FO.

CCXXVI

De p̄dicatoribꝰ malis Ca. XV.Rego. in moral̓. Mēs ꝯcupiſcētijsexterioribꝰ occupata. diuini amorisigne nō calet. ⁊ idcirco ad ſuꝑnū deſideriū inflāmare auditores ſuos neq̄unt ꝟba q̄ frigido corꝑe ꝓferunt̉ Idē. Qui mādata dei in memoria retinet ſꝫ nequaqͣꝫ fac̄.is in doctrine ſue ꝟbis ſentētias qͥbꝰ dāneitenet. Idē ſuꝑ Ezech̓. Turpe eſt nimisibi nos negligēdo cadere vn̄ p̄dicādo conatiſumꝰ alios leuare. Idē. Nō facile p̄dicatio p̄dicatorꝭ accipit̉ ſi leuis in moribꝰ eē vdeat̉. ⁊ nulla erit maturitatꝭ on̄ſio ſiꝯtra aduerſa nō affuerit oꝑis fortitudo. Idem īcapl̓o deꝯͣſcīa mala. Scriptura ſacra Idēin regiſ. Nimis iniquū eſt ſi hi qͥ p̄dicatoreshumilitatꝭ facti ſūt. de vani noīs elatōe gloriant̉. cū verꝰ p̄dicator dicat. mihi aūt abſitgl̓iari ⁊c̄. Idē. Qd̓ ꝑ linguā p̄dicamus. ꝑexēpla deſtruimꝰ. dū iniqua docemꝰ oꝑbꝰ.⁊ ſola voce ea q̄ ſunt iuſta p̄tendimꝰ. oſſa ieiunijs atterimꝰ ⁊ mēte turgemꝰ. corpus deſpectꝭ veſtibꝰ tegimꝰ. ⁊ elatōe cordis purpurā ſuꝑamꝰ. iacemꝰ in cinere ⁊ excelſa ſuſpicimus. doctores hūilitatꝭ. duces ſuꝑbie. ouina facie lupinos dētes abſcōdimꝰ. Hiero. in epl̓a. Delicatꝰ eſt mgr̄ qͥ pleno vētre d̓ieiunijs diſputat. accuſare auariciaꝫ ⁊ latropoteſt. ſacerdotꝭ xp̄i os cū mente cōcordet.Idē. Nec ruſticꝰ nec ſimplex frater id̓o ſeſanctū putet ſi nihil nouerit. nec peritꝰ ⁊ eloquens lingua exiſtimet ſanctitatē. Multoqꝫ meliꝰ eſt ex duobꝰ imꝑfectꝭ ruſticitatē habere ſanctā qͣꝫ eloquētiā peccatricē. Idē īorigi. ſuꝑ Micheā. An nō ꝯfuſiōis ⁊ ignominie eſt ih̓m crucifixū mgr̄m pauperē atqꝫeſurientē farſis p̄dicare corꝑibꝰ. ⁊ ieiuniorūdoctrinā rubēte bucca tumētiqꝫ ore ꝓferre.ſi in apl̓oꝝ loco ⁊ ordine ſumꝰ nō ſolū ẜmonē eoꝝ imitemur ſꝫ ⁊ ꝯuerſatiōꝫ qͦꝫ ⁊ abſtinētiam Idē. Rigida vita. Infra de adulatione. Iſi. de ſum. bo. Ad maioris culpe cumulū ꝑtinet ſcire quēqͣꝫ qd̓ ſeqͥ oporteat. ⁊ ſequi nolle qd̓ ſciat Idē. Qui nō viuit ſicutdocet. ip̄am quā p̄dicat ꝟitatē ꝯtēptibilemfac̄. Ioh̓. Chryẜ. ſuꝑ Math̓. Nō poteritexcuſari doctor cuiꝰ ꝟba aliud ſonāt. aliudfacta demōſtrāt. Idē de ꝯpūctōe cordis.Docere ⁊ nō facere nō ſolū nihil lucri. ſꝫ etiam dāni plurimū ꝯfert. grandis em̄ ꝯdēnatio eſt cōponēti qͥdē ẜmonē ſuū. vitā ꝟo ſuāqtqꝫ operā negligēti. Augꝰ in epl̓a. Exau

di teipſum duriſſime. immaniſſime. ſurdiſſime doctor. qͥd mihi lingua aurea ⁊ cor ferreum Idē de diuinatōe demonū. In hominibꝰ etiā vite bone p̄cepta videmꝰ parit̓a iuſtis ꝑuerſiſqꝫ doceri. Nec obeſſe aliquidimo ⁊ ꝓdeſſe ad maiorē noticiā famāqꝫ veritatis. cū de illa etiā hi qͥcquid nouerint dicunt. qͥ ⁊ ꝑuerſis moribꝰ ꝯtradicūt. Bernardꝰ in ẜmone. Beati inqͥt pacifici qm̄ filijdei vocabunt̉. ꝯſiderate diligēter nō pacidicos ſꝫ pacificos cōmēdari. ſunt em̄ qͥ dicūt⁊ nō faciūt. ſane quēadmodū nō auditoreslegis iuſti ſunt. ſed factores. ſic nō annūciatores pacis ſꝫ actores beatificant̉. Seneca in epiſtola. Hoc turpiſſimū eſt qd̓ nobisobijci ſolet v̓ba nos fari nō oꝑa tractari.De predicationē vſurpantibusCapitulū XVIRegoriꝰ in paſtor̄. Sunt nōnulli qͥſolerti cura ſpiritalia p̄cepta ꝑſcrutant̉. ſꝫ que intelligēdo penetrāt. viuendo ꝯculcāt. repēte docēt que nō oꝑe ſedmeditatōe didicerūt. ⁊ qd̓ verbis predicantmoribꝰ impugnāt Idē. Redēptor noſtercū in celis ſit cōditor omniū. ⁊ oſtēſione ſuepotētie ſit doctor angeloꝝ. ante tricēnale tēpus magiſter fieri noluit hoīm vt videlicetp̄cipitatꝭ ⁊ vſurpātibꝰ viā ſaluberrimi timoris infunderet. cū ip̄e etiā qͥ labi nō poſſet ꝑfecte vite gr̄am nō niſi in ꝑfecta etate p̄dicaret. Idē ſuꝑ Ezech̓. Cū pͥma ſunt adoleſcentie vl̓ iuuētutꝭ noſtre tꝑa nobis adhuca p̄dicatōe ceſſandū eſt. vt vomer lingue noſtrepſcindere nō audeat terrā cordis alienicū nō habeat duriciē ⁊ aciē incidēdi. IdēAdhuc nobis in infirmitatꝭ cōfuſione iacētibus. p̄beri nō debet auctoritas p̄dicationis. ſꝫ cū iam ī bono oꝑe ſurgimus. cū iā recti ſtare ceperimꝰ dignū eſt vt ad lucrādumalios cū p̄dicatiōe mitti debeamꝰ. Idemin mora. Infirma etas etiaꝫ cū recte ſentit.ad p̄dicandū nō debet incaute proſilire.Idē. Qui mūdū deſerūt ad exteriora officia ꝓuehi nō debēt. niſi ꝑ humilitatē diutius in eiuſdē mūdi cōtemptu ſolidēt̉. Iſidorꝰ de ſum. bo. Quadrimoda eſt dicēdi rōqua aūt bn̄ ſentiendo qd̓ bene ꝓfert̉. aut nihil ſentiēdo nihil dr̄. aut paꝝ ſentiēdo loqͣcitas ſola oſtēdat̉. aut optime ſentiēdo nōelegāter ꝓfert̉ qd̓ intelligit̉. Gernardꝰ ſuper cantica. Canales hodie multos habemus ī eccl̓ia. conchas ꝟo ꝑpaucas. tāte em̄