̄ia facit penetrari vſqꝫ ad inuentionē nude veritatꝭ. Quia ip̄a veritas īcarnata dicit Ioh̓. xvj. Cū venerit ille ſpūs veritatis docebit vos omnē veritatē. Spūsveritatis d̓r. qꝛ a veritate ꝓcedit. ⁊ ideo docet omnē veritatē quia docet eū in quo ſuntom̄es theſauri ſapīe ⁊ ſcientie dei abſcōditiNam quia ab alio ꝓcedit ip̄um maniſeſtat.Un̄ dn̄s dicit ibidē. Nō em̄ loquet̉ a ſemetip̄o. ſed quecūqꝫ audiet loquet̉. qꝛ d̓ meo accipiet. ex quo docebit vos omnē veritatemneceſſariā quā audiuit. Docere aūt eſt ip̄mintellectū ad ſuū obiectū qd̓ eſt veritas apare. ex quo ſequit̉ veritatē cognoſcereSed ſciendū ꝙ triplex veritas eſt. Nameſt veritas cognitiōis. veritas oꝑationis. etveritas dilectiōis. Per veritatē cognitiōis

ſpūſſanctus on̄dit nobis fidē xp̄i ⁊ doctrinam eſſe veriſſimā. Per veritatē oꝑationisxp̄i docet nos oꝑationē ꝑfectiſſima. Per veritatem dilectōis xp̄i oſtēdit nobis charitatem maximā. Ad has veritates poſſunt reduci alie veritates neceſſarie. Itē ſpūſſanctus ꝑ donū intellectꝰ nō ſolū facit nos penetrare om̄ia velamina veritatis incarnateſed ⁊ velamina veritatis increate. UndeIohannis. xvj. dicit Ieſus. Ille ſcꝫ ſpiritꝰ /ſanctus me clarificabit. Qd̓ verbū exponēſAuguſtinꝰ dicit. Spūſſanctus clarificat filium. nō ita ꝙ de nō claro faciat claꝝ. ſed eūclarificat in nobis quādo nobis eū manifeſtat. vt clarū clare cognoſcamꝰ. Sed qꝛ ſpirituſſanctꝰ ꝓcedit ab vtroqꝫ .ſ. patre et filio.ideo vtrūqꝫ nobis reuelat. Hec aūt reuelatio fit quādo ſpūſſanctꝰ ꝑ donū intellectusmentē noſtrā a terrenis eleuat ⁊ purgat ⁊ īflammat. Affectꝰ em̄ terrenꝰ ⁊ animalis impedit intellectū ne ſpūalia intelligat. qꝛ animalis homo nō ꝑcipit ea que ſunt ſpūs deiait apl̓us. j. ad Corinth̓. ij. Ideo talibꝰ nō fiunt reuelatiōes. ſꝫ ſpūſſanctꝰ intellectū. voluntatē. memoriā. ⁊ totā familiā mētis ab īferioribꝰ abſtrahēs impellit ad dn̄m querēdum. inueniendū. ⁊ habenduꝫ. Un̄ Bern̄.in ſermone de penthe. dicit. Spūſſanctus ꝓfecto monet memoriā. docet intelligentiaꝫ.mouet voluntatē. nec minimā paleā peccati intra cordis qd̓ poſſidet habitaculū patitur reſidere. ſꝫ ſtatim igne ſubtiliſſime circūſpectionis exurit illud ſpūs dulcis ⁊ ſuauisIgit̉ mēte purgata ⁊ mūdata ꝑ internā monitionē. excitat memoriā ad paterne allocutionis auditionē. qꝛ deꝰ ꝑ memoriā audit̉.vt dicit Rich̓. libro de cōtemplatiōe. ca. xv.Itē dicit Bernardꝰ ibidē. Spūſſanctꝰ docet intellectū ⁊ illuminat .ſ. ad diuini ꝟbi intellectionē. Quia ſicut dicit Rich̓. vbi ſupraDeꝰ ꝑ intelligentiā videt̉. Itē dic̄ Bern̄. ibidem ꝙ ſpūſſanctꝰ mouet volūtatē .ſ. ad ſancte trinitatis ꝑfectā dilectionē. Quia dicitRich̓. vbi ſupra. Deꝰ ꝑ voluntatē vel affectūamplexat̉. ⁊ ſic habet̉. Sed ⁊ filiꝰ reuelat patrem. Unde. ij. Eorinth̓. c. iij. dicit apoſtolꝰ.Uſqꝫ in hodiernū diē idipſum velamē ī lectione veteris teſtamēti manet nō reuelatūqd̓ in xp̄o euacuat̉ dū nobis patrem r̄uelat.Unde Ioh̓. xvij. dicit dominꝰ. Ego clarificaui te pater. Quod exponēs Auguſtinꝰ dicit. Filius clarificauit patrē. nō ꝙ de minꝰ