Fo.
CCXLVIII
ſe iſtis radioſis luminibꝰ immiſceant. quediem mētis obſcurent. vl̓ oculis dei diſpliceant. vt ſunt tenebre ꝯcupiſcentiaꝝ. q̄ frequēter claritatē diei ſpūalis impugnant etobnubilant. Un̄ Richar. in lib. de duodecim patriarchis. ca. lxiiij. dicit. Quis in illovnqͣꝫ prelio victor extitit. vbi ſpūs aduerſꝰcarnē. ⁊ caro aduerſus ſpiritū concupiſcit.Quis vnqͣꝫ tā numeroſuꝫ exercitū cōcupiſcentiaꝝ ſuaꝝ debellauit. ſi ſine timore pugnauit. qͥa timor dn̄i maxime ꝯfortat cor cōtra ꝯcupiſcētias. Et ſanctꝰ Bernar. ī ẜmone quodā dicit. Repletꝰ timore dn̄i nō habet locuꝫ vbi admittat pctī tenebras. ꝓpterqd̓ dies mētis ſicut lux meridiana clara ꝑmanet in ſeculū ſecl̓i. ideo veſꝑaꝫ nō habꝫdieꝫ terminantē ſed ꝯſummantē. Igit̉ qutimetis dominū diligite illū ⁊ illumīabunt̉corda veſtra. Eccī. ij. Qui ambulat ī die tali. ſcꝫ timoris dn̄i nō offendit Ioh̓. xj. Et eſtdies pͥmus. qꝛ initiū ſapīe timor dn̄i.Capitulū IIII.Uarto qꝛ Grego. libro pͥmo mora¶ liū dicit. ꝙ donū timoris dn̄i in dieſuo cōuiuiū facit in mente humanaqͥa dū premit mentē ne ſuꝑbiat de futurislā cibo ſpei cōfortat. Ideo videndū eſt qͣliter illud donū cōuiuiū menti p̄paret. Dequo notandū eſt ꝙ niſi donū timoris cōuiuiū ſpūale in anīa facere poſſet Psͣ. qͣſi ammirado nō clamaret. dicēſ. Ꝙ magna multitudo dulcedinis tue dn̄e. quā abſcondiſti timētibꝰ te Nō ꝙ illa multitudo dulcedinis totaliter abſcōdita ſit a timentibꝰ eum.ſed ꝙ ip̄a eſt in eis abſcōdita a nō timētibꝰdeū. Multa em̄ manifeſtant̉ bonis que tn̄ondunt̉ a malis. Unde Grego. xj. lib.aliū. exponēs illud Iob. Auris verbadijudicat ⁊ fauces comedentꝭ ſaporē. dicitſic. In his ꝟbis Iob de electis ⁊ reprobisaliqͥd innuere videt̉. qͥa verba ſapiētie q̄ reprobi audiunt qͣſi exterius. electi nō ſolumaudiunt ſed ⁊ guſtant interius. vt in cordeſapiat eis quod reproboꝝ cordibꝰ non ſapit. ſed ſoluꝫ auribꝰ ſonat. Sequit̉. Aliudnanqꝫ eſt nomīatū cibū audire ſolūmodo.aliud vero deguſtare. Electi itaqꝫ cibuꝫ ſapientie ſic audiūt vt guſtent. qꝛ hoc qd̓ audiunt. eis ꝑ amorē medullitꝰ ſapit. reprobivero qͣliter ſapiat ignorant. Quia aliud eſtaliquid ſcire. aliud vero qd̓ cognoſcit̉ faucibꝰ intelligētie deguſtare. Hec ille. Ex his
patere poteſt ꝙ timētes deuꝫ tanqͣꝫ ſollicitede voluntate dn̄i cognoſcēda ⁊ faciēda nōſolū attendūt ad illud qd̓ cōmune ⁊ publicū eſt. ſed ⁊ ad illud qd̓ intimo ſecreto mentis abſconditū eſt aſpiciūt. ⁊ guſtare ꝑ experientiā illud querūt qd̓ ꝑ timorē dn̄i ſaperedidicerūt. Ꝙ autē timor dn̄i dulcē ſaporem in mēte cauſet on̄dit Bernar. ſermonexxiij. ſuꝑ Canti. vbi dicit. Timor dn̄i benedicit̉ initiū ſapīe. qͥa tunc pͥmū deus anīe ſapit. cū eam ad timendū nō tm̄ ad ſcienduꝫinſtruit. qͥa timor ſapor eſt. Porro ſapor ſapientē facit ſicut ſciētia ſcientē. Times deiiuſticiā. times potentiā. ⁊ ſapit tibi iuſtus ⁊potens deꝰ. Sapīa em̄ a ſapore dicit̉. Igit̉timor initiū ſapīe. ſaporē ſapidū in intimomentis ſecreto multiplicit̓ immittit. et itamultipliciter reficit totā mentꝭ familiā. ſed⁊ totū regnū anīe iuſtificat. pacificat ⁊ letificat. que tria ꝑficiūt cōuiuiū timoris dn̄i.qd̓ nō in exterioribꝰ anīe celebrat̉. qꝛ regnūdei intra nos ē. vt dicit dn̄s Luce. xvij. EtMaximꝰ exponēs illud Luce. x. appropinquabit in vos regnū dei. dicit ſic. Regnuꝫdei eſt potētia eiꝰ in omnibꝰ. actu vero eſt inhis qͥ reſpuunt carnalē vitā. ⁊ reſpiciūt ſolam ſpūalē. qui dicere pn̄t illud apl̓i. Uiuoego. iā non ego. viuit autē in me chriſtꝰ. Qd̓verbū exponens Uercellen̄. in ꝓlogo ſuꝑCantica. dicit. Sicut anīa ſobria me regitnaturaliter. ⁊ diſponit ad omnē actū interiorē ⁊ exteriorē. ſic virtus chriſti cui actu viuo gratuite me viuificat ⁊ ad omnia diſponit. Exquo igit̉ regnuꝫ dei intra nos eſt vtdicit dominꝰ. Planū eſt ꝙ cōuiuiū qd̓ in illo regno celebrat̉ nō conſiſtit in iſtis corporalibꝰ ⁊ in voluptatibꝰ carnalibꝰ quibꝰ efficimur beſtiales. vt dicit̉ pͥmo ethicoꝝ. ſꝫ cōſiſtit in bonis ſpūalibꝰ nos ꝑficientibꝰ. Unde apl̓us ad Roma. xiiij. Regnū dei non eſteſca ⁊ potus. ſed iuſticia ⁊ pax ⁊ gaudiuꝫ inſpūſctō. Ecce tria q̄ neceſſaria ſunt in cōuiuio ſpūali. Primū eſt iuſticia cōuiuātes inom̄ibꝰ rectificans. Scd̓m eſt pax. cōuiuantes in om̄ibꝰ ꝯcordās. Terciū eſt gaudiumcōuiuātes in om̄ibꝰ letificās. Hec tria ex timore dn̄i oriunt̉. Nā iuſticia ex timore dn̄ioritur. ſed ex iuſticia pax naſcit̉. de pace vero gaudiū generat̉. qd̓ eſt dulciſſima mentis refectio. ⁊ ſpūalis ꝯuiuij ꝑfectio. Primū igit̉ ſcꝫ iuſticia ꝯuiuātes rectificans incōuiuio ſpūali dei et anīe ex dono timoris