Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CCLv
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptem donis ſpirituſſancti-

tionem verā compaſſionē quantuꝫ ad ſeip̄m. ſecūdo lumen meridiani feruorꝭti influxit. dum illuminat inflāmat adexercendū diuinū cultum. ideo tercio pietatis lumen veſpertinū diei ſpūalis ī mente terminat eam clemēter miſericordiam inclinat ad proximū. Dicit em̄ Ioh̓esprima canonica. c. ij. Qui diligit fratrē ſuum in lumine eſt. ſcandalū in eo eſt ſcꝫtenebrarū. Illud tamē lumen dicit̉ veſpertinū reſpectu luminis meridiani. Un̄ Linconien̄. ſuꝑ. vij. angelice ierarchie. cognitio que habet̉ a creaturis de deo vocat cognitionē veſpertinā. ideo quia lumen pietatis qͦd inclinat ad diuinū cultum puriꝰmelius videt̉ qͣꝫ quod inclinat ad ꝓximuꝫ.Quare Bernardꝰ ſuꝑ cantica ſermo. xlj.dicit. Porro in aliud tēdere qͣꝫ in dominūlicet ꝓpter dominū. ocium marie ſed negocium Marthe eſt. que adhuc ſollicita ē turbat̉ erga plurima. vnum ſit neceſſarium. Et ideo poteſt terrenorum actuūanima vel tenui puluere cōſpergi. Sic igitur donū pietatis cauſat mane. meridiem veſperam in die ſua. Factū eſt ergo veſpere mane dies ſecūdus. Gen̄. j.Capitulū IIIErcio videndū eſt qualiter donūpietatis in regno dei anīe cōuiuiūAſpirituale anīe omībꝰ viribꝰ eiusparetur. Dicit em̄ Gregoriꝰ in li. j. moraliū.Pietas in die ſuo cōuiuiū facit menti exhibet. qͥa cordis viſcera miſericordie operibus replet. Opus autē bonū eſt cibus anime. vt dicit Grego. xxij. moraliū. ca. vij. Etxxj. moraliū dicit. Comedere anīe eſt bōisoperibꝰ ſatiari. Hec ille. Primo igit̉ donum pietatis prudētiſſime a conuiuio ſuoimpietatē omnē familiā illius expellit. qͥaomīa fercula mētis inficit. inſipida facit.Nam vt ait Auguſtinꝰ in ẜmone quodamEtiā iuſticia que eſt virtꝰ ſpecialis et dulceferculū pie mentis ſine pietate crudelitaseſt. In crudelitate autē nulla dulcedo eſt.ſed amaritudo īpietatꝭ in ea regnat. Quare cibaria anīe nullo igne caritatis de cōqͥtſed cruda inſipida relinqͥt. Unde Seneca in libro de moribꝰ dicit. Reſpice crudelitatem matrē eius iram. cum om̄i familiaſua. Hec em̄ humane nature maxime inimica eſt. pietas auteꝫ amica eſt. Ait Tulliꝰlib̓. iij. de officijs. ideo ip̄a eſt dulce cōdimē-

tum humanorū actuū. Quare per oleuꝫ ſignificatur vt ait Richardus in tractatu degemino paſca. Et ſic donū pietatis imꝑitatem a cōuiuio ſuo om̄ino expellit. Scundo donū pietatis ſolū inuitat omēsvires mentis tanqͣꝫ incolas regni ad ſuumcōuiuiū. ſed exteriores laborātes. dicensUenite ad me om̄es qui laboratis et onerati eſtis. ego reficiā vos Matth̓. xj. Similiter pia mater pietas omēs vires virtutes ſuas ad operatiōes ad officia dulciter inclinat. inter ſe cōcordat. ad ꝯcordiam morū et ad amiciciā mutuā vehemēter inuitat. ad cultū dei tanqͣꝫ ad officiuꝫ.ꝓprium maxime inſtigat. Quod bene oſtendit Hugo libro. iij. ca. vj. de clauſtro animedicens ſic. Inuitat pietas deſperatuꝫ. trahit charitas inuituꝫ. miſcd̓ia pacificat ira. hylaritas reddit ſecurum. affabilitas familiarē facit. familiaritas ſecretum apperit.apertio ſecreti amiciciā parit. morū concordia amiciciā cuſtodit. hūilitas deo ꝓximuꝫfacit. Hec ille. Et ſic pietas om̄es ꝯuiuantes inter ſe concordat. ad exteriores inclinat. eos deo approximat colēdo humiliter. obediēdo viriliter. Sola em̄ humilitas dn̄m ꝑfecte colit. Sunt et alie familie pietatis. quaꝝ quedā miniſtrāt ī choro.humilit̓ pſallendo. quedā in refectorio dulciter miniſtrādo. quedā ī dormitorio ſom quiete ꝯtemplatiōis ꝓcurando. quedāin coquina mentis opera bona tanqͣꝫ cibaria dulcia igne charitatis decoquēdo. quedam in infirmaria debiles pie reficiendo.quedā in capitulo miſericorditer cōpaſſiue corripiendo. Et ſic pietas omēs miniſtrantes ſua dulcedine reficit conſolatiQuod dici poteſt de tota familia animalioquin pietas eſſet vtilis ad omnia.Tercio donū pietatis oēs incolas ꝯuiuantes regni dei anīe qd̓ in nob̓ eſt vt dic̄dn̄s Lu. xvij. multiplicit̓ reficit. eis diuerſa fercula ſpūalia apponit. Sed p̄notā eſt ſicut dic̄ Aug. li. x. de ciuit̓. dei. pietas eſt cultus deo debitꝰ pͥncipaliter. Cuius ratio eſt. qꝛ homo efficit̉ debitor alicuius diuerſimode. vel ẜm eiꝰ excellentiā. velẜm beneficia accepta. Et ẜm vtrūqꝫ iſtoruꝫeſt homo debitor dei. quia deus primumſummū locū obtinet. quia eſt excellētiſſimꝰ pͥncipium nobis eſſendi. cauſandi. cōſeruandi. gubernādi beatificādi. pietas