Fo.CCC I
eſt ſumme originis piꝰ ſenſus. ⁊ deuotꝰ affectus ⁊ fidelis famulatꝰ ſiue cultus. ꝑ fidemſpem ⁊ charitatē. Iſtis em̄ colit̉ deꝰ. vt dic̄Augꝰ. in enchiri. ca. iij. dū per fidem. ſpem⁊ charitatē in deū tendit̉. Ad qd̓ pietatꝭ donū inclinat ⁊ habilitat. Et in hͦ cultu diuino pietas fercula dulcia et multiphariamenti apponit ⁊ ꝓpinat. Nā in fide tot dulcia fercula menti exhibent̉. ⁊ paſcua virentia oſtendunt̉. qͦt ſaporoſe v̓tutes ⁊ ꝟitatesin ea ꝯtinent̉. q̄ ſunt mire. Un̄ Bern̄. ſuperCant̓. ſermone. iij. dicit ſic. Hi ſcꝫ cultoreſdei ꝓ fidei magnitudine digni īueniunt̉ qͥ īoēm plenitudinē dei īducunt̉. nec eſt ī om̄ibus apothecis ſapīe aliqͥd oīno a qͦ deꝰ ſcientiarū dn̄s arcendos cenſeat cupidos veritatis. nō cōſcios vanitatis. Magna em̄ fides magna meretur. Sequit̉. Iſtiuſmodimagnis ſpiritibꝰ magnꝰ occurrit ſponſus.emittens lucē ⁊ veritatē ſuā. eoſqꝫ adducit⁊ deducit in montē ſctm̄ ſuū. ⁊ in tabernacula ſua. Regē in decore ſuo videbūt p̄euntem ſe ad ſpecioſa deſerti. ad flores roſarū.ad lilia ꝯualliū. ad amena hortoꝝ. ad irrigua fontiū. ad delicias cellarioꝝ. ad odoramta aromatū. poſtrēo ad ip̄a ſecreta cubil̓.vbi ſunt theſauri ſapīe ⁊ ſcīe penes ſponſuꝫabſcōditi. hec vite paſcua p̄parata ſunt ī refectionē aīaꝝ fideliū. Beatꝰ vir qͥ impleuitdeſideriū ſuū ex ip̄is. hec Ber̄. Hec paſcuadulciſſima fides mēti on̄dit. Quid eī nō inuenit fides. fides attingit inacceſſa. dep̄hēdit ignota. cōp̄hēdit īmēſa. app̄hēdit nouiſſima. ait Ber̄. ſuꝑ Cant̓. Et Augꝰ. in lib. dev̓bis dn̄i dic̄. Nulle maiores diuitie. nullitheſauri. nulli honores nll̓a huiꝰ md̓i ſub̓amaior eſt qͣꝫ fides catholica. q̄ pctōres ſaluat. cecos illumīat. mortuos viuificat. ⁊ cetera ml̓ta q̄ ibi enumerant̉. q̄ oīa mētē reficiūt. Scd̓o pietas ī cultu diuīo qͥ fit ꝑ ſpeꝫnō vt eſt paſſio ſed vt eſt ꝟtꝰ theologica mētē ad cōuiuiū introducit. Et ibi ml̓ta fercula ſapida ei ꝓponit ⁊ ꝯuiuātibꝰ. Propriū em̄obiectū ſpei eſt btītudo et̓na q̄ eſt ſtatꝰ oīmbonoꝝ aggregatiōe ꝑfectꝰ. vt ait Boeciusiij. de ꝯſo. Sed ſperare btītudinē et̓nā ſiuedeū eſt appropinqͣre illi. Quia ſperās ꝓpinquiꝰ ſe hꝫ ad deū vl̓ btītudinē qͣꝫ deſperās.vt ptꝫ. Quare magꝭ attingit deū innitenseiꝰ auxilio ad ꝯſequēdū bonū ſperatū qͣꝫ fides dicēs. Mihi aūt adherere deo bonū īponere in dn̄o deo ſpem meaꝫ. Un̄ ⁊ beatꝰ
Augꝰ. lib̓. de trini. attribuit ſpei qͦddā frui.vbi dic̄. Quoddā eſt frui qd̓ eſt ſpei ⁊ nō rei.exqͦ ſpes īmediatiꝰ attingit deū qͣꝫ fides. etſic magꝭ appropinqͣt deo. Quāto aūt mensꝑ ſpem magꝭ appropinqͣt. tāto ſuauiores odores dei ſentit. Qd̓ on̄dit Bern̄. ſuꝑ cant̓.ẜmone. xxij. di. Licet dn̄s ſuauis ſit vniuerſis. maxīe aūt domeſticꝭ. ⁊ qͣnto ei qͥs familiariꝰ ꝓ vite meritꝭ ⁊ puritate mentꝭ appropiat. tāto eū recentioꝝ aromatū arbitror ⁊vnctionis ſuauioris ſentire fragrātiā. Porro hmōi nō capit intelligentia niſi qͣntū attingit experiētia. Et ibidē oſtendit pie ſpeiplures odores eē diuerſas ꝟtutes dicens.Uides ne aliqͦs magꝭ ad pnīaꝫ anīari ſpeindulgentie. īmo oīno dn̄e ieſu ꝓpter manſuetudinē q̄ p̄dicat̉ in te curremꝰ poſt te inodorē vngentoꝝ tuoꝝ. audiētes ꝙ nō ſpernas pauperē. nō horreſcas pctōrē nec horruiſti ꝯfitentē latronē. nō lacrimantē peccatricē. nō chananeā ſupplicantē. nō dep̄henſam in adulterio. nō clamātē publicanū. nōnegantē diſcipulū. nō ꝑſecutorē diſcipulorū. nō crucifixores tuos. In odore iſtoruꝫvngentoꝝ pijſſimorū curremꝰ donec regeneremur in ſpem viuā. j. Pe. c. j. Hec ſpes īmortalitate plena ē. Sap. iij. Et ſicut dicitGrego lib̓. vj. moral̓. c. xxj. Spes illa in eternitatē aīam erigit. ⁊ idcirco nll̓a mala q̄exterius tolerat ſentit. Tercio pietas incultū diuīo qͥ ſit in caritate. dulcia cibariaa fidei ꝯuiuantibꝰ iudicata. ⁊ a ſpe p̄parataiā guſtare facit. Ratio huiꝰ eſt. qꝛ caritas ꝑfectius attingit deū qͣꝫ fides vl̓ ſpes. licet eīmens deū attingat aliqͣliter in lumīe fideiſub ſpecie vl̓ rōne viſiōis enigmatice. hec tn̄nō eſt ꝑfecta attingētia niſi deꝰ qͥ ē pn̄s mēti ꝑ modū ſic viſi. fiat pn̄s ſub rōne ſperati⁊ amati. Spes em̄ p̄ſupponit fidē. qꝛ accedentē ad deū oportet credere qꝛ eſt. ad Hebre. xj. Et iō ſpes aliqͣliter magꝭ attingit deum qͣꝫ fides. vt ſupͣ dictuꝫ eſt. Sed nec hecattingentia ſeu pn̄tia ſpei ꝑfecta eſt niſi deus attingat̉ ⁊ pn̄s fiat ꝑ modū amati ⁊ amplexus. q̄ debent̉ volitiue potētie. cui ꝓprieꝯuenit hr̄e ⁊ poſſidere. vt ptꝫ ꝑ Augꝰ. li. ix.de trini. c. vj. vbi dicit ſic. Appetitꝰ quo inhiatur rei cognoſcēde fit amor cognite dū tenet atqꝫ amplectit̉ placidā ꝓlem .i. noticiaꝫgignēti ꝯiūgit. Et idē Augꝰ. in epl̓a ad dardanū dicit. ꝙ quidā deū cognoſcunt et tn̄eū ꝓpter hͦ nō hn̄t. Ubi p̄ſcindit cognitiōeꝫ