Liber ſecundus pharetre

deſiderio. Amb̓. ſuꝑ lu. Chriſtus voluitab apl̓o ſuo tradi. vt tu a ſocio deſertꝰ. a ſeruo ꝓditꝰ. moderate feras tuū erraſſe iudicium. periſſe bn̄ficiū. Hiero. in ep̄i. Libēsnūc tormēta patiar. vt tūc futura mihi gl̓iaẜuet̉. Nō em̄ iudicabit dn̄s bis in idipſuꝫ.Iſid. de ſū. bo. Aduerſus ꝯuiciū linguefortitudo ē adhibēda patiētie. vt tētatio ꝟbi q̄ forꝭ impugnat tolerantie virtute victadiſcedat. Ber̄ ī ep̄i. Uera patiētia ē pativl̓ agere ꝯͣ qd̓ libeat. ſꝫ nō p̄ter quod liceat.Idē in ſer. Eſt hō pacatꝰ qͥ bona ꝓ bōisreddēs qͣntū in ſe eſt nemī vult nocere. Eſtaliꝰ patiēs qͥ nō reddēs malū ꝓ malo etiaꝫpotēs ē ſuſtinere nocentē. Eſt etiā pacificꝰqͥ bona ꝓ mal̓ reddēs in ꝓmptu hꝫ ꝓdeſſenocēti. Primꝰ qͥdē ꝑuulꝰ eſt ⁊ facile ſcādalizat̉. nec facile qͥ hmōi ē ī hͦ ſecl̓o neqͣm ⁊ pleno ſcādal̓ poterit obtinere ſalutē. Scd̓usvt ſcriptū ē in patīa ſua poſſidebit aīaꝫ ſuā.Nā terciꝰ qͥdē nō mō ſuā poſſidet ſꝫ ⁊ multoꝝ aīas lucrifacit. Tulliꝰ ī rheto. Patientia ē hōeſtatꝭ aut vtilitatꝭ cā reꝝ arduaꝝac difficiliū volūtaria ac diut̉na ꝑpeſſio.De ꝑſeuerātia. Cap̄. XXXIIIIRego. in regiſ. Magna eſt ꝯͣ pctm̄virtꝰ pnīe ſi qͥs in eadē pn̄ia ꝑſeueret. Idē. Illa deo nr̄o ſꝑ oꝑa gͣtaſunt. q̄ a bonis q̄ ceperīt nō recedūt Idiin mora. In cūctꝭ vigilant̉ dꝫ ſe mens circūſpicere. atqꝫ in ip̄a circūſpectōis ſue ꝓuidentia ꝑſeuerare. Idē. Bene cepta cunctis diebꝰ agēda ſunt. vt cū malū pugnādorepellit̉. ip̄a boni victoria ꝯſtantie manu teneat̉ Idē. Mirū nō eſt ſi qͥs bona inchoet. ſꝫ valde mirabile eſt ſi intentiōe recta inbono oꝑe ꝑduret. Augꝰ. de correptiōe etgr̄a. Predeſtinatoꝝ fides q̄ ꝑ dilectionē operat̉. ꝓfecto aut oīno nō deficiet. aut ſi quiſunt qͦꝝ deficit reparat̉ an̄qͣꝫ vita iſta finiat̉.⁊ deleta q̄ intercurrerat iniqͥtate vſqꝫ ī finēꝑſeuerātia deputat̉. Idē de ꝯiug. adult̓.Que rectiſſime vouent̉ cū hoīes vouerintnulla ꝯditiōe rūpenda ſunt q̄ ſine vlla ꝯditione vouerūt. Iſi. de ſum. bo. Tūc deoplacet nr̄a ꝯuerſatio. qn̄ bonuꝫ qd̓ inchoamus ꝑſeuerāti fine cōplemꝰ. Ideꝫ in ſyno. Salus inchoātibꝰ ꝓmittit̉. p̄miū ꝑſeuerantibꝰ dat̉. nō eſt btūs qͥ bonū facit. ſꝫ qͥ inceſſabilit̓ facit. qͥ em̄ ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē. ſaluꝰ erit. Bern̄. in epl̓a. Perſeuerantia ſola meret̉ viribꝰ gloriā. v̓tutibꝰ coronā

prorſus abſqꝫ ꝑſeuerātia nec qͥ pugnat victoriā nec palmā victor ꝯſequit̉. IoPerſeuerātia vigor viriū. v̓tutū ꝯſūneſt nutrix ad meritū. mediatrix ad p̄mium.ſoror patiētie. ꝯſtantie filia. amica pacꝭ. amiciciarū nodus. vnanimitatꝭ vinculuꝫ ꝓpugnaculū ſanctitatꝭ. Idē. Tolle ꝑſeuerātiam. nec obſequiū mercedē hꝫ. nec bn̄ficiūloriā. nec laudē fortitudo. Deniqꝫ nō qͥcepit. ſed qͥ ꝑſeuerauerit vſqꝫ in finē ſaluꝰ erit.Idē in ſer. Nō viuit qui ſuꝑbia inflat̉. qluxuria inquinat̉. qͥ ceterꝭ quibuſcūqꝫ inficitur peſtibꝰ. qm̄ nō eſt hͦ viuere. ſed magꝭvtā ꝯfundere. ⁊ appropinqͣre vſqꝫ ad portasmortis. Bonā aūt vitam ego puto. ⁊ malapati ⁊ bona facere. ⁊ ſic perſeuerare vſqꝫ admortē. Sene. in epl̓a. Plꝰ oꝑis ī eo eſt vtꝓpoſita cuſtodias qͣꝫ vt honeſta ꝓponas. ꝑſeuerandū eſt ⁊ aſſiduo ſtudio robur addedū donec bona mens fit qd̓ bona volūt.De temperantia.Capitulū XXXV.Rego. in mora. Is qui p̄eſt ea ſe circa ſubditos menſura moderet̉. q̄tenus ⁊ arridens timeri debeat ⁊ iratꝰ amari. vt eum nec nimia leticia vilē reddat. necimmoderata ſeueritas odioſum. IdeiNōnunqͣꝫ dum nōnulla menti delectatſurripit temperātia noſtra marcet. inqtum em̄ ad delectationē ducimur. intaminus ab illicitis temperamur. Idē inOmelia. In talibꝰ mentibus dominꝰ paſcitur. que per reſpectuꝫ gratie temperatecorporalibꝰ deſiderijs nō vruntur. Idēin regiſtro. Romanorū ſemper ab antiquioribꝰ vſus fuit poſt admixtionē proprie cōiugis lauari ⁊ purificationē querere. et abingreſſu eccleſie paululū reuerenter abſtinere. Idē. Quotiens ira animū inuaditmenteꝫ edoma. vince teip̄m. differ tempusfuroris. cū tranquilla mens fuerit qd̓ plaIdem in paſtoral̓. Cum nōcet iudica.malicia ſed ſola ignorantia vel infirmitatedelinquit̉. ꝓfecto neceſſe eſt vt magno moderamīe ip̄a delicti correptio temperetur.Auguſtinus de libero arbitrio Temperantia ē afflictio coercēs ⁊ cohibēs appetituab his rebus que turpiter appetuntur.Idē de confeſ. De illecebra odorū nō ſatago nimis. cū abſunt nō requiro. cum adſunt nō reſpuo. ſemper tamen carere paratus. Ideꝫ de opere monachoꝝ. Tanto