CCEXFo.
alia ratio quā Augꝰ. ponit in lib̓. ij. de doct̉.xp̄iana paꝝ poſt pͥncipiū vbi loquēs d̓ ſeptēdonis. dicit de dono intellectꝰ ſic. Poſt qͥntum gradū .ſ. donū cōſilij. ꝑ qd̓ aīa leuat̉ abappetitu ſordiū inferioꝝ. aſcēdit in ſextū gradum ſcꝫ donū intellectꝰ. vbi iam ip̄m oculūpurgat quo videri poteſt deꝰ ab his qͥ huicſeculo moriunt̉. qui intm̄ vidēt inqͣntū moriunt̉ ſeculo. Ab illis em̄ nō ſolū certior ſed⁊ iocūdior ſpūs lucis incipit apparere in eniginate tn̄. Ꝙͣdiu em̄ in hac vita ſumꝰ ꝑegrinamur a dn̄o. qͣꝫuis ꝯuerſatiōꝫ habeamusin celis. Ulteriꝰ igitur introducit ad ſapiēCapitulū IIEcūdo videndū eſt quid ſit donū ītellectꝰ ⁊ quare ſic nominat̉. De qͦſciendū eſt ꝙ nomē intellectꝰ importat quandā intimā cognitionē. Dicit̉ em̄ intellegere quaſi intꝰ legere. Et hoc patet cōſiderāti differentiā inter cognitōnē intellectꝰ⁊ ſenſus. Nā cognitio ſenſitiua occupat̉ circa ſenſibiles qualitates exteriores. Cognitio aūt intellectiua tanqͣꝫ excellētior ⁊ ſubtilior penetrat vſqꝫ ad qͥdditates ⁊ reꝝ eſſentias interiores. qꝛ obiectū intellectꝰ eſt ꝙ qͥdeſt. vt dicit̉. iij. de aīa. Unde cognitio humana incipit a ſenſu tāqͣꝫ ab exteriori que nō ꝑficit̉ niſi ꝑueniat̉ ad intellectū. qui ꝟe cognoſcit qͥd eſt res. Dicit̉ em̄ in libro de ſpiritu ⁊aīa. ꝙ quicqͥd ſenſus recipit exteriꝰ. imagīatio rep̄ſentat interiꝰ. ratio inueſtigat. intellectus dijudicat. intelligētia cōprehēdit. et adꝯtemplationē adducit que memoria ꝯẜuatSꝫ aduertendū eſt ꝙ intellectꝰ qn̄qꝫ accipit̉ vt eſt vis aīe naturalis. Et ſic de intellectu loquit̉ autor libri de ſpū ⁊ aīma qͥ dicitꝙ intellectꝰ eſt vis aīme qua inuiſibilia ꝑcipit. Cui cōcordare videt̉ ph̓us. iij. de anima⁊ hic intellectus vt plurimū cecutiēs ē. Un̄pͣs. dicit. Neſcierūt neqꝫ intellexerūt. Itemintellectꝰ quādoqꝫ accipit̉ vt eſt virtꝰ intellectualis. ſiue vt eſt habitus pͥncipioꝝ naturalium q̄ ſubſunt lumini intellectꝰ. vt patꝫ. vj.ethicoꝝ. Sꝫ neuter iſtoꝝ eſt donū ſpūſſancti. licet vterqꝫ ſit a ſpūſancto. Sed quia homo ordinat̉ ad beatitudinē ſicut ad finē ſupernaturalē. vt apparet ex eius imagine. iōoportet ponere intellectū ſiue lumen aliqd̓vt eſt habitꝰ ſuꝑnaturalis pͥncipioꝝ ſuꝑnaturaliū. que ſunt articuli fidei. ⁊ ex cōſequenti quarundā oꝑationū que ordināt̉ ad fidē.
quia fides ꝑ dilectionē oꝑat̉. vt dicit apoſtolus ad Gal̓. v. Et hͦ lumē ſuꝑnaturale ⁊ ſuꝑadditū intellectui. ⁊ datū hoī vocat̉ donumintellectꝰ. qd̓ noīat quādā excellentiā cognitionis penetrātis vſqꝫ ad intimas reꝝ intelligendaꝝ eſſentias ⁊ ꝟitates. que nō fit itacōplete ex ꝟ̓tute luminis natural̓ intellectꝰſicut ex ꝟtute lumīs ſuꝑnaturalis ſuꝑadditi intellectui naturali. De qͦ intellectu dicit̉in libro de ſpū ⁊ aīa ꝙ intelligētia eſt vis aīeque immediate ſupponit̉ deo. Cernit ſiquidem ip̄m ſummū. veꝝ. ⁊ vere incōmutabilēSic anima ꝑcipit corꝑa ſenſu. imaginatione corpoꝝ ſimilitudines. rōne corporearuꝫreꝝ naturas. intellectu ſpūm creatū. intelligentia ſpūm increatū. vel ſicut dicit̉ in eodēlibro. Intellectꝰ eſt ea vis aīme qua de diuinis qͣꝫtuꝫ homini poſſibile eſt cognoſcit̉. adceleſtia archana penetranda. que penetrarinō poſſunt niſi ꝑ ſpūm eiꝰ qͥ etiā ꝓfunda deiſcrutat̉. Unde apoſtolꝰ. j. Coꝝ. ij. c. dic̄. Nobis aūt reuelauit deꝰ ꝑ ſpūm ſuū. qͥ oīa ſcrutatur etiā ꝓfunda dei.Capitulū IIIErtio videndū eſt q̄ ſit neceſſitas ſiue vtilitas doni intellectꝰ. De quoſciendū eſt ꝙ cū veritates neceſſariead ſalutē ſint nobis abſcōdite. ⁊ quaſi velate. tā in reꝝ naturis qͣꝫ in ſacris ſcripturꝭ. qͣꝫin diuinis ſacramētis ⁊ figuris. intm̄ vt ītellectus humanꝰ ſine adiutorio ſuꝑnaturaliſluminis nō poſſit ad eas apprehedēdas plene ꝑtingere. planū eſt ꝙ neceſſe fuit vt ſpūſſanctus intellectui humano ſuꝑadderet aliquod lumē ſuꝑnaturale. quo velamīa dictarum veritatū penetraret. ⁊ veritates abſcōditas apprehēderet. ⁊ eas ſic nobis manifeſtaret. Qd̓ vtiqꝫ ſpūſſanctꝰ facit dū nob̓ donum intellectꝰ inſpirat. Hoc donū em̄ intellectꝰ pͥmo facit nos penetrare velamīa ſiue tenebras mētis noſtre donec ad noticiāꝓpriam ꝑueniamꝰ. ⁊ imaginē ſancte trinitatꝭnobis cōcreatā cognoſcamꝰ cū dominꝰ Luce. xvij. dicat. Regnū dei intra vos eſt. id eſtī imagine ſua. Primo igit̉ donū intellectꝰ facit nos ad interiora noſtra ingredi dū menti inſpirat vt ſeip̄am primo cognoſcere diſcat. ⁊ in hoc diligēter ſe exerceat donec ſe videre quid ſit incipiat. Dicit em̄ Richarduslibro. iij. de ꝯtempla. ca. vj. ſic. Hoc exercitiocordis oculus mūdat̉. ingeniū acuit̉. intelligentia dilatat̉. Nihil recte eſtimat qͥ ſeipſum