De ſeptem donis ſpirituſſancti

Et infra dicit. Mira aūt hoc nobiſcumagit̉ diſpenſatiōe. vt mēs noſtra culpe nonnunqͣꝫ pulſatiōe feriat̉. Nā homo magnaꝝviriū ſe eſſe crederet ſi nullū vnqͣꝫ viriū ſuarū defectū intra mētis archanū ſentiret Nāvnde ſe ꝑtimeſcit enormiter cadere. inde accipit fortiter ſtare. Et vt dicit Gregoriꝰ ibidem. Tēptatio talis excitat vt ſe mēs in certamine cautiꝰ accingat. Quarto ſpūſſanctus ꝑ dona om̄es vires mētis ⁊ totā familiam aīe habilitat ⁊ diſponit vt ad celeſtia ꝑgradꝰ aſcendāt. vbi eſt vera patria aīe. Unde Gregoriꝰ ſuꝑ Ezechielē. ꝑte ſcd̓a. omeliavij. exponēs illud. Septē graduū erat aſcēſus ciuitatis. Sunt multi qͥ iam ꝑ ſeptē gͣdus. id eſt. ꝑ ſpūs ſeptiformē gratiā aditumvite celeſtis inueniūt. vt hiPer timorē dei ſunt humiles. Und̓Iob .xxij. dicitur. Qui humiliatusfuerit erit in gl̓ia .ſ. celeſti.Per pietatis ſtudiū ſunt miſericordes. qꝛ in Luca dicit̉. Beati miſericordes. quoniā miſericordiā conſequentur ⁊c̄.Per ſcientiā ſunt diſcreti. ſunt diſcernētes inter malū ⁊ bonū. ⁊ qualit̓ ſaluent̉. Quā ſcientiā dat ſpirituſſctūsvt dicit Anſelmꝰ libro de ſimilitudiQui bus. ca. j.Per fortitudinē ſunt liberi vel aīmoſi vt nulli vicio ſubijciant̉. qꝛ fortitudo ⁊ decor indumentū eiꝰ. Decor autem viciū vincit.Per cōſiliū ſunt cauti. Unde in Eccleſiaſtico. xxxij. dicit̉. Sine ꝯſilio nihil facias. ⁊ poſt factū nō peniteb̓Per intellectū ſunt ꝓuidi. quia intellectus cū dono ſuꝑaddito penetrat̉oīa velamīa vſqꝫ ad archana celeſtiade hͦ infra.Per ſapientiā ſunt maturi. que attingit a fine vſqꝫ ad finē fortiter. ⁊ diſponit om̄ia ſuauiter. Sapīe. viij. Et hͨamicos dei cōſtituit.De hac ſapiētia dicit Alanꝰ libro de plāctu nature ſic. Sapientia eſt fructꝰ internedelectatiōis. delicioſa aīme ꝑadiſuſ. Hec cūin celeſtē terrenū. id eſt. in mortalē cadit hominē. in deū deifice mutationis auctoritate cōuertit. Sunt ⁊ alie multe vtilitates. vtin ſingulis donis patebit.

Capitulum VUarto videndū eſt qui ⁊ quales etPqualiter iſtoꝝ ſeptē donorū ſiue radioꝝ capaces efficiant̉. que tā liberaliter fidelibus exhibent̉. De quo notādum eſt ꝙ Dionyſiꝰ libro qͣrto de diuīs nominibꝰ. ẜm cōmentū abbatis vercellen̄. dicit ſic. Cū diuinitas ſuꝑſubſtātialiter ſit bona. ⁊ ſuā bonitatē ad vniuerſitatē extendatcuiꝰ rei qualecūqꝫ indiciū in ſole corꝑeo on̄ditur. qui non p̄miſſa electiōe ſed ex principali nature ſue ꝓprietate ꝑ ſeipſum qͣntū in ſeeſt circūquaqꝫ cūcta illumiuat luminis ſuicapacia. ⁊ ſibi expoſita. ⁊ hoc ẜm ſinguloruꝫilluminandoꝝ ꝓportionē. Sic merito diuina bonitas incōparabiliter ſuꝑ ſolē. nō minus ſuꝑ obſcura imaginē qͣꝫ ſuꝑ clarā. nonminꝰ ſuper cecā qͣꝫ videntē. vt alibi exemplificat. ex proprietate nature ſue omnibꝰ creaturis ſuis ꝓporcionaliter īmittit radios ſuevninerſalis bonitatis. ꝑ quos ſubſiſtit. viuit. ⁊ operat̉ vnaqueqꝫ creatura ꝓut ſibi cōpetit. Propter qd̓ ſpirituſſanctꝰ cū ſit ſūmeliberalitatis radios ſuorū donorū omnibꝰexhibet liberaliter. qui ab vno lumine ꝓcedentes exhibent̉ diuerſimode diuerſis ẜmcuiuſlibet capacitatē. Unde Gernardꝰ in ſecundo ẜmone de pētheco. quaſi ammirando clamat. Uere multiplex ſpiritꝰ in virtutequi tā multipliciter filijs hominū inſpirat̉.vt nō ſit qui ſe abſcondat a calore eius. id ē.radijs beatificis eius. Siquidē cōcedit̉ hominibꝰ ad vſum. ad miraculū. ad ſalutē. adauxilium. ad ſolatiū. ad feruorē. Ad vſum qͥdem vite p̄ſentis cōceditur bonis ⁊ malis.dignis pariter ⁊ īdignis cōmunia bona habundātiſſime tribuēſ. ita vt videatur hic diſcretionis limen nō tenere. Ingratꝰ eſt velcecus qui in his beneficiū ſpirituſſancti nōagnoſcit. Ad miraculū datur in ſignis ⁊ ꝓdigijs. in varijs virtutibus quas per quoꝝlibet manus operat̉. Ipſe eī antiq̇ miracl̓aſuſcitat vt ex p̄ſentibus fidē aſtruat preteritorum. que quādoqꝫ datur ſine gratia gratum faciēte. Tertio infunditur ad ſalutē cuin toto corde noſtro reuertimur ad dominū deū noſtrū. Porro ad auxiliū datur cuꝫin omni colluctatiōe adiuuat infirmitatemnoſtrā. Datur etiā ad conſolationē. vt cumteſtimoniū ꝑhibet ſpiritui noſtro. ꝙ filij deiſumus. Ea enim inſpiratio ad conſolatiōꝫnoſtram eſt. Datur etiā ad feruorem. cum.