Druckschrift 
1 (1495)
Entstehung
Seite
CCXLVIIIv
Einzelbild herunterladen
 

De ſeptem donis ſpirituſſancti.

dn̄i oritur. qꝛ ſicut d̓r Eccī. .j. Qui ſine timore eſt pōt iuſtificari. Quō aūt erit iocunda ſocietas. vbi deeſt iuſticie eqͣlitas. Dicitem̄ Augꝰ. lib̓. iiij. de ciuita. dei. c. iiij. Remota iuſticia qͥd ſunt regna niſi latrocinia. Etſicut ptꝫ. ij. ethicorū. Sicut iuſticia cōtinetomnē virtutē. ita iniuſticia ꝯtinet oēm maliciā ſiue iniquitatē. vbi autē habūdat iniqͥtas quō erit vera amicicia et ſocietas. necregni nec cōuiuij trāquilla iocūditaſ. Manebit aūt iuſticia. qͥa timor dn̄i expellit peccatū vel iniuſticiaꝫ. ex eo oriat̉ iuſticia. vtdictū eſt. De talibꝰ cōuiuijs pōt dici. Beatiqui eſuriūt ſitiūt iuſticiā. qm̄ ip̄i ſaturabūtur. De hac ſaturitate iuſticie dicit Bern̄. īẜmone de om̄ibꝰ ſctīs ſic. Saturabunt̉. qͥaimplebit dn̄s cōcupiſcibile noſtꝝ fonte iuſticie. vt oīno deſideremꝰ iuſticiā quaꝫquicqͥd aīa reſpuere debet reſpūet. qͥcqͥdꝯcupiſcere debet ꝯcupiſcet. Et tūc totū regnū mentis iuſtificabit̉. incole eiꝰ. dominus rex iuſticie regnabit in illo. ip̄i eoqͥa iuſticia iudiciū p̄paratio ſedis eius eſtScd̓o pax cōuiuātes ꝯcordans quietans in cōuiuio ſpūali ex iuſticia naſcit̉. vtdicit Ceſariꝰ. ex iuſticia reguꝫ orit̉ paxpopulorū. Et Augu. ſuꝑ Psͣ lxxxiiij. dicitdue ſunt amice. iuſticia pax. ip̄e ſe oſculantur. ſi iuſticiā amicaꝫ pacis amaueris.nec ip̄a pax te amabit nec ad te veniet. Niſiigit̉ pax aſſit erunt cōuiuia ſed diſſidiavera aūt pax eſt vbi nihil repugnat. beatipacifici ſunt motus animi cōponūt rationi ſubijciūt. ait glo. Math̓. v. Sed nota Bernar. in qͥbuſdā dictis on̄dit triplicem gradū pacis dicēs. Eſt homo pacificꝰbona bonis reddens. qͣntū in ſe eſt nemini vult nocere. Hic paruulꝰ eſt et facilitſcādalizat̉. qꝛ ī eo vt incipiēte lex carnis adhuc repugnat legi mentis. Et glo. Math̓.v. dicit. Quō pacifici alijs erimꝰ ſi nec nob̓poſſumus eſſe pacifici. Pax em̄ a nob̓ incipit. Item eſt aliꝰ patiens. reddens mala malis. ſed potens eſt ſuſtinere nocenteꝫ.Et hic in patiētia poſſidet anīam ſuā. Lu.xxj. Ubi dicit glo. Patiētia radix cuſtoseſt oīm virtutū. Uera em̄ patiētia eſt aliena mala eqͣnimiter ꝑpeti. cōtra qui mala irrogat nullo dolore moueri. anīasnoſtras poſſidemꝰ corpus poſſidēt. cumip̄as ad patienduꝫ rōne regimꝰ. Hec dicitglo. Item eſt tercio pacificꝰ bona malis

reddens. et in prompto hꝫ ꝓdeſſe nocenti.Et hic ſolus verā pacē habet. multos lucrifacit chriſto. De hac pace dicit Augꝰ. ī libro de v̓bis dn̄i ſic. Pax eſt ſerenitas mentis. trāquillitas animi. ſimplicitas cordis.vinculū amoris. cōſortiū caritatis. Hec eft bella cōpeſcit. iras cōprimit. diſcordes ſedat. inimicos ꝯcordat. cūctis eſt placidaEt qui in eadē pace erit inuentꝰ a patiabdicat̉. a filio exhereditat̉. a ſpūſctō alierefficit̉ ⁊c̄. vt ſupͣ. Hec Augꝰ. Hanc pacē ꝑficit timor dn̄i. Un̄ Eccī. j. Corona ſapiētietimor dn̄i. replens pacē ſalutis fructum.Tercio gaudiū in ſpūſctō cōuiuātes reficiens letificās ī ꝯuiuio ſpūali. ex vtroqꝫp̄dictorū ſcꝫ ex iuſticia pace generat̉. Unde Bern̄. in quibuſdā dictꝭ ſuis dicit. Iuſticiā quā deo exhibes. pacē quam ꝓximodebes. noli ꝯtemere. ſic em̄ ꝓcedentibuserit gaudiū ſpūale gaudiū ſeculare. nongaudiū cuiꝰ extrema luctus occupat. ſed īquod magis triſticia vertit̉. Et hoc gaudium nemo tollet a te. donec intres in gaudium dn̄i tui. De hoc gaudio dicit Bern̄ ī ſermone ſuꝑ Cantica. Illud reuera veruꝫ eſtgaudiū ſolū. qd̓ de creatura ſed de creatore naſcit̉ cōcipit̉. qd̓ poſſederis nemo tollet a te. cui cōparata omīs aliūde ioditas meror eſt. omīs ſuauitas dolor eſt. om̄e dulce amarū. om̄e decorū fedum.omne aliud qd̓ delectare poſſit moleſtum.Hec omīa Bern̄. Iſtud gaudioſuꝫ cōuiuium ſpm̄ſanctū in timore dn̄i paulatim inchoatur. ꝓficiendo ꝯtinuat̉. in beatitudīeeterna ꝯſummat̉. vbi anīa deo ſuo beatificatur. Primo iſtud gaudioſuꝫ cōuiuiūqd̓ in regno dei anīe per donum timorisdn̄i celebratur. paulatim ſapient̓ initiat̉continuat̉ feliciter ꝯſummat̉. Und̓ Eccī. dicit̉. Initiū ſapiētie timor dn̄i. gloriagloriatio. leticia corona exultatiōis. Eccequattuor dulcia fercula mentalis cōuiuij.Sed pͥmo timor dn̄i guſtū mentis adducandū in fapiētia p̄parat. Quia ſic̄ dicitBern̄. ſermone. xxiij. ſuꝑ Cantica. Timordn̄i bene dicit̉ initiū ſapientie. qꝛ tūc primūdeus anīe ſapit eam ad timendū afficit.Tunc em̄ menti maxime diuina beneficiaſapiunt. qͥa iam amaritudo peccati ab orementis timorē expulſa eſt. Un̄ tunc gl̓ialaudabilis fame interior valde ſapit anie. ſimiliter gloriatio laudabil̓ fame exterior