Fo.
CCII
glorioſiꝰ mens ad ſuꝑiora ꝓmouet̉. quātodiligentiꝰ ab inferioribꝰ ꝯcupiſcētia cohibet̉. Idē de ſingl̓aritate clericoꝝ. Diſcenūc temperātie modū qͥ ꝑ licentiā q̄ris exceſſum. ama femīas inter ſacra ſolēnia. ⁊ odio habe in cōione priuata. Idē de moribꝰ eccl̓ie. Om̄e officiū temperātie ē exuere veterē hoīem. ⁊ in deo renouari .i. cōtemnere oēs corporeas illecebras. laudēqꝫ popularē. totūqꝫ amorē ad inuiſibilia ⁊ diuīaꝯferre. Idē. Curioſi eſſe ꝓhibemur. qd̓magne temperatie munꝰ eſt. Iſi. de ſum.bo. Quicqͥd nimis ⁊ vltra modū eſt. ꝑnicioſum fit. ſtudiūqꝫ ſuū in ꝯtrariuꝫ vertit. Inom̄i ergo oꝑe modū ⁊ tēperamentuꝫ oportet hr̄e. Idē in ſyno. In om̄i re tene temperamentū. nihil intemperātiꝰ agas. ne minus. ne nimiū aliqͥd. ne vltra qͣꝫ oportet. neinfra. etiā in bonis moderatum eſſe decet.Idē. Que cū temperantia fiunt ſalubriaſunt. ⁊ bona q̄uis etiā cū immoderato vſunoxia efficiunt̉. Nimietas em̄ om̄is ī viciodeputat̉. Bern̄. de ꝯſide. Nō eſt temperātia in ſolis reſecādis ſuꝑfluis. eſt etiā in omittendis neceſſarijs Tullius in rheto.Temperātia eſt rōnis in libidinem atqꝫ inalios nō rectos impetꝰ animi firma ⁊ moderata dominatio. eiꝰ partes ꝯtinētia. clementia. modeſtia.De continentia guſtus.Capitulū XXLRego. in mora. Per abſtinentiā vicia ſunt extinguēda. nō caro. ⁊ tātoqͥſqꝫ ſibimet dꝫ moderamine p̄eſſe.vt ⁊ ad culpā caro non ſuꝑbiat. ⁊ tn̄ ad effectū rectitudinis in oꝑe ſubſiſtat. Idem.Uirtꝰ abſtinentie aut oīno nulla eſt. ſi tm̄quiſqꝫ corpꝰ ſuū nō edomat qͣntū valet. autvalde inordinata eſt ſi corpꝰ atterit plus qͣꝫferre valet. Idē in paſto. Incaſſum ꝑ abſtinentiā corpus atterit̉ ſi inordinatis dimiſſa motibꝰ mens vitijs diſſipat̉. Ideꝫin omel̓. Qui a paradiſi gaudijs ꝑ cibū cecidimꝰ. ad hec inqͣntū poſſumꝰ ꝑ abſtinētiāreſurgamꝰ. Augꝰ. de ꝯfeẜ. Hoc me docuiſti dn̄e. vt quēadmodū medicamēta. ſic alimenta ſumpturꝰ accedā. ſed cū ad quieteꝫſatietatꝭ ex indigentie moleſtia trāſeo. ī ip̄otraſitu mihi inſidiat̉ laqueus cōcupiſcētie.Idē de bono ꝯiug. Ad hͦ iuſti cū opꝰ eſtpradent. vt tanqͣꝫ boni dn̄i qd̓ bonū ⁊ iuſtūzequū eſt ſeruis ſuis .i. corꝑibꝰ ſuis p̄beant
Idē in ſer. Ieiuniū purgat mentē. ſubleuat ſenſum. carnē ſpiritui ſubijcit. cor facitꝯtribulatū ⁊ hūiliatuꝫ qd̓ deus nō ſpernit.Idē in li. de ieiunio ſabba. Sicut qd̓ aitapl̓s veꝝ eſt. malū eſt homini qͥ ꝑ offenſionē māducat. ita malū eſt homini qͥ ꝑ offenſionē ieiunat. Ioh̓. Chry. ſuꝑ ioh̓. Indigentia ſicut ſanitatꝭ ita delectatiōis eſt mater. Idē ſuꝑ Mat. Qui ieiunat ⁊ peccat.non ad gl̓iam dei ieiunat. nec ſe hūiliat. ſedſub̓e ſue parcit. Ideꝫ. Per ieiunia ceſſat.Infra li. iiij. de cōnexiōe. Amb̓ in exam̄.Ieiuni hoīs ſputum ſi ſerpens guſtaueritmorit̉. Uides qͣnta vis ieiunij ſit vt ex ſputo ſuo ieiunꝰ hō terrenū ſerpentē interficiat. qͣnto magꝭ gͦ ſerpentē ſpūalē ꝑ ieiunij virtutē. Hiero. in epl̓a. Modicꝰ ac tēperatus cibꝰ ⁊ carni ⁊ anīe vtilis eſt. Idē. Nōnulli pudicā vitā appetētes ī medio itinerecorruūt. dū ſolā abſtinētiā carniū ſufficereputāt ⁊ legumībꝰ onerāt ſtomachū. IdēParcꝰ cibꝰ ⁊ venter ſꝑ eſuriēs triduanis ieiunijs p̄fert̉. ⁊ multo meliꝰ eſt qͦtidie paruꝫqͣꝫ raro ſatꝭ ſumere. Pluuia em̄ illa optimaeſt. q̄ ſenſim deſcēdit in terrā. ſubitꝰ aūt ⁊ nimius imber in preceps arua ſubuertit.Iſi. de ſum. bo. Abſtinētia et viuificat etoccidit. viuificat aīaꝫ ⁊ corpꝰ necat. IdeꝫIeiunia cuꝫ oꝑbꝰ bonis deo acceptabiliaſūt. qͥ a cibis abſtinēt ⁊ pua agūt demonesimitant̉. qͥbꝰ eſca nō ē. ⁊ neqͥcia ſemꝑ adeſt.Idē. Spernit̉ a deo ieiuniū qd̓ ī veſpeꝝrepletiōe ciboꝝ reficit̉. neqꝫ em̄ reputāda ēabſtinētia vbi fuerit ventrꝭ ſaturitas ſubſecuta. Bern̄. in epl̓a. Obſeruādus eſt ſumendi modꝰ ⁊ tp̄s. cibi qͣntitas ⁊ qualitas.fugienda qͦꝫ ſunt ſuꝑflua ⁊ adulterina ꝯdimēta. Obẜuādus eſt modꝰ vt nō effundatqͥ comedit aīam ſuā ſuꝑ oēm cibū. Tempꝰne ante horā. Qualitas qualibꝰ vtit̉ cōitasfraternitatꝭ. excepta cauſa manifeſte infirmitatꝭ. Idem in ſer. Si gula ſola peccauit. ſola qͦꝫ ieiunet. ⁊ ſufficit. ſi vero peccauerūt ⁊ cetera mēbra qͣre nō ieiunēt ⁊ ip̄a. Ieiunet gͦ oculus qͥ dep̄datꝰ eſt aīam. ieiunetauris. ieiunet lingua. ieiunet manꝰ. ieiunetetiā anīa ip̄a. ſupple aꝓpria volūtate. IdēIeiuniū nō ſolū eſt abolitio peccatorū. ſedextirpatio vicioꝝ. nec ſolū obtinet veniamſed meret̉ ⁊ gratiā. nec ſolum delet peccata p̄terita que cōmiſimꝰ. ſed etiā repellit futura que cōmittere poteramꝰ.