De ſeptem donis ſpirituſſancti-
tionem ⁊ verā compaſſionē quantuꝫ ad ſeip̄m. ⁊ ſecūdo lumen meridiani feruorꝭ mēti influxit. dum eā illuminat ⁊ inflāmat adexercendū diuinū cultum. ideo tercio pietatis lumen veſpertinū diei ſpūalis ī mente terminat dū eam clemēter ꝑ miſericordiam inclinat ad proximū. Dicit em̄ Ioh̓esprima canonica. c. ij. Qui diligit fratrē ſuum in lumine eſt. ⁊ ſcandalū in eo nō eſt ſcꝫtenebrarū. Illud tamē lumen dicit̉ veſpertinū reſpectu luminis meridiani. Un̄ Linconien̄. ſuꝑ. vij. angelice ierarchie. cognitionē que habet̉ a creaturis de deo vocat cognitionē veſpertinā. ideo quia lumen pietatis qͦd inclinat ad diuinū cultum puriꝰ ⁊melius videt̉ qͣꝫ quod inclinat ad ꝓximuꝫ.Quare ⁊ Bernardꝰ ſuꝑ cantica ſermo. xlj.dicit. Porro in aliud tēdere qͣꝫ in dominūlicet ꝓpter dominū. nō ocium marie ſed negocium Marthe eſt. que adhuc ſollicita ē⁊ turbat̉ erga plurima. cū vnum ſit neceſſarium. Et ideo nō poteſt terrenorum actuūanima vel tenui puluere cōſpergi. Sic igitur donū pietatis cauſat mane. meridiem⁊ veſperam in die ſua. Factū eſt ergo veſpere ⁊ mane dies ſecūdus. Gen̄. j.Capitulū IIIErcio videndū eſt qualiter ꝑ donūpietatis in regno dei ⁊ anīe cōuiuiūAſpirituale anīe ⁊ omībꝰ viribꝰ eius p̄paretur. Dicit em̄ Gregoriꝰ in li. j. moraliū.Pietas in die ſuo cōuiuiū facit ⁊ menti exhibet. qͥa cordis viſcera miſericordie operibus replet. Opus autē bonū eſt cibus anime. vt dicit Grego. xxij. moraliū. ca. vij. Etxxj. moraliū dicit. Comedere anīe eſt bōisoperibꝰ ſatiari. Hec ille. Primo igit̉ donum pietatis prudētiſſime a conuiuio ſuoimpietatē ⁊ omnē familiā illius expellit. qͥaomīa fercula mētis inficit. ⁊ inſipida facit.Nam vt ait Auguſtinꝰ in ẜmone quodamEtiā iuſticia que eſt virtꝰ ſpecialis et dulceferculū pie mentis ſine pietate crudelitaseſt. In crudelitate autē nulla dulcedo eſt.ſed amaritudo īpietatꝭ in ea regnat. Quare cibaria anīe nullo igne caritatis de cōqͥtſed cruda ⁊ inſipida relinqͥt. Unde Seneca in libro de moribꝰ dicit. Reſpice crudelitatem ⁊ matrē eius iram. cum om̄i familiaſua. Hec em̄ humane nature maxime inimica eſt. pietas auteꝫ amica eſt. Ait Tulliꝰlib̓. iij. de officijs. ideo ip̄a eſt dulce cōdimē-
tum humanorū actuū. Quare per oleuꝫ ſignificatur vt ait Richardus in tractatu degemino paſca. Et ſic donū pietatis imꝑitatem a cōuiuio ſuo om̄ino expellit. Scundo donū pietatis nō ſolū inuitat omēsvires mentis tanqͣꝫ incolas regni ad ſuumcōuiuiū. ſed exteriores ⁊ laborātes. dicensUenite ad me om̄es qui laboratis et onerati eſtis. ⁊ ego reficiā vos Matth̓. xj. Similiter ⁊ pia mater pietas omēs vires ⁊ virtutes ſuas ad operatiōes ⁊ ad officia dulciter inclinat. ⁊ inter ſe cōcordat. ⁊ ad ꝯcordiam morū et ad amiciciā mutuā vehemēter inuitat. ⁊ ad cultū dei tanqͣꝫ ad officiuꝫ.ꝓprium maxime inſtigat. Quod bene oſtendit Hugo libro. iij. ca. vj. de clauſtro animedicens ſic. Inuitat pietas deſperatuꝫ. trahit charitas inuituꝫ. miſcd̓ia pacificat iratū. hylaritas reddit ſecurum. affabilitas familiarē facit. familiaritas ſecretum apperit.apertio ſecreti amiciciā parit. morū concordia amiciciā cuſtodit. hūilitas deo ꝓximuꝫfacit. Hec ille. Et ſic pietas om̄es ꝯuiuantes inter ſe concordat. ⁊ ad exteriores inclinat. ⁊ eos deo approximat eū colēdo humiliter. ⁊ obediēdo viriliter. Sola em̄ humilitas dn̄m ꝑfecte colit. Sunt et alie familie pietatis. quaꝝ quedā miniſtrāt ī choro.humilit̓ pſallendo. quedā in refectorio dulciter miniſtrādo. quedā ī dormitorio ſomnū quiete ꝯtemplatiōis ꝓcurando. quedāin coquina mentis opera bona tanqͣꝫ cibaria dulcia igne charitatis decoquēdo. quedam in infirmaria debiles pie reficiendo.quedā in capitulo miſericorditer ⁊ cōpaſſiue corripiendo. Et ſic pietas omēs miniſtrantes ſua dulcedine reficit ⁊ conſolatiQuod ⁊ dici poteſt de tota familia animalioquin pietas nō eſſet vtilis ad omnia.Tercio donū pietatis oēs incolas ⁊ ꝯuiuantes regni dei ⁊ anīe qd̓ in nob̓ eſt vt dic̄dn̄s Lu. xvij. multiplicit̓ reficit. dū eis diuerſa fercula ſpūalia apponit. Sed p̄notādū eſt ꝙ ſicut dic̄ Aug. li. x. de ciuit̓. dei. pietas eſt cultus deo debitꝰ pͥncipaliter. Cuius ratio eſt. qꝛ homo efficit̉ debitor alicuius diuerſimode. vel ẜm eiꝰ excellentiā. velẜm beneficia accepta. Et ẜm vtrūqꝫ iſtoruꝫeſt homo debitor dei. quia deus primum ⁊ſummū locū obtinet. quia eſt excellētiſſimꝰ⁊ pͥncipium nobis eſſendi. cauſandi. cōſeruandi. gubernādi ⁊ beatificādi. Iō pietas