FO.CCXCV

cordibus noſtris ſeu perfectorū vehementius ſpirans. validū ignem charitatis accēdit. vt non ſolū in ſpe glorie filiorum dei ſed⁊ in tribulationibus gloriētur. contumeliāgloriam reputātes. opprobrium gaudium.deſpectionē exaltationem. Pauci ſunt quihoc ſpiritu repleantur. Hec ille. Iſti actusita excellentes ſunt actus donorū. vt ex ſupradictis patere poteſt. excellentie quarumnon omnibꝰ conueniunt.Iſtorū autem donorum ⁊ actuū tam excellentium. ⁊ radiorū tam ſplendentiū nonſunt capaces mundi amatores. quia in eisdatur ſpirituſſanctus. quem mundꝰ nō poteſt accipere. Nam dominꝰ Ioh̓is. xiiij. dicit. Spiritū veritatiſ mundꝰ non poteſt accipere. Cuius rationē reddit ibidem dicēs.quia nō vidit eum neqꝫ ſcit eū. Quod v̓buꝫAuguſtinꝰ in originali exponens dic̄. Sicut iniuſticia iuſta eſſe non poteſt. ita mundus. id eſt. amatores mūdi non poſſunt accipere ſpiritūſanctū. Quod declarat ꝑ oppoſitionem que eſt inter gratiā ⁊ peccatū. Naꝫpeccatū quod eſt in amatoribꝰ mūdi opponitur gratie ſiue charitati que eſt in donis ſpirituſſancti. Unde Ioh̓. in cano. j. ca. ij. dicitQui diligit mundū nō eſt charitas patrisin eo Quia om̄e qd̓ eſt in mūdo eſt ꝯcupiſcētia oculoꝝ. ⁊ cōcupiſcētia carnis. ⁊ ſuperbiavite. que donis ſpirituſſancti opponunt̉.Secūdo ꝓbat hoc ꝑ indiſpoſitionē ītellectus mundanoꝝ hominū ad videndū dicens. Mūdana dilectio nō habet inuiſibiles oculos ꝑ quos ſpūſſanctꝰ videri poteſtqꝛ dn̄s dixit. mūdus nō videt eū .ſ. ſpiſcm̄.neqꝫ ſcit eū. Cuiꝰ ratio ē. qꝛ animalis homonō percipit ea que dei ſunt. vt dicit̉ pͥma Corinth̓. ij. Quia oculos ſuos ſtatuerunt declinare in terrā. ſicut dicit̉ pͣs. xvj. Et ſpirituſſanctus aufert ſe a cogitatōnibꝰ que ſunt ſine intellectu. vt dicitur Sapīe. jͣ. vnde ceciſunt ⁊ duces cecorum. Tertio Gregorius idē declarat lib̓. v. moraliū. ex defectu affectus mundanoꝝ hominū ad diligenduꝫdeū dicens. Spiritūſanctū mundꝰ nō poteſt accipere. quia ad diligendū inuiſibilia n̄aſſurgit. quia ſeculares mētes quanto ſe foris per deſideria dilatāt. tanto ad receptionem ſpirituſſācti ſinū cordis anguſtāt ⁊ qn̄qͣꝫ claudūt. quia ſicut dicit apoſtolꝰ ad Romanos. viij. Qui ẜm carnē ſunt que carnisſunt ſapiunt. qui vero ẜm ſpiritū ſunt q̄ ſpi-

ritus ſunt ſapiūt. non que carnis. Spiritꝰenim ſanctꝰ odit ſordes peccati. nec habitare poteſt in corꝑe ſubdito peccatis. ſed ī mētibus puris. Ideo modo videndum eſtqui ſint capaces ſpirituſſancti ⁊ donorū eiꝰnon ex ſuis meritis. ſed ex largitate dantisſpiritus. Qui igit̉ ecōuerſo mūdi mala odiunt vilipendēdo ⁊ cōtemnendo. hieruſalemaſcendūt mundū fugiendo ⁊ ſe elongando.in templo cordis ſpiritumſanctū querūt fideliter orando. ſedent vnanimes in domocordis humiliter quieſcendo ⁊ paraclytumdeſiderando. preſtolant̉ aduentū ſpirituſſācti. inſpirationes eius ſtudioſe obſeruandoHi ſunt qui capaces eius ſunt. Nam ſic̄ dicit Bern̄. in ſermone de pentheco. Bonuꝫquod in nobis ſpiritꝰ bonus operat̉ ad faciendū profecto monet memoriā. docet rationem. ⁊ mouet voluntatē. In his em̄ tribus tota conſiſtit anima noſtra vt in imagine dei. Memorie ſuggerit bonum in cogitationibꝰ ſuis atqꝫ ignauiam noſtrā torporemqꝫ repellit. Sequitur. Propterea quotiens huiuſmodi ſuggeſtiones boni ſenſeris in corde tuo. da honoreꝫ deo ⁊ age reuerentiam ſpūiſancto cuius vox ſonat in auribus tuis. Ipſe nāqꝫ eſt qui loquitur iuſticiam. Unde ⁊ pͣs. ait. Audiam quid loqͣtur īme dominꝰ deus. Docet ⁊ rationē. Multiſiquidē (ait Bernardꝰ) bene mouent̉ vt bene faciant. ſed minime ſciūt quid agendumſit niſi aſſit denuo gratia ſpirituſſācti. ⁊ quāinſpirat cogitationē doceat in opus ꝓferre.ne vacua ſit in nobis gratia dei. ſed operet̉prout ratio inſpirat ⁊ dictat. Sed quia ſcienti bonū ⁊ non facienti peccatū eſt illi. propterea nō ſolū moueri ⁊ doceri oportet. verum ⁊ moneri ⁊ affici ad bonū operandū neceſſe eſt. Et ſequitur ibidē. Operatur auteꝫſic ſpūſſanctus in nobis remiſſionē peccatorum. facit ſolicitū ambulare cū deo. ſcrutatur ꝓfunda pectorū noſtroꝝ. diſcretor cogitationum ⁊ intentionuꝫ cordis. Qui necminimā paleā ītra cordis quod poſſidꝫ habitaculū patitur reſidere. ſꝫ ſtatim igne ſubtiliſſime circumſpectiōis exurit ſpiritꝰ dulcis ⁊ ſuauis. qui noſtram voluntatē erigat⁊ dirigat ad ſuā vt eam veraciter intelligere⁊ feruenter diligere ⁊ efficaciter implere poſſimus. Hec autē omnia operat̉ vnus atqꝫdem ſpiritus. diuidens ſingulis ꝓut vult.Unde Bernardus ibidem dicit. Spiri-