Fo.
CCCVII
res audiēdi habet qͥ habꝫ ſenſum intelligēdi. ⁊ affectū diligēdi ⁊ ꝓmerēdi ea q̄ ꝯſuluntur vel ꝑmittunt̉. vt ſupͣ dictū eſt. Itē conſilia a ſpūſctō inſpirata ſunt occulta. ſed tn̄ſue euidētie habēt plura teſtimōia. Quodſanctꝰ Bern̄. on̄dit in epl̓a ad comitē. ī quadicit ſic. Cū mors anīe pctm̄ ſit. vita eiꝰ ſine dubio iuſticia fidei eſt. qm̄ iuſtus ex fideviuit. Iuſtus autē qͥs eſt niſi qui amanti ſedeo vicē rependit amorꝭ. Qd̓ nō fit niſi reuelante ſpūſctō ꝑ fidem homini eternū deippoſitū ſuꝑ ſalute ſua futura. Que ſane reuelatio nō eſt aliud qͣꝫ infuſio gr̄e ſpiritual̓.ꝑ quaꝫ dū facta carnis mortificant̉. hō adregnū p̄parat̉. ſimul accipiens in vno ſpiritu ⁊ vnde ſe p̄ſumat amatū. ⁊ vnde reametne gratis amatꝰ ſit. Ecce teſtimoniū vnuꝫ.Sequit̉. Hoc itaqꝫ eſt illud ſacrū ſecretūqꝫ conſiliū. qd̓ a pr̄e filiꝰ in ſpūſctō accipiēs.ſuis qͦs nouit ꝑ eundē ſpm̄ iuſtificādos cōmunicat. ⁊ cōicando iuſtificat. qn̄ id quiſqꝫaccipit in ſui iuſtificatione vt incipiat ⁊ ip̄ecognoſcere ſicut ⁊ cognitꝰ eſt cū videlicꝫ datur ⁊ ip̄i in teſtimoniū p̄ſentire aliqͥd d̓ ſuafutura beatitudīe. quēadmoduꝫ ab eternolatuit in p̄deſtināte. ⁊ pleniꝰ appariturū ī beatificāte. de qua tn̄ ꝑcepta iā ſuimet ex parte noticia. interim quidē gloriet̉ in ſpe. nōduꝫ tn̄ in plena ſecuritate. Sequit̉. Ꝙͣ miſerandi ſunt qͥ ad tam iocundū ꝯſiliū iuſtorū nullū adhuc tenent ſue vocationis teſtimoniū. Sequit̉. O infelices amatores ſeculi male ſecuri. quātū diſtat veſtrū ꝯſiliuꝫa cōſilio iuſtorū. Proculdubio inter ꝯſiliūvtrorūqꝫ magnū chaos firmatuꝫ eſt. Namquō iuſtus longe ſe facit a ꝯſilio ⁊ conciliomalignantiū. ita nec reſurgēt oīno impij iniudicio. neqꝫ pctōres in cōſilio iuſtoꝝ. HecBernardꝰ ibidē. His ſubtilit̓ ⁊ fideliter intellectis apparet aliqͣliter differētia int̓ conſilia humana ⁊ diuina.Capitulū IIII.Uarto videndū eſt qͣliter ꝑ donuꝫꝯſilij dies ſpūalis in anīa oriatur.Circa qd̓ notandū eſt ꝙ Dioniſiuſlibro de diui. no. ca. iiij. dicit. ꝙ magnꝰ iſteſol eſt euidens diuīe bonitatꝭ imago. totusſplendens. ſemꝑ lucēs. ⁊ om̄ia luminis ſuicapacia illumīat quātū in ſe eſt. ⁊ menſuratdies ⁊ horas totiꝰ nr̄i tꝑis. Sic ſol diuinꝰſpūſſctūs ſepteꝫ radijs donoꝝ tā fulgidisqꝫ feruidis cauſat diuerſos dies et horas
ſpūales in anīa. vt dicit Grego. li. j. mvbi dicit. ꝙ donū ꝯſilij facit aliū diē qͣꝫ aliadona. Et exemplificat de om̄ibꝰ. Dies em̄ꝯſilij eſt illumīatio quedā mentꝭ. q̄ cōuiuātes facit cautos ne in aliqͦ ꝑiculo p̄cipitent̉.⁊ vt omīa prudent̓ ⁊ ordinate operent̉. Un̄conſiliū dicit̉ oculus ⁊ cautio futuroꝝ. vbiſupra. Qui ambulat in hac die nō offendit.Ioh̓. xj. Mane aūt huiꝰ diei orit̉ ab eternō radio ⁊ ꝓpoſito diuīe volūtatis ſe mentihūane manifeſtātis ꝑ radioſas inſpirationes. ex quibꝰ mens inſpirata exurgit ad cōformandū ſe volūtati diuīe. ẜm ꝙ inſpirat̉a ſpūſctō. ⁊ dirigit̉ a ſapīa increata. q̄ attingit a fine vſqꝫ ad finem fortit̉. ſuauiterqꝫ diſponit om̄ia. A cōſilio iſtiꝰ mirabilis cōſiliarij ⁊ volūtate nunqͣꝫ recedendū eſt. Und̓Eccī. vj. dicit̉. Fili audi ⁊ accipe ꝯſiliū meum. ⁊ ne abijcias illud. Fili inqͥt ſapīa. audi ꝯſiliū meū qͣntū ad intellectū. accipe qͣntū ad affectū. ⁊ ne abijcias qͣntū ad effectū.vt dicas cū Psͣ. Mane aſtabo tibi. ad cōſilia tua ſollicite inqͥrenda. ⁊ videbo. veracit̓intelligēdo. ex his qd̓ tibi placeat vl̓ diſpliceat fideliter exequēdo. Sed q̄ eſt volūtasdei cui iubemur ꝯformare nr̄am volūtatē.Rn̄dit Ceſariꝰ in epl̓a ad donatū vbi dicitſic. Uolūtas dei eſt quā xp̄s fecit ⁊ docuit.hūilitas in ꝯuerſatiōe. ſtabilitas in fide. inꝟbis modeſtia. in factꝭ iuſticia. in oꝑbꝰ miſericordia. in moribꝰ diſciplina. iniuriā facere nō noſcere. ⁊ illatā tolerare poſſe. pacēcū om̄ibꝰ tenere. crucifixo fortit̉ aſſiſtere. caritati eiꝰ inſeꝑabilit̓ adherere. xp̄o nihil p̄ponere. qꝛ nec ille nob̓ qͥcqͣꝫ p̄poſuit. Mane igit̉ aſtabo tibi ⁊ videbo. qm̄ nō deꝰ volens iniqͥtatē tu es. Meridies aūt huiꝰdiei clara ⁊ feruida ꝓcedit ex dono ꝯſilij ꝓut intellectū veritate illumīat. ⁊ affectū caritate inflāmat ad inqͥrendū ⁊ obẜuādū p̄clariſſima p̄cepta dn̄i ieſu. In qͥbꝰ ꝯuiuantes maxīe inflāmant̉ ⁊ illumīant̉. qꝛ p̄ceptūdn̄i lucidū illuminans oculos. ait Psͣ. Iniſtoꝝ p̄ceptoꝝ ⁊ ꝯſilioꝝ obẜuātia ſctā trinitas mētes amicabilit̓ viſitat. ⁊ dulcit̉ inhabitat. Un̄ Ioh̓is. xiiij. dicit dn̄s. Qui diligit me ẜmōes meoſẜuabit. ⁊ pr̄ meꝰ diligeteum. ⁊ ad eum veniemꝰ ⁊ māſionem apudeum faciemus. Ueniet ad nos pater viſitando memoriam. ⁊ excitando ad oꝑandūverbū patris illuminādo intellectū ſeu intelligentiā ad clare ꝯtemplādū. ſpūſſanctꝰ.