Fo.
CCXCVI
dubio velut aſcenſionis cuiuſdā gradibusneruenit̉. Hec ille. Quare aſcenſiones ī corde noſtro diſponere debemus in hac vallelachrymarū vt ad donū ſapiētie pertingamus. in quo ẜm apoſtolū guſtat̉ verbū dei.⁊ diuitie ſeculi venturi. Et nō ſolū eſt nobisaſcendendū ad deū cōtemplandū. ſed etiaꝫnobis eſt deſcendendū ad ꝓximū ſub leuandum ⁊ inſtruendū de his que ſurſum ſunt.Unde dionyſiꝰ qͣrto eccleſiaſtice hierarchiedicit ſic. Diuinis ⁊ ſpiritualibꝰ viris radiuſintellectualis rerū ſpiritualiū in mēte lucēs⁊ eorū mentes ſpiritali ſuauitate ꝑfundensad alios minꝰ velut nō ſpirituales nō ſimiliter ꝓcedit. ſed ab ipſis ſpiritalibus ſint occulti mortalibꝰ cōtemplatoribꝰ ſub enigmatibus cooperit̉. ne ab immūdis cōtaminet̉⁊ imꝑfectis. ꝑ que enigmata inferiores et infirmiores ſurſum agunt̉ ẜm ſinguloꝝ capacitatē vel facultatē. Hec ille Eſt igitur nobis in hac ſcala aſcendendū ⁊ deſcendēduꝫab infimo dono timoris vſqꝫ ad ſummū donū ſapiētie ꝑ gradus diſponētes aſcēſionesin corde vt eamus de virtute in virtutē. donec videat̉ dominꝰ deus in ſyon.Primꝰ igit̉ gradus aſcēdendi eſt timoriſamoroſi in omnibꝰ cōtinuatio.Secūdus pietatis viſceroſe ad deū ⁊ ꝓximū ſancta liquefactioTertius ſciētie omniū beneficioꝝ dei gͣta recognitio.Quartus fortis omniū operationū bonarum executio.Quintꝰ conſulta a deo omniū elegendorum ⁊ tuta electio.Sextus intellectꝰ omniū veritatū neceſſariaum limpida cōtemplatio.Septimꝰ ſapiētialis celeſtiū deliciarumguſtatio.Nec deſunt quidā angeli in ſcala hac aſcendentes ⁊ deſcēdentes. Ad cuiꝰ euidentiānotandū eſt quid ſit angelꝰ iſte. De quo Richardꝰ lib̓. ſcd̓o. de cōtemplatiōe. ca. xiij. dic̄ſic. Angelꝰ ſane nuncius dicit̉. ⁊ ꝓculdubionunciꝰ eſt nō quilibet ſed diuinꝰ nunciꝰ eſt.per quē diuine volūtatꝭ beneplacitū cognoſcimus. Nunciꝰ eſt per quē ad eternorū cognitionē illuminamur. per queꝫ ad eternorum deſideriū inflāmamur. Et ſequit̉ Uultis audire qualē nunciū apoſtolꝰ Iohānesnobis ꝓmittat cū dicit. Unctio inqͣꝫ eiꝰ docebit nos de omnibꝰ Sꝫ que eſt vnctio iſta
niſi ſpūſſanctus .ſ. diuina inſpiratio. Hic eſtille nunciꝰ quē diu querebamꝰ. Hec eſt legatio vere potēs. vere ſufficiēs. animū humanū omnē veritatē docens. ⁊ ad om̄ia diuinevoluntatis beneplacita inclinans. Et ideoRichardꝰ lib̓. iiij. ca. xiij. dicit. Sūme amoroſa anima ſciēs nūcios dilecti ſui audire.clamat cū ꝓpheta. Māda remanda. Et poſtea dicit ſic. Nunciꝰ inter nos mediꝰ diſcurrat qui me d̓ ſingulis īſtruat. doceat me nōſolū ſuper ſtatu meo. ſed ⁊ d̓ ſtatu tuo me doceat. quomō apud te ſit. ⁊ quid tibi d̓ me placuerit. Et ſequit̉. Quotidie ni fallor vos qͦlectioni vel meditatiōi inſiſtitis. eiꝰ nūciosſuſcipitis. mādata cognoſcitis. Quotiēs exabditis ſcripturaꝝ receſſibꝰ nos nouos intellectus eruimꝰ quid aliud qͣꝫ quoſdā dilecti noſtri nūcios accipimus. Huic ſane negocio ſubſeruit omnis ſacra lectio. ſagaxqꝫmeditatio. alij itaqꝫ legentibꝰ. alijqꝫ meditātibus diuinorū ſecretorū nuncij occurruntqui dilecti noſtri mandata ad nos ꝑferant.⁊ de ſingulis inſtruāt. Et ſepe fit in vna eadeniqꝫ ſcriptura duꝫ multipliciter exponit̉.multa nobis in vnū loquatur. moralit̓ noſdocens quid dilectꝰ noſter facere nos velitallegorice nos ammonēs quid ꝓ nobis perſeip̄m fecerit. anagogice proponēs quid adhūc de nobis facere diſponit. ⁊ in hunc modū mandat ⁊ remandat. De hoc nota bene.dono. iij. ca. iij. b. Dum igit̉ quotidianis vſibus nouos ſenſus nouoſqꝫ intellectꝰ queritant. quid aliudqͣꝫ manda remāda ꝑ affectūclamant. Hec ille. Sed qui ſunt nuncij falſi. vt carnis. mundi. vel dyaboli. ſolerter diſcernendū eſt. Ex fructibꝰ em̄ eorū cognoſcetis eos. Similiter amatrix anima nunciosamoroſos ſibi īſpiratos dilecto remittit ẜmdona ſpirituſſancti. vt ꝓfunda ſuſpiria. altadeſideria. cōtemplationes limpidas. affectiones extaticas. oratiōes vel inuitatōes feruidas. expectatiōes ſitibundas. ⁊ cogitationes languidaſ. dicēs eis illud Canticoꝝ. v.Nunciate dilecto meo quia amore langueovbi dicit glo. Pre magnitudine amoris omnia temꝑalia ſunt mihi faſtidio. Hec llle.Capitulū. IIs itaqꝫ ī generali premiſſis. modo de ſingulis donis in ſpeciali videamꝰ.