Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CCLIXv
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptem donis ſpirituſſancti

inchoare p̄libare imitari. De his Bern̄.libro de amore dei. c. xxiij. ſeu penultimo dicit ſic. Quidā in ſanctitate vite hoīs interioris glorificatiōe ꝯtemplatiōe quadamfruitiōe diuinitatꝭ iam future vite beatitudinem p̄libare in hac vita vident̉ imitari.vt de corpoꝝ ſuoꝝ glorificatiōe quā pꝰ plene ꝑcepturi ſunt in hac vita nōnihil percipiant. Sequit̉. Accepta em̄ gratia qua habitantes in vnū ſeipſis in deo deo in ſeipſisfruunt̉. ip̄iꝰ carnis ſic ſentiūt ſe viciſſe om̄sꝯtradictiōes. vt vniuerſa carnis ſubſtantia ſit eis niſi inſtrumentū boni oꝑis.ſi ipſiꝰ miſerijs infirmitatibꝰ cōtabeſcunt.ex hocip̄o in interiori hoīe fortiꝰ ꝯualeſcuntquia qn̄ infirmor tūc fortior ſum potens.ait apoſtolꝰ. Sequit̉. Senſus em̄ quādaꝫnouā ꝑcipiūt ꝓpe ſpiritualē gratiā. Oculiem̄ fiūt ſimplices. vt certa experientia docꝫ aures obtēperantes Aliquādo in feruoreoratiōis tāta odoris ignota quedā fragrantia cōſpirat ſola experiētia ꝑcipit̉ qꝛ ignota. Et tāta eſt guſtꝰ in guſtando ſuauitasetiā poteſt niſi exꝑientiā ſciri .i. mutuum cōtactū ſpūalis charitatis. quo incentiuum tm̄ fit. vt videant̉ ſibi inter ſeipſos ſpūalis cuiuſdā voluptatis gerere ꝑadiſū. vulnus etiā totiꝰ corꝑis cōpoſitiōe. vite morum actuū decore. mutue etiā ſeruitutisetiā deuotis exhibitiōibꝰ pijs ſuſceptiōibꝰſiue cuiuſdā gratie beneplacito. ſibi inuiceꝫꝯueniūt ꝯuiuūt. vt ſit vere eis cor vnumaīa vna. Nimiꝝ futurā corpoꝝ ſuoꝝ gl̓iam hic initiāt ex puritate ꝯſciētie mutueuerſatiōis gr̄a. ꝑfecte habituri in futuraꝫꝑhenni vita. Hec Bern̄. Ecce donuꝫ cōſilireficit ꝯuiuātes ſup̄mos ſcꝫ ꝯſiliarios ſacriꝯtemplatiōibꝰ. eos in tabernaculo. id eſtin ſecreto mētis facit diuina ꝯſilia audire.Itē reficit ꝯuiuātes medios .ſ. ſenſus rōnales. milites ciues morales. ſacris ꝟitatibꝰ facit eos ꝯſilia diuina in tabernacl̓o ꝟeintelligere. Itē reficit ꝯuiuātes infimos. ſcꝫartifices. ruſticos. miniſtrantes. vt ſenſusanimales interiores exteriores ī regno vl̓in ciuitate aīe laborātes deiformibꝰ oꝑationibꝰ. eos facit diuina ꝯſilia oꝑando adimplere. qd̓ ꝑfectoꝝ eſt. Seqͥmini igit̉ ꝯſilium dei. qꝛ ſicut dicit Augꝰ. xxvj. ꝯͣ rauſtuꝫCōſiliū dei eſt ſuꝑ om̄e cōſiliū creature. vtmūdanis videat̉ ſtulticia. vt on̄dit Grego.xxvij. moral̓. ſit defectꝰ in ꝯſilijs. ſꝫ qꝛ

ſunt tāte ꝑfectiōis mūdus ea poteſt ītelligere neqꝫ cognoſcere. Qd̓ eſt mirūnec ip̄m cōſiliariū cognoſcere poſſit .ſ. ſpūmſanctū. vt dic̄ dn̄s Ioh̓. xiiij. c.CapitulūExtū donum ſpirituſſancti qd̓ facit diē ꝯuiuiuꝫſpūale in aīa eſt donū intellectꝰ.De quo ſunt quinqꝫ notāda. Primo qͣredonū intellectꝰ p̄cedentia dona ſequatur.Secūdo quid donū intellectꝰ ſit. vel qͥddicat̉. Tertio que huiꝰ doni ſit neceſſitasvel que vtilitas in eo ꝯferat̉. Quarto qualiter ex eo dies ſpūalis in anima oriatur.Quinto qͣliter ꝯuiuiū aīe ex eo p̄paret̉Primo igit̉ videndū eſt qualit̓ donū intellectꝰ p̄cedētia dona ſequat̉. De ſcien eſt Anſelmꝰ in li. de ſil̓ itu. circa finē dicit iſtū ordinē eſſe rōnabilē. Cuiꝰ rōem ibidem aſſignat dicēs. Quinqꝫ dona ſpūſſancti p̄cedentia ꝑtinēt ad vitā actiuā. hec autduo .ſ. intellectꝰ ſapiētia ꝑtinēt ad vitā ꝯtēplatiuā. duo ſpūſſctūs p̄dictis qͥnqꝫ ſuperimponit vt edificiū ꝑfecte cōpleat̉. Sꝫ vitaactiua p̄cedit ꝯtēplatiuā tāqͣꝫ diſponēs potētias ꝯtēplatiuas ad actꝰ ſuos ne in oꝑationibꝰ ſuis impediāt̉. Un̄ Grego. lib̓. vj. moraliū dic̄. Qui arcē ꝯtēplatiōis aſcēdere deſiderat pͥus neceſſe eſt vt in oꝑe actiōis ꝑfecte ſe exerceat. Igit̉ in ordine aſcēſionis abinfimo dono .ſ. timoris ad ſummū donū ſcꝫſapīam qͥnqꝫ dona p̄dicta p̄cedere debēt donum intellectꝰ ſapīe. Un̄ Anſel. ibidē dic̄ſic. Poſtqͣꝫ ſpūſſanctꝰ mentē facit pauentēdonū timorꝭ. ſibiqꝫ ꝯpatientē ꝑdonū piet ea ſunt faciēda manifeſtat donū ſciētie illa fortit̉ exequit̉ donū fortitudinis.ip̄is ſuo exēplo facit alijs ꝯſulere donūſilij. poſt ſpūſſanctꝰ accēdit mentē ad intelligendū cur illa fieri debeāt. vltimo a ſolo deo remuneratōiꝫ q̄rat iſtoꝝ. Sꝫ qͣredonū intellectꝰ īmediate ſeqͣt̉ donū ꝯſilijHuiꝰ ratio eſt. cōſiliū ſit affectuū inqͥſitiuꝰ rōnis directiuꝰ. vt dictū eſt ſupra. intellectꝰ autē ſit lumē. vt d̓r in libro de ſpiritu aīa. ph̓us. iij. de aīa vocat intellectū agentem lumē qd̓ penetrat vſqꝫ ad intima ſcꝫ adeſſentias reꝝ qͥdditates. nunqͣꝫ eſt ꝑfecta veritatꝭ inqͥſitio. neqꝫ ꝑfecta inuētio vbi fuerit intellectual̓ illuminatio. Un̄. ꝯſilium ſine intellectu. manet ſine affectu. Eſt